Showing posts with label ലേഖനം. Show all posts
Showing posts with label ലേഖനം. Show all posts

Tuesday, May 29, 2012

അയാള്‍ പോയി,...ഇനി കഥ തുടരാം...

-നിങ്ങള്‍ സമ്പന്നനായി ജനിച്ചില്ലെങ്കില്‍ അതു നിങ്ങളുടെ കുറ്റമല്ല,പക്ഷെ സമ്പന്നനായി മാറിയില്ലെങ്കില്‍ അതു നിങ്ങളുടെ മാത്രം കുറ്റമാണ്‌.- ഒരു പ്രധാന ചാനല്‍ ഓരോ പത്തുമിനിറ്റിലും ആവര്‍ത്തിയ്ക്കുന്ന ഒരു വാചകമാണിത്‌.! എന്ത്‌ സന്ദേശമാണ്‌ ഇതു നല്‍കുന്നത്‌.ഏതുവിധേനയും പണക്കാരനാവുക..പിന്നെ എങ്ങിനെ നമ്മുടെ കൊട്ടേഷന്‍ സംഘങ്ങള്‍ വളരാതിയ്ക്കും..!സത്യമതാണ്‌ ഇന്നു നമ്മുടെ നാട്ടില്‍ നടമാടുന്ന തിന്മകളില്‍ ഭൂരിഭാഗത്തിനും പ്രത്യകഷമായോ പരോകഷമായോ ഉത്തരവാദികള്‍ ദൃശ്യമാധ്യമങ്ങള്‍ തന്നെയാണ്‌.അടിവരയിട്ടുത്തന്നെ പറയട്ടെ ഇന്ന്‌ കേരളത്തിലെ ഏറ്റവുംവലിയ കൊട്ടേഷന്‍ സംഘങ്ങള്‍ വാര്‍ത്താചാനലുകളാണ്‌..ഒരടിസ്ഥാനുമില്ലാതെ എന്തും റിപ്പോര്‍ട്ടു ചെയ്യാന്‍ മടിയില്ലാത്തവര്‍..ഒരു മനസ്സാക്ഷിയുമില്ലാതെ ഏതറ്റവും പോകാന്‍ തയ്യാറാവുന്നവര്‍..അമ്പത്തിയൊന്നല്ല എണ്ണിയിലൊടുങ്ങാത്ത ആരോപണശരങ്ങളാല്‍ പല സായാഹ്നങ്ങളിലായി ഇരയെ നിര്‍ദ്ദാക്ഷണ്യം ഇഞ്ചിഞ്ചായി വകവരുത്തുന്നവര്‍.അവരാണ്‌ അവര്‍ മാത്രമാണ്‌ ഇന്ന്‌ കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ കൊട്ടേഷന്‍ സംഘങ്ങള്‍.ആണയിട്ട്‌ എണ്ണിയെണ്ണി പറയുന്ന പല എക്‍സ്‌ക്ലൂസിവ്‌ വാര്‍ത്തകള്‍ക്കും പത്തു ദിവസം കഴിഞ്ഞാല്‍ ഒരു തമാശ കടംകഥയുടെ അര്‍ത്ഥം പോലുമുണ്ടാകില്ല അവരുടെ ചാനലില്‍ പോലും. 

ഫെബ്രുവരിയില്‍ കപ്പല്‍വിശേഷങ്ങള്‍,..മാര്‍ച്ചില്‍ പിറവം.ഏപ്രിലില്‍ അഞ്ചാം മന്ത്രി..മേയില്‍ ചന്ദ്രശേഖരവധം.ഇനി വരാന്‍ പോകുന്ന ജൂണ്‍ ജുയ്‌ മാസങ്ങളില്‍ മഴക്കെടുതി എലിപനി,ഡെങ്കിപനി.ഇടതുഭരണമാണെങ്കില്‍ കൊഴുപ്പേകാന്‍ സ്വയാശ്രയവും ഉണ്ടായേനേ,ഭാഗ്യവാന്മാര്‍ സ്വയാശ്രയക്കാര്‍, സര്‍വ്വതന്ത്ര സ്വതന്ത്രര്‍ അല്ലെ അവരിപ്പോള്‍,.ആഗസ്റ്റ്‌-സെപ്തംബര്‍ മാസങ്ങള്‍ ഓണാഘോഷങ്ങള്‍ക്കും പരസ്യങ്ങള്‍ക്കുമായി മാറ്റിവെയ്ക്കപ്പെടുന്നു...തമിഴ്‌നാട്ടില്‍ മഴ പെയ്യുന്ന ഒക്ടോബര്‍ നവംബറുകളില്‍ ഏതുനിമിഷവും പൊട്ടാന്‍ തയ്യാറായി നിറഞ്ഞുകവിഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന നില്‍ക്കുന്ന മുല്ലപ്പെരിയാറിന്റെ ഭീകരദൃശ്യങ്ങള്‍. പിന്നെ ക്രിസ്‌മസും നവവല്‍സരവും പരസ്യങ്ങളുടെ കൊയ്ത്തുക്കാലം.ഇതിനിടയില്‍ പൂട്ടിലെ പീരയെന്നപോലെ അച്ചുതാനന്ദന്റെ മതിലില്‍ പിണറായി വിഭാഗവും തിരിച്ചും ഒട്ടിച്ച പോസ്റ്ററുകളുടെയും ബാനറുകളുടെയും എണ്ണം. പിന്നെ ഭാഗ്യംപോലെ ഒത്തു കിട്ടുന്ന ദുരന്തങ്ങള്‍..ശവശരീരങ്ങളില്‍ പതിയുന്ന കഴുകന്‍ ക്യാമറക്കണ്ണുകള്‍. സ്ക്രീനില്‍നിറയുന്ന ക്ലോസ്‌ അപ്പ്‌ ദൃശ്യങ്ങള്‍..! കൃത്യമായ അജണ്ടയോടെ ഒരുക്കത്തോടെ, ഇത്രയുശുഷ്കാന്തിയോടെ വര്‍ഷം മുഴുവന്‍ പ്രവര്‍ത്തിയ്ക്കുന്ന മറ്റൊരു സ്ഥാപനങ്ങളും ഉണ്ടാകില്ല ഇന്നു കേരളത്തില്‍..

ദൃശ്യമാധ്യമങ്ങളിലെ വാര്‍ത്തകള്‍ ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ടോ.ആരില്‍നിന്നൊക്കെയോ അച്ചാരാം വാങ്ങിയിട്ടെന്നവണ്ണം ഒരു സീസണില്‍ ഒരു വാര്‍ത്തയില്‍ മാത്രം കേന്ദ്രീകരിച്ച്‌,അതിനെ പര്‍വ്വതീകരിച്ച്‌ രാജ്യത്തിലെ സാധാരണ ജനങ്ങളുടെ ഭാവിയെ വിപരീതമായി ബാധിയ്ക്കന്ന അനേകം വാര്‍ത്തകള്‍ക്ക്‌,ഭരണാധികാരികളുടെ കുതന്ത്രങ്ങള്‍ക്ക്‌ തന്ത്രപൂര്‍വ്വം മറയിടുന്നു..പലപ്പോഴും പൂര്‍ണ്ണമായും തമസ്കരിയ്ക്കുന്നു..പുര കത്തിച്ച്‌ വാഴവെട്ടാന്‍ അവസരമൊരുക്കൊന്നു..KSFEയുടെ എക്കൗണ്ടുകളില്‍ പലതും എങ്ങിനെ AXIS ബാങ്കിലെത്തി എന്നത്‌ മലയാളിയ്ക്കൊരു വാര്‍ത്തയേ അല്ലതാകുന്നു.സമകാലിക യാഥാര്‍ത്ഥ്യങ്ങള്‍ പലതും അറിയാതെ പോകുന്നു.സ്വര്‍ണ്ണപ്പരസ്യങ്ങളാല്‍ മൂടിയിരിയ്ക്കുന്നു ചാനലിലെ ശാശ്വതസത്യം.. !

ഓര്‍മ്മയില്ലെ പെരുന്തച്ചനേയും മകനേയും..വെറുതെ ഒരു രസത്തിനു പാലത്തിനു മുകളില്‍ പണിത പ്രതിമയെചൊല്ലി തുടങ്ങിയ നിസ്സാര തര്‍ക്കം...പിന്നെ അത്‌ ഈഗോ ക്ലാഷായി.അന്നാദ്യമായി പെരുന്തച്ചന്‍ മകനെ കുലംകുത്തി എന്നു വിളിച്ചു.അസ്വാരസ്യങ്ങള്‍ വളര്‍ന്നു.അസൂയാലുക്കള്‍ക്കായ മറ്റു തച്ചന്‍മാര്‍ അതിന്‌ ആക്കം കൂട്ടി. ഒരു ദിവസം നാട്ടുകാര്‍ കേള്‍ക്കുന്നത്‌ പെരുന്തച്ചന്‍ മകനെ ഉളിയെറിഞ്ഞു കൊന്ന വാര്‍ത്തയാണ്‌..!.ഒരു പക്ഷെ, കൈവഴുതി ഉളി അറിയാതെ താഴേയ്ക്ക്‌ വീണതായിരിയ്ക്കാം,.അല്ലെങ്കില്‍ തന്റെ മകളോട്‌ പെരുന്തച്ചന്റെ മകനുള്ള അടുപ്പം മനസ്സിലാക്കി അധികാരിതന്നെ തൊട്ടടുത്ത്‌ പണിതുകൊണ്ടിരുന്ന മറ്റേതേങ്കിലും തച്ചനെകൊണ്ട്‌ ചെയ്യിച്ചതുമായിരിയ്ക്കാം, സുന്ദരിയും ചെറുപ്പക്കാരിയുമായ തന്റെ ഭാര്യയ്ക്ക്‌ പെരുന്തച്ചന്റെ കരുവിരുതിലുള്ള ആരാധനയില്‍ അസൂയയും ഒപ്പം സംശയവും തോന്നിയിട്ടുണ്ടാവാം അധികാരിയ്ക്ക്‌..അങ്ങിനെ മകനെ നശിപ്പിയ്ക്കുക ആ കേസില്‍ പെരുന്തച്ചനെ കുടുക്കി രണ്ടുപേരേയും ഒരേസമയം ഇല്ലതാക്കുക..ഇത്തരം കേസുകളില്‍ സാധ്യതകളൊരുപാടാണ്‌..കാലം ഒരുപാടു കഴിഞ്ഞു.പക്ഷെ, ഇന്നും ജനമനസ്സുകളില്‍ പെരുന്തച്ചന്‍ തന്നെയാണ്‌ കൊലയാളി, കാരണം അധികാരി ശക്തനായിരുന്നു,.അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആളുകളായിരുന്നു നിയമപാലകര്‍..ഒപ്പംകഥ ചമച്ച്‌ ഉടുക്കുകൊട്ടി നാട്ടുകാരുടെ ചെവിയിലോതാന്‍ ശക്തരായ പാണാന്‍മാരുടെ പിന്‍ബലവും ഉണ്ടായിരുന്നു..എന്നും എക്കാലത്തും ചരിത്രം കുറിയ്ക്കപ്പെടുന്നത്‌ മാധ്യമകരങ്ങളിലൂടേയാണ്‌.സത്യം വളച്ചൊടിച്ച്‌ അസുരനെ ദേവനാക്കാനും,.ദേവനെ അസുരനാക്കാനും അനായാസം കഴിയും അവര്‍ക്ക്‌.ജനസമക്ഷം അതുമാത്രമെ സത്യമാകു.അതുമാത്രം...!

ചന്ദ്രശേഖരന്‍ വധം..തീര്‍ത്തും അപലപനീയമായ ഒരു പ്രവൃത്തി തന്നെയാണത്‌..ആരു ചെയ്താലും എത്ര ഉന്നതനായാലും കുറ്റവാളി കണ്ടെത്തപ്പെടണം,ശിക്ഷിയ്ക്കപ്പെടണം.ഇതെല്ലാം മനഃസ്സാക്ഷിയുള്ള ആര്‍ക്കും നിഷേധിയ്ക്കാനാവാത്ത സത്യങ്ങള്‍ മാത്രം.പക്ഷെ, സഖാവിന്റെ മരണത്തെ, ആ രക്തത്തുള്ളികളെ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിധവയുടെ കണ്ണുനീരിനെ, തോല്‍ക്കുമെന്നുറപ്പുള്ള മല്‍സരം തിരിച്ചുപിടിയ്ക്കാനായി, ഇലക്ഷന്‍ പ്രചരണത്തിനുള്ള ആയുധമാക്കി മാറ്റുന്നവരുടെ മനസ്സ്‌ കൊലയാളികളെക്കാള്‍ നികൃഷ്ടമാണ്‌..ഒപ്പം അതിനു ചൂട്ടു പിടിയ്ക്കുന്ന മാധ്യമങ്ങളുടെയും.ഇന്നലെ വരെ അവര്‍ക്കന്യനായിരുന്ന, അനഭിമതനായിരുന്ന മരിച്ചു പോയ സഖാവ്‌ എത്ര പെട്ടന്നാണ്‌ പ്രിയപ്പെട്ടവനായത്‌..അദ്ദേഹത്തിന്റെ അപദാനങ്ങള്‍ എത്രയെത്ര വാഴ്ത്തിയിട്ടും മതി വരുന്നില്ല പലര്‍ക്കും.ജൂണ്‍ രണ്ടുവരെ നിത്യവും രാവിലേയും വൈകുന്നേരവും ഒന്നുവീതം എതിര്‍ചേരിയിലെ സഖാക്കളെ അറസ്റ്റ്‌ ചെയ്ത്‌ ബ്രൈക്‌ഫാസ്റ്റിനോടൊപ്പവും ഡിന്നറിനോടും ഒപ്പം ജനമനസ്സുകളില്‍ ഫ്ലാഷ്‌ ന്യൂസായി വിളമ്പുക.കുഞ്ഞൂഞ്ഞിന്റെ നെയ്യാറ്റിന്‍കരവാതം മാറാന്‍ പീസി ജോര്‍ജ്ജ്‌വൈദ്യര്‌ കല്‍പ്പിച്ചുകൊടുത്ത മരുന്ന്‌. അതിവേഗം ബഹുദൂരം മുന്നേറുന്ന തിരക്കിനിടയില്‍ ആ മരുന്നു പ്രയോഗിയ്ക്കാന്‍ കുഞ്ഞൂഞ്ഞ്‌ ഓര്‍ത്തില്ലേലും മറക്കാതെ എടുത്തുകൊടുക്കാന്‍ വല്ലാത്ത ജാഗ്രതയാണ്‌ ചില ചാനലുകള്‍ക്ക്‌.

കാണുന്നവര്‍ക്ക്‌ അറപ്പും വെറുപ്പും തോന്നുന്ന വിധം ഇത്രമാത്രം നിറം ചേര്‍ത്തും അതിശയോക്തി കലര്‍ത്തിയും നിറംകലര്‍ത്തി അവതരിപ്പിയ്ക്കപ്പെട്ട ഒരു സംഭവം എന്റെ ചാനല്‍ക്കാഴ്ചകളില്‍ ഉണ്ടായിട്ടില്ല.നോര്‍ത്തിന്ത്യയിലെന്നപോലെ.കേരളത്തിലും ജമീന്താര്‍ ഗ്രാമങ്ങള്‍ അതും പാര്‍ട്ടികളുടെ നിയന്ത്രണത്തില്‍! സത്യമോ അസത്യമോ ആവട്ടെ ആ വാര്‍ത്ത..എന്തായാലും ഇന്നോ ഇന്നലയോ പൊട്ടിമുളച്ചാതയിരിയ്ക്കില്ലല്ലൊ അത്‌..എവിടെയായിരുന്നു ഈ ചാനലുകള്‍ ഇതുവരെ.!, എന്തെ അവര്‍ ഇതിനെക്കുറിച്ചിതുവരെ മിണ്ടിയില്ല..!.സഖാവ്‌ ചന്ദ്രശേഖരനെ വധിച്ച കൊട്ടേഷന്‍ സംഘം അവരാരുമാകട്ടെ, ആ കൃത്യം നിര്‍വഹിയ്ക്കാന്‍ മിനുറ്റുകളെ എടുത്തിട്ടുണ്ടാവു...എന്നല്‍ നമ്മുടെ ചാനലുകള്‍ ആ മൃതശരീരം കഷ്ണം കഷ്ണമാക്കി അന്തിചന്തയില്‍ ആര്‍ക്കോവേണ്ടി ലേലം ചെയ്യുന്നതുകാണുമ്പോള്‍ സങ്കടംതോന്നുന്നു.ആ മാംസകഷ്ണങ്ങള്‍ വിവിധ രൂപങ്ങളില്‍, ഭാവങ്ങളില്‍ സ്ക്രീനിലൂടെ ലഞ്ചും ബ്രൈക്ക്‌ഫാസ്റ്റും ഡിന്നറുമായി ജനമനസ്സുകളിലെത്തിയ്ക്കാനുള്ള ശുഷ്കാന്തി കാണുമ്പോള്‍ അറപ്പും,വെറുപ്പും അമര്‍ഷവും തോന്നുന്നു.

ഇനി ജൂണ്‍ രണ്ടു വരെ,ശെല്‍വരാജിന്റെ വിജയമുറപ്പുവരുത്തുന്നതു വരെ നിദ്രാവിഹീനങ്ങളായിരിയ്ക്കും പല ചാനല്‍രാവുകളും.അന്തിമാനം ചുമക്കുമ്പോള്‍ മുറുക്കിചുവപ്പിച്ച്‌,മുല്ലപൂവും ചൂടി, വാതില്‍പ്പടിയില്‍നിന്നും ശൃംഗാരചേഷ്ടകള്‍ കാണിച്ച്‌ പതിവുകാരെ ആകര്‍ഷിയ്ക്കാന്‍ അഭിസാരികകള്‍ തമ്മില്‍തമ്മില്‍ മല്‍സരിയ്ക്കുന്ന ചുവന്നതെരുവിലെ വേശ്യാലയങ്ങള്‍ക്ക്‌ സമാനമാണ്‌ പല വാര്‍ത്താചാനലുകളും സായാഹ്നങ്ങളില്‍. പാവം വാര്‍ത്താവിതരണക്കാര്‍., സ്വന്തം അഭിപ്രായങ്ങളുടേയും,ആദര്‍ശങ്ങളുടെയും, വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങളുടെയും ഉടയാടകള്‍ ഓരോന്നോരോന്നായി അഴിച്ചുവെച്ച്‌ പലകോണുകളില്‍ പല രീതികളില്‍ പലരുടേയും താല്‍പ്പര്യങ്ങള്‍ക്കും ഒന്നിച്ചു വഴങ്ങേണ്ടിവരുന്നു അവര്‍ക്ക്‌,അതും പരസ്യമായി.!.എല്ലാം നിലനില്‍പ്പിനുവേണ്ടി,നടത്തിപ്പുക്കാരന്റെ ദുര്‍മുഖം കാണാന്‍ ഭയന്ന്‌.മടിയോടെയായിരിയ്ക്കും പലരുടേയും തുടക്കം,പിന്നെപ്പിന്നെ ചില പതിവുകാരോട്‌ പ്രണയമാകും,വല്ലാത്ത അഭിനിവേശമാകും ചിലര്‍ക്ക്‌..ഒരു കാലത്ത്‌ ആദര്‍ശധീരതയുടെ അവസാന വാക്കുകളായി കാമ്പസുകളില്‍ തിളങ്ങിയവരായിരുന്നു ഇവരില്‍ പലരുമെന്നോര്‍ക്കണം...! മാനം വിറ്റു സമ്പാദിച്ചാലും ധനം ധനം തന്നെയല്ലെ, ആദര്‍ശത്തേക്കാള്‍ വലുതല്ലെ അത്‌..ആദര്‍ശം വിറ്റാല്‍ ആഡംബരം വാങ്ങാന്‍ പറ്റില്ലല്ലോ, കുടുംബിനി പിണങ്ങില്ലെ..! നാലുചുവരുകള്‍ക്കുള്ളില്‍ ഒതുങ്ങുന്ന സ്വന്തം അണുകുടുംബം,അതുമാത്രമല്ലെ ലോകം..!അവിടെ മാത്രമല്ലെ മനുഷ്യവാസമുള്ളു..!"

ഒരു ആവാസവ്യവസ്ഥിതിയില്‍ എല്ല സസ്യജാലങ്ങള്‍ക്കും ജീവജാലങ്ങള്‍ക്കും അതിന്റേതായ പ്രാധാന്യമുണ്ട്‌.അതുപോലെ ഒരു ജനാധിപത്യ രാഷ്ട്രീയ വ്യവസ്ഥിതിയില്‍ ഓരോ പ്രസ്ഥാനങ്ങള്‍ക്കും അവരുടെതായ പങ്കുണ്ട്‌..പ്രത്യേകിച്ചും, എത്രയൊക്കെ അപചയം സംഭവിച്ചു എന്നു സ്ഥാപിച്ചെടുക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചാലും ഇടതുപക്ഷ പ്രസ്ഥാനങ്ങള്‍ക്ക്‌...സ്വാര്‍ത്ഥതാല്‍പര്യങ്ങള്‍ക്കായി കാടും മേടും പുഴകളും നശിപ്പിച്ചു നാം.ഇപ്പോള്‍ ഇടതുപക്ഷപ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ നേരേയായിരിയ്ക്കുന്നു ആക്രമണം.എളുപ്പമാണ്‌ ആ ദൗത്യം..നല്ല ശരീരഭാഷയില്ലാത്ത,ഒന്നു ഭംഗിയായി ചിരിയ്ക്കാന്‍ പോലുമറിയാത്ത ചാനലുകളുടെ ക്യാമറക്കൊപ്പം ചലിയ്ക്കാനറിയാത്ത, ഒരാംഗിളിലും യാതൊരു സൗമ്യതയും പ്രതിഫലിക്കാത്ത മുഖഭാവങ്ങളോടുകൂടിയ, മനസ്സില്‍ തോന്നുന്നത്‌ ഉടന്‍ വിളിച്ചു പറയുന്ന , മാധ്യമവശീകരണയന്ത്രം ധരിച്ച്‌ കിണുങ്ങാനറിയാത്ത, അങ്ങിനെയങ്ങിനെയങ്ങിനെ കാലികമായി ഒരുപാടുകുറവുകളുള്ള നേതാക്കള്‍ മാത്രമുള്ള ഇടതുപക്ഷത്തെ തൂത്തെറിയാന്‍ മാധ്യമതന്ത്രം പഠിച്ചവര്‍ക്ക്‌ ഏറെ എളുപ്പമാണ്‌.പക്ഷെ ഒന്നോര്‍ക്കുക,കനത്ത വില നല്‍കേണ്ടി വരും അതിന്‌..തിരിച്ചറിയുമ്പോഴേയ്ക്കും വല്ലാതെ വൈകിയിരിയ്ക്കും.. പാവപ്പെട്ടവന്റെ കനവും കണ്ണീരും രക്തവും വിയര്‍പ്പും ഊറ്റിയെടുത്ത്‌ കോര്‍പ്പറേറ്റ്‌ ഭീമന്‍മാരുടെ അത്താഴമേശ വിഭവസമ്പന്നമാക്കാന്‍ സദാ ജാഗരൂകരായിരുക്കുന്ന ഭരണാധികാരികളുടെ നാടാണിത്‌.!.സ്വന്തം കാല്‍ച്ചുവട്ടിലെ മണല്‍ മുഴുവന്‍ ഒഴുകിപോയാല്‍ പിന്നെ താഴെ അവശേഷിയ്ക്കുന്ന വര്‍ഗ്ഗീയതയുടെ ചെളിയില്‍ ഒരിയ്ക്കലും തിരിച്ചെടുക്കാനാവത്തില്‍ വിധം കാലുകള്‍ ആണ്ടുപോകും...!

വെള്ളത്തിനു സ്വന്തമായി രൂപമില്ല, നിറവും,.പക്ഷെ ചെന്നു വീഴുന്ന പാത്രം,അതു വെറുമൊരു മണ്‍കൂജയോ, വിലപിടിച്ച സ്ഫടികപാത്രമോ ഏതുമാകട്ടെ ആ പാത്രത്തിന്റെ രൂപവും നിറവും ഊഷ്മാവുപോലും ഒരു മടിയും കൂടാതെ നിമിഷം നേരംകൊണ്ട്‌ സ്വായത്തമാക്കാന്‍ അതിനു കഴിയുന്നു,..അതുപോലെയാണ്‌ മിക്ക UDF നേതാക്കളും.അങ്ങിനെയുള്ളവര്‍ക്ക്‌ ചെന്നെത്തുന്നിടം അതൊരു മതസ്ഥാപനമോ,മാഫിയ സംഘമോ എന്തോ ആകട്ടെ അവിടെ വളരെപെട്ടന്ന്‌ സൗഹൃദം സ്ഥാപിച്ചെടുക്കാന്‍ സാധിയ്ക്കും..വീണിടം വിഷ്ണുലോകമാക്കി എളുപ്പത്തില്‍ തന്ത്രങ്ങള്‍ മെനെഞ്ഞെടുക്കും അവര്‍,.മാണിസാറിനെപോലെ...പക്ഷെ,മഷിയിട്ടു നോക്കിയാല്‍പോലും അത്തരമൊരു LDF നേതാവിനെ കേരളത്തില്‍ കാണാന്‍ കഴിയില്ല..എല്ലാറ്റിനും സ്വന്തം കാഴ്ചപ്പാടുകള്‍,ശരിയെന്നു തോന്നുന്നത്‌ മുഖം നോക്കാതെ, സന്ദര്‍ഭം ഓര്‍ക്കാതെ വിളിച്ചു പറയുന്ന ശീലം.ഇതൊക്കെയാണ്‌വരുടെ പൊതുവായ മുഖമുദ്രകള്‍..അതുകൊണ്ടുത്തന്നെ രാഷ്ട്രീയജീവിതത്തില്‍ ഒരു പാടു നഷ്ടങ്ങള്‍ വന്നുചേരുന്നു അവര്‍ക്ക്‌..

ചന്ദ്രശേഖരന്‍ സഖാവ്‌ മരിച്ച വാര്‍ത്ത അറിഞ്ഞ നിമിഷം പത്രക്കാര്‍ക്കു മുമ്പില്‍ വിതുമ്പണമായിരുന്നു പിണറായി സഖാവ്‌...പഴയ സഖാവിന്റെ അപദാനങ്ങള്‍ എണ്ണിയെണ്ണിപറയുമ്പോള്‍ തൊട്ടുമുമ്പിലുള്ള ചാനല്‍ മൈക്കുകളില്‍ കണ്ണുനീര്‍ത്തുള്ളികള്‍ ഉതിര്‍ന്നു വീഴണമായിരുന്നു .അതാണ്‌ നാട്ടുനടപ്പ്‌ ..."പണ്ടാറാക്കാലി,വന്നു കയറിയ കാലം മുതലെ എനിയ്ക്കിട്ടു പണിയാന്‍ തുടങ്ങിയിതാ..ഇപ്പൊഴെങ്കിലും ഒന്നു ചത്തു കിട്ടിയല്ലോ, എന്നു ഉള്ളില്‍ മുറുമുറുക്കുന്ന മരുമകളും "എന്റെ അമ്മ പോയല്ലോ, എനിയ്ക്കിനി ആരാ ഉള്ളത്‌" എന്നു പറഞ്ഞ്‌ കരക്കാരുടെ മുമ്പില്‍ പൊട്ടിക്കരയും അവരെ ബോധ്യപ്പെടുത്താനായിട്ടെങ്കിലും..അവിടെ തീരും പാതി പൊല്ലപ്പുകളും..ഒരു നേതാവ്‌ ഉള്ളിലെത്ര ശുദ്ധനാണ്‌ എന്നൊരാളും അന്വേഷിയ്ക്കാന്‍ പോകുന്നില്ല..പുറമേയുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രകടനങ്ങള്‍ മാത്രമെ വിലയിരുത്തപ്പെടുകയുള്ളു..ജീവിതത്തിലെ ഒരോ നിമിഷവും ക്യാമറക്കണ്ണുകള്‍ക്കുള്ളിലാണ്‌ എന്ന തിരിച്ചറിവോടെ നോക്കിലും വാക്കിലും എന്തിന്‌ വസ്ത്രധാരണത്തില്‍ പോലും കരുതല്‍ വേണം ഇന്നത്തെ ഓരോ നേതാവിനും...UDF നേതാക്കളില്‍നിന്നും അതിവേഗം ഒരുപാട്‌ തന്ത്രങ്ങള്‍ സ്വായത്തമാക്കിയാലെ ബഹുദൂരം പുറകിലായ ഇടതുപക്ഷത്തിന്‌ തിരിച്ചു വരവ്‌ സാധ്യമാകു.
ശെല്‍വരാജ്‌ തോല്‍ക്കണം...വോട്ടിംഗ്‌ യന്ത്രത്തിലൂടെ അമ്പത്തിയൊന്നല്ല ആയിരക്കണക്കിന്‌ വോട്ടേര്‍സിന്റെ വിരല്‍ത്തുമ്പുകളുടെ പ്രഹരമേറ്റ്‌, മേലില്‍ മറ്റൊരാളും കേരളത്തില്‍ ഇത്തരമൊരു നെറികേടിന്‌ മുതിരാത്തവിധം വികൃതമാകണം അദ്ദേഹത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയമുഖം..ജനാധിപത്യ രീതിയില്‍,സമാധാനത്തിന്റെ മാര്‍ഗത്തിലൂടെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ ജീവിതത്തിന്‌ ദയനീയമായ അന്ത്യം കുറിയ്ക്കണം..ജനാധിപത്യ വ്യവസ്ഥിതിയുടെ നിലനില്‍പ്പിന്റെ ആവശ്യകതയാണത്‌. വെറും കഴുതകള്‍ അല്ല തങ്ങളെന്ന്‌ തെളിയിച്ച്‌ ഒരു നിയോജകമണ്ഡലത്തിലെ ജനങ്ങള്‍ക്ക്‌ ആത്മാഭിമാനം നിലനിര്‍ത്താന്‍ ശെല്‍വരാജിന്റെ പരാജയം അനിവാര്യമാണ്‌ .ഒരു പാടു കാലുമാറ്റങ്ങള്‍ കണ്ടിട്ടുണ്ട്‌ കേരളം.,പക്ഷെ ഇതുപോലൊന്ന്‌..ഓന്തിനെപോലെ നിറം മാറുന്ന രാഷ്ട്രീയക്കാര്‍ എന്നൊക്കെ കേട്ടിട്ടെ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു..!

എന്നിട്ടും ഇത്രയൊക്കെ ആയിട്ടും.അവസാനം ശെല്‍വരാജ്‌ ജയിയ്ക്കുമായിരിയ്ക്കും..!അറിയാം കുതന്ത്രങ്ങള്‍ക്കും,കുപ്രചരണങ്ങള്‍ക്കും എല്ലാറ്റിനുമുപരി മോഹന വാഗ്ദാനങ്ങള്‍ക്കും മുമ്പില്‍ കീഴടങ്ങുന്നതല്ലെ എന്നും മലയാളികളുടെ പാരമ്പര്യം.മൂന്നടിമണ്ണ്‌ ചോദിച്ചുവന്നവന്റെ ദയനീയഭാവത്തിലും വാചകമടിയിലും വീണ്‌ രാജ്യം മുഴുവന്‍ വിട്ടുകൊടുത്ത്‌ പാതാളത്തില്‍ പോയി ഒളിച്ച ഭീരുവും വിഡ്ഡിയുമായ ഒരു മഹാപ്രഭുവിന്റെ പിന്‍ഗാമികളല്ലെ നമ്മള്‍..ഇപ്പോഴും,ആരുടെയൊക്കയോ അനുവാദം വാങ്ങി ഒരഭയാര്‍ത്ഥിയെന്നപോലെ,അപകര്‍ഷതാബോധം പുറത്തു കാണിയ്ക്കാതിരിയ്ക്കാനായി ഓലക്കുടകൊണ്ട്‌ മുഖം മറച്ച്‌ കുടവയറും താങ്ങി ആണ്ടിലൊരിയ്ക്കല്‍ വിരുന്നുവരുന്ന സുഖലോലുപനായ ആ പാവത്തിന്‌ ഇഷ്ടഭക്ഷണവുമൊരുക്കി ആദരപൂര്‍വം, ആഘോഷപൂര്‍വ്വം സ്വീകരിയ്ക്കുന്ന നമ്മള്‍ അനുയായികളും എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും, എത്ര വളര്‍ന്നാലും ഒരര്‍ത്ഥത്തില്‍ ഉള്ളിന്റെയുള്ളില്‍ വെറും പാവങ്ങള്‍ തന്നെയല്ലെ..ഒടുവില്‍ തോറ്റു പോകും..സമ്മര്‍ദ്ദങ്ങള്‍ക്കുമുമ്പില്‍ പതറിപോകും..പാതളത്തില്‍ പോയി മുഖം പൂഴ്ത്തും...

കള്ളവും ചതിയും മാത്രമെ ഉള്ളു എല്ലായിടത്തും..എള്ളോളമല്ല കുന്നോളമാണ്‌ പൊളിവചനങ്ങള്‍ പ്രത്യേകിച്ചും ഭരണതലങ്ങളില്‍..ഒറ്റയടിയ്ക്കു എട്ടു രൂപ കൂടിയ പെട്രോള്‍ വിലവര്‍ദ്ധന ഒരാഴ്ച കഴിയുമ്പോള്‍ ആറായി കുറയും...മാഡത്തിന്റെ പ്രത്യേക താല്‍പ്പര്യംകണക്കിലേടുത്ത്‌ പെട്രോളിനു രണ്ടു രൂപ വില കുറഞ്ഞു..അതാവും വാര്‍ത്ത,.പിന്നേയും അതു ലോപിയ്ക്കും.കൂടിയ കാര്യം ചാനല്‍പ്രഭുക്കള്‍ മുക്കും...എണ്ണകമ്പനി കനിഞ്ഞു,പെട്രോളിനു രണ്ടു രൂപ കുറഞ്ഞു അതു മാത്രമാകും വാര്‍ത്ത..! .എവിടെ നോക്കിയാലും കള്ളപ്പറകള്‍..ചെറുനാഴികള്‍..വിജയഭേരി മുഴക്കുന്ന വാമനന്‍മാര്‍...!

കാലമിനിയുമുരുളും..IPL വരും..സച്ചിന്‍ റെക്കോഡുകള്‍ തകര്‍ത്തുകൊണ്ടേയിരിയ്ക്കും..അങ്കണത്തില്‍ ഓഹരിമരം പൂക്കും തളിര്‍ക്കും ഇലപൊഴിയ്ക്കും...ഡോളറും ഇന്ത്യന്‍ റുപ്പീസും ഏകോദര സഹോദരന്മാരായി ആ മരച്ചുവട്ടില്‍ കണ്ണുപൊത്തിക്കളിയ്ക്കും..ആഗോളചന്ദ്രിക നിലാവ്‌ പൊഴിയ്ക്കും...എണ്ണകമ്പനിയുടെ പുഷ്പകവിമാനം ആകാശത്തുനിന്നും പൂക്കള്‍ വാരിവിതറും..ഇതെല്ലാംകണ്ട്‌ മട്ടുപ്പാവിലിരിയ്ക്കുന്ന മനോമോഹിനിയുടെ മനം കുളിര്‍ക്കും..ഏഴാംക്കടലിനക്കരെയുള്ള പങ്കാളിയുമായി സന്തോഷം പങ്കുവെയ്ക്കും..തൊട്ടപ്പുറത്തെ കുടിലില്‍ കോരന്‍ കുമ്പിളിലെ കഞ്ഞിയുടെ അവസാനത്തുള്ളിയും വറ്റി,ഒരു വറ്റുപോലും ശേഷിയ്ക്കുന്നില്ല എന്ന സത്യം ഞെട്ടലോടേ തിരച്ചറിയും..പാതിവെന്ത വയറുമായി തളര്‍ന്നു മയങ്ങുന്ന മക്കളോടും, മയങ്ങാതെ മയങ്ങുന്ന, നെടുവീര്‍പ്പിടാന്‍ മാത്രമറിയാവുന്ന ഭാര്യയോടും യാത്ര പറയാതെ അര്‍ദ്ധരാത്രി പടിയിറങ്ങും..ബോധിവൃക്ഷ തണലിലേയ്ക്കല്ല..ദൂരെ,ദൂരെ എണ്ണപ്പാടങ്ങള്‍ക്കരികെ ചുട്ടുപഴുത്തുകിടക്കുന്ന മണല്‍ക്കാട്ടിലേയ്ക്ക്‌...അടിമപ്പണി ചെയ്യാന്‍, ആടുജീവിതം നയിയ്ക്കാന്‍..!.അല്ലാതെ എന്തു ചെയ്യും അവന്‍.!..ഇന്നത്തെ ചുറ്റുപാടില്‍ ശരാശരിയ്ക്കു താഴെ ജീവിയ്ക്കേണ്ടിവരുന്ന ഒരു ഇന്ത്യ പൗരന്‍.? ..ആരും കേള്‍ക്കില്ല അവന്റെ രോദനങ്ങള്‍..ആരും കാണില്ല ആ കണ്ണുനീര്‍..ആര്‍ക്കൊക്കയോ വേണ്ടി നിഗൂഡ്ഡ ലക്ഷ്യങ്ങളുമായി ഒരേ വാര്‍ത്തയ്ക്ക്‌ കഥയും തിരക്കഥയും ഉപകഥകളും ഒരുക്കി ദിവസങ്ങളോളം നീളുന്ന വെടിക്കീട്ടിനു തീകൊളുത്തി രസിയ്ക്കുന്നവര്‍ കാണാതെ പോകുന്ന,അല്ലെങ്കില്‍ മനപൂര്‍വ്വം കണ്ടില്ലെന്നു നടിയ്ക്കുന്ന,തമസ്കരിയ്ക്കുന്ന ഇങ്ങിനെ എത്രയെത്ര വാര്‍ത്തകള്‍ നമുക്കു ചുറ്റിലും.!.

കേള്‍ക്കുന്നില്ലെ ആരവം..! കല്ലെറിയുകയാണ്‌.കാപാലികരുടെ,കൊലപാതികളുടെ, വികസനവിരോധികളുടെ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ അനുയായികളുടെ വീടിനു നേരെ കല്ലെറിഞ്ഞുകൊണ്ടേയിരിയ്ക്കുകയാണ്‌ പാപം ചെയ്യാത്ത ചിലര്‍,.കൊലപാതകം എന്ന വാക്കിന്റെ അര്‍ത്ഥംപോലും അറിയാത്ത നിഷ്കളങ്കരാണവര്‍ .ഗാന്ധിതൊപ്പിയണിഞ്ഞ്‌ അഹിംസമന്ത്രം ജപിയ്ക്കുന്നു അക്കൂട്ടത്തില്‍ ചിലര്‍,.മതമേധാവികള്‍,സാമുദായികാചാര്യന്മാര്‍.അങ്ങിനെ പലരുമുണ്ട്‌ അവര്‍ക്കു തുണയേകാന്‍....മുന്‍നിരയില്‍ തന്നെനിന്ന്‌ അമിതാവേശം കൊള്ളുന്ന അവരില്‍ ചിലരെയൊക്കെ നോക്കി പരലോകത്തിന്റെ ഏതോ കോണിലിരുന്ന്‌ കുറെ ആത്മാക്കള്‍ പരിഹസിച്ചു ചിരിയ്ക്കുന്നു, ഊറിയൂറി ചിരിയ്ക്കുന്നു..ഇതൊന്നു കാണാന്‍ കഴിയില്ല എന്ന മട്ടില്‍ കണ്ണുപൊത്തുന്നു, ചില ആത്മാക്കളുടെ കാതുകളില്‍ കത്തിയെരിയുന്ന തീവണ്ടിയുടെ ഇരമ്പല്‍ ഇപ്പോഴും മുഴങ്ങുന്നു.വെള്ളവസ്ത്രത്തിനുള്ളില്‍പോലും അഭയം കണ്ടെത്താനായില്ലല്ലോ എന്നോര്‍ത്ത്‌ തേങ്ങിക്കരയുന്നു അബലകളായ മറ്റു ചില ആത്മാക്കള്‍!പുനരന്വേഷണങ്ങള്‍ക്കായി കൊതിയ്ക്കുന്ന ഇങ്ങിനെ എത്രയെത്ര ആത്മാക്കള്‍ തെളിഞ്ഞു വരുന്നു മുന്നില്‍..!
-വെളിച്ചം ദുഃഖമാണുണ്ണി തമസ്സല്ലോ സുഖപ്രദം.- ...അയള്‍ പറഞ്ഞു നിര്‍ത്തി.

ഒന്നും മറച്ചു വെയ്ക്കാതെ, കേട്ടിരുന്ന എനിയ്ക്കു ബോറടിയ്ക്കുന്നോ എന്നുപോലും ചിന്തിയ്ക്കാതെ, പറയാനുള്ളതെല്ലാം ഒറ്റ ശ്വാസത്തില്‍ പറഞ്ഞുതീര്‍ത്ത്‌ ആ മനുഷ്യന്‍ തറവാടിന്റെ പടിയിറങ്ങി തന്റെ അജ്ഞാതലോകത്തേയ്ക്കു നടന്നു നീങ്ങുന്നത്‌ വിസ്മയത്തോടെ നോക്കി നിന്നു ഞാന്‍."ഇക്കിളി പൈങ്കിളി സാഹിത്യ രചനയ്ക്കിടയില്‍ ഞാന്‍ വന്നത്‌ ശല്യമായി അല്ലെ..ഇനി തുടര്‍ന്നോളു..ഒരു തറവാടിയ്ക്കു പറ്റിയ പണിതന്നെ" പോകുന്നതിനു മുമ്പെ എന്നെ അങ്ങിനെ പരിഹസിയ്ക്കാനും മറന്നില്ല അയാള്‍ .തെറിച്ചു വീണ അയാളുടെ മുറുക്കാന്‍ തുപ്പലുകള്‍ നടുമുറ്റത്തെ തുളസിത്തറയെ മലിനമാക്കി.ആചാരങ്ങളറിയില്ല, ഉപചാരങ്ങളറിയില്ല,ആള്‍ക്കൂട്ടത്തില്‍ ആളാകാന്‍ മോഹമില്ല,ഒരാധുനിക മനുഷന്‍ അനുവര്‍ത്തിയ്ക്കേണ്ട പെരുമാറ്റ രീതികളും അറിയില്ല...എന്നിട്ടും ആ മനുഷ്യനെ നിഷേധിയ്ക്കാന്‍ കഴിയുന്നില്ല എനിയ്ക്ക്‌..പറിച്ചെറിയാന്‍ കഴിയാത്തവിധം എന്റെ ഉള്ളിന്റെയുള്ളില്‍ അത്രയേറെ പിടിമുറുക്കിയിരിയ്ക്കുന്നു അയാള്‍.ഒരു പക്ഷെ എന്നെങ്കിലും അയാളെന്റെ മനസ്സിനെ പൂര്‍ണ്ണമായും കീഴടക്കുമോ എന്നു ഭയപ്പെടുന്നു ഞാന്‍.അയാള്‍ പോയ്‌മറഞ്ഞു എന്നുറപ്പു വരുത്തി വാതിലടച്ചു..പിന്നെ, അച്ഛനും അമ്മയും പുറത്തുപോയ തക്കത്തില്‍ നെറ്റില്‍ അശ്ലീലസൈറ്റുകള്‍ സെര്‍ച്ച്‌ ചെയ്യാനൊരുങ്ങുന്ന ഒരണുകുടുബ ഫ്ലാറ്റിലെ ഒറ്റയാനായ കൗമാരക്കാരന്റെ കൗതുകവും ജിജ്ഞാസയും ഒപ്പം ഇത്തിരി ജാള്യതയും നിറഞ്ഞ്‌ ചുവുന്നുതുടുത്ത മനസ്സോടെ എന്റെ മൗസിന്റെ വിദൂരച്ചുണ്ടുകള്‍ മോണിറ്ററിലൂടെ മെല്ലെ ഇഴയാന്‍ തുടങ്ങി.. സതിച്ചേച്ചിയുടെ ഫോള്‍ഡറും തേടി, കഥ തുടരാന്‍..
 
കൊല്ലേരി തറവാടി
29/05/2012

Wednesday, February 15, 2012

വീണ്ടും കുറച്ചു ചാനല്‍ വെളിപാടുകള്‍...

ഒരിയ്ക്കല്‍ പറഞ്ഞുതീര്‍ത്ത വിമര്‍ശനത്തിന്റെ ഭാണ്ഡക്കെട്ടുത്തന്നെ വീണ്ടും എന്തിനു പുറത്തെടുക്കുന്നു കൊല്ലേരി.?. എന്റെ വരികളെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന ബൂലോകത്തെ ആ അപൂര്‍വ്വം ചിലരുടെ നെറ്റി ചുളിയുന്നത്‌ കാണുന്നു ഞാന്‍..വിമര്‍ശനം,ആവര്‍ത്തനം മാധ്യമങ്ങള്‍ എപ്പോഴും പയറ്റുന്ന രീതി തന്നെയല്ലെ ഇത്‌ എന്ന ചോദ്യവും കേള്‍ക്കാതേയല്ല..മറ്റൊരാള്‍ക്കുനേരേ ഒരു വിരല്‍ ചൂണ്ടുമ്പോള്‍ ബാക്കി നാലു വിരലുകള്‍ എങ്ങോട്ടാണ്‌ ചലിയ്ക്കുന്നതെന്ന തിരിച്ചറിവോടുകൂടി തന്നെയാണ്‌ ഇതു കുറിയ്ക്കുന്നത്‌.

മുമ്പ്‌,സ്വയാശ്രയമോഹങ്ങള്‍ പൂവണിഞ്ഞ്‌ വിദ്യാഭ്യാസം പൂര്‍ണ്ണമായും വാണിജ്യവല്‍ക്കരിയ്ക്കുന്നതിനുമുമ്പ്‌, മതപ്രസ്ഥാനങ്ങള്‍ ഒരു മടിയുംകൂടാതെ മറനീക്കി രാഷ്ട്രീയവിഷയങ്ങളില്‍ ഇടപെടാന്‍ തുടങ്ങുന്നതിനുമുമ്പ്‌.സമൂഹം ഒരു പുരോഹിതിനു കല്‍പ്പിച്ചുകൊടുത്തിരുന്ന സ്ഥാനവും ബഹുമാനവും ഓര്‍ക്കുന്നില്ലെ..നാട്ടിന്‍പുറത്തെ തെരുവുകളിലൂടെ ലാളിത്യത്തിന്റേയും നന്മയുടെയും പ്രതീകമായി സൈക്കിളില്‍ ഒഴുകിനീങ്ങിയിരുന്ന അദ്ദേഹത്തെ ജാതിമതഭേദമന്യെ ജനങ്ങള്‍ ബഹുമാനിച്ചിരുന്നു,ടയറിലെ എയറുകുറഞ്ഞ്‌ വേഗതയിത്തിരി കുറഞ്ഞാല്‍, അറിയാതെ പോലും ആ വെള്ളവസ്ത്രത്തില്‍ അല്‍പ്പം അഴുക്കു പുരണ്ടാല്‍.,നെറ്റിയൊന്നു വിയര്‍ത്ത്‌ മുഖത്തെ തേജസ്സിന്‌ അല്‍പ്പം മങ്ങലേറ്റാല്‍ അസ്വസ്ഥമാകുമായിരുന്നു സമൂഹം ഒന്നടങ്കം. അന്ന്‌ പുരോഹിതന്മാര്‍ക്കുണ്ടായിരുന്ന സാമൂഹികപ്രതിബദ്ധത അല്ലെങ്കില്‍ ഇന്നത്തെ ചുറ്റുപാടില്‍ ഒരര്‍ത്ഥത്തില്‍ അതിലും വലിയ ധാര്‍മ്മിക ഉത്തരവാദിത്വം ഓരോ മാധ്യമപ്രവര്‍ത്തകനും ഉണ്ടായിരിയ്ക്കണം എന്നു തോന്നാറുണ്ടെനിയ്ക്ക്‌...21" സ്ക്രീനിലൂടെ പലപ്പോഴും അനുവാദത്തിനുപോലും കാത്തുനില്‍ക്കാതെ സമൂഹമദ്ധ്യത്തിലേയ്ക്കു കടന്നു ചെല്ലുന്ന ദൃശ്യമാധ്യമങ്ങള്‍ സാംസ്കാരികമായും ഭൗതികമായും എന്തിന്‌ ആത്മീയമായിപോലും ജനമനസ്സുകളില്‍ ചെലുത്തുന്ന സ്വാധീനം അത്രമാത്രം വലുതാണ്‌.സമൂഹമനഃസാക്ഷിയുടെ ചലനങ്ങള്‍,അതിലുപരി അഭിരുചികള്‍ വരെ നിര്‍ണ്ണയിയ്ക്കുന്നത്‌ മാധ്യമങ്ങളാണ്‌ എന്ന അവസ്ഥയിലെത്തി നില്‍ക്കുന്നു കാര്യങ്ങള്‍.പക്ഷെ, ഭാരിച്ച്‌ ഈ ഉത്തരവാദിത്വത്തിന്റെ ഗൗരവം, പരസ്പരമുള്ള മല്‍സരത്തിനിടയില്‍ പലപ്പോഴും ഓര്‍ക്കാതെ പോകുന്നു അവര്‍ ..TAM റേറ്റിങ്ങിലെ ഒന്നാംസ്ഥാനത്തിനായി എല്ലാം മറന്ന്‌ മുന്നോട്ടു കുതിയ്ക്കുന്നിതിനടയില്‍ തൊട്ടുമുന്നില്‍ വീണുകിടക്കുന്നവന്‍ പോലും അവര്‍ക്കിരകളാകുന്നു,നിര്‍ദ്ദയം ചവിട്ടിമെതിച്ചു കടന്നുപോകുന്ന നിമിഷവും കഥകള്‍ മെനയുന്നു.ധാര്‍മ്മികത പൂര്‍ണ്ണമായി നഷ്ടപ്പെട്ട്‌, മനഃസാക്ഷി മരവിച്ച്‌ മൂല്യച്ച്യുതിയുടെ വക്താക്കളായി മാറുന്നു ന്യൂനപക്ഷമെങ്കിലും..
ഉന്നതോഷ്മാവില്‍ ഉരുകിയൊലിച്ച്‌ ഉറകളായി മാറുന്ന പ്ലാസ്റ്റിക്‌തരികളുടെ മടുപ്പിയ്ക്കുന്ന ഗന്ധം നിറഞ്ഞ ഫാക്ടറിയന്തരീക്ഷത്തില്‍ ചിലവഴിയ്ക്കേണ്ടിവരുന്ന പന്ത്രണ്ടു മണിക്കൂറുകള്‍ക്കൊടുവില്‍ മകരനിലാവില്‍ മരവിച്ചുനില്‍ക്കുന്ന മരുഭൂമിയിലൂടെയുള്ള അരമണിക്കൂറലധികം നീണ്ട യാത്രയും കഴിഞ്ഞ്‌ റൂമിലെത്തി കമ്പിളിയുടുപ്പുകള്‍ ഊരിമാറ്റി വലിച്ചെറിയുന്നതിനുമുമ്പെ,ജോലിഭാരത്താല്‍ മരവിച്ച മനസ്സിനും ശരീരത്തിനും കുളിര്‍മ പകരാനായി പതിവുപോലെ അവയിലബിള്‍ ചാനല്‍ തുറന്നപ്പോള്‍ കാണാനിടയായ ഒരു പ്രോഗ്രാമിനോടു തോന്നിയ അമര്‍ഷവും അറപ്പുമാണ്‌ വീണ്ടും ഈ നീണ്ട പോസ്റ്റിനു നിദാനം..അത്രമാത്രം സങ്കടം തോന്നി അതു കണ്ടപ്പോള്‍ ഒപ്പം ലജ്ജയും.. 

ആശയസംഘട്ടനങ്ങളില്‍ നിന്നുമുടലെടുക്കുന്ന അസ്വാരസ്യങ്ങളുടേയും,വാദപ്രതിവാദങ്ങളുടേയും, കലഹങ്ങളുടേയുമെല്ലാം ലോകം നശ്വരമാണെന്നും ജീവിതത്തിന്റെ ഡയറിക്കുറിപ്പില്‍ കുറിച്ചുവെയ്ക്കപ്പെടുന്ന സൗഹൃദത്തിന്റെ സുവര്‍ണ്ണ നിമിഷങ്ങള്‍ മാത്രമെ ശാശ്വതമായി നിലനില്‍ക്കു എന്ന സന്ദേശം നല്‍കി, കാലമെത്ര കഴിഞ്ഞാലും,.ഋതുക്കളെത്ര കടന്നുപോയാലും വാടികൊഴിയാത്ത ഒരേ ഒരു പുഷ്പമയുള്ളു, ഒരു പെണ്ണിന്റെ ഹൃദയാരാമത്തില്‍ ഒരിയ്ക്കല്‍ പൊട്ടിവിടര്‍ന്നു കഴിഞ്ഞാല്‍പിന്നെ ജീവിതകാലം മുഴുവന്‍ പുതുമ നശിയ്ക്കാതെ സുഗന്ധം പരത്തുന്ന പ്രണയപുഷ്പം..!.തത്ത്വമസിയുടെ പൊരുളറിഞ്ഞിട്ടും,ഇത്രയും ലളിതവും മനോഹരവുമായ സത്യം എന്തെ താന്‍ ഇതുവരെ അറിയാതെപോയി എന്ന അമ്പരപ്പിനുമപ്പുറം, അന്ത്യനിമിഷങ്ങള്‍ക്ക്‌ തൊട്ടുമുമ്പെങ്കിലും അതിനുള്ള ഭാഗ്യമുണ്ടായല്ലൊ എന്ന നിര്‍വൃതിയില്‍ ലയിച്ച്‌ മരണശയ്യയിലെ വേദനകള്‍ക്കിടയില്‍പോലും അപൂര്‍വ്വാനുഭവങ്ങളുടെ അസംഖ്യം സന്ദര്‍ഭങ്ങളൊരുക്കി കണ്ണുനീര്‍ത്തുള്ളികള്‍ക്കൊപ്പം വിസ്മയത്തിന്റേയും ചിന്തകളുടെയും അഭൗമ നിമിഷങ്ങള്‍ സമ്മാനിച്ച്‌ പിരിഞ്ഞുപോയ അഴിക്കോട്‌ മാഷെ അനുസ്മരിയ്ക്കുന്ന ആ പ്രോഗ്രാമിന്റെ അവസാനഭാഗമാണ്‌ ഞാന്‍ കണ്ടത്‌..അഴിക്കോട്‌മാഷ്‌ മോഹന്‍ലാലിനെ പച്ചയ്ക്കു പച്ചയായി വിമര്‍ശിയ്ക്കുന്നു,!...അതിനു മോഹന്‍ലാലിന്റെ ചുട്ട മറുപടി..!തീര്‍ന്നില്ല.."ആ കാര്‍ന്നോര്‍ക്ക്‌ രാമനാമം ജപിച്ച്‌ മിണ്ടാതിരുന്നു കൂടെ." ഇന്നസെന്റിന്റെ ഇടപെടല്‍.!.അതിന്‌ സ്വതസിദ്ധശൈലിയില്‍ ഉരുളയ്ക്കുപ്പേരിയുമായ മാഷുടെ മറുപടി..!!

പരിഭവങ്ങള്‍, പരാതികള്‍ പിണക്കങ്ങള്‍ എല്ലാം പറഞ്ഞുതീത്ത്‌ ഒരു കടവും ബാക്കിവെയ്ക്കാതെ തെളിഞ്ഞ മനസ്സും,ശൂന്യമായ കൈകളുമായി ഹജ്ജിനുപോകുന്ന ഒരു തീര്‍ത്ഥാടകനുസമാനം സ്വന്തം ഭൂമിയില്‍നിന്നും ഇതിലും വലിയ മറ്റേതോ ലോകത്തേയ്ക്കു യാത്രയായ ആ മഹത്മാവിന്റെ പട്ടടയുടെ ചൂടാറും മുമ്പെ എന്തിനായിരുന്നു വീണ്ടും ഈ വിഴുപ്പലക്കല്‍..ആരെ രസിപ്പിയ്ക്കാനായിരുന്നു.എല്ലാരും എന്നെ മറന്നതല്ലെ അതെല്ലാം ?

ആ പുളിച്ച ട്രിക്സ്സിനൊടുവില്‍ അവതാരകന്റെ മുഖത്തു വിരിഞ്ഞ നികൃഷ്ടമായ ആ പുഞ്ചിരിയുണ്ടല്ലോ അതു കണ്ടപ്പോള്‍ പരദൂഷണത്തിനും നാരദപണിയ്ക്കുമൊടുവില്‍ കേട്ടു നില്‍ക്കുന്നവരുടെ ദേഹത്തേയ്ക്കു തെറിയ്ക്കുമോ എന്നൊന്നും ചിന്തിയ്ക്കാതെ, ഒരൗചിത്യവുമില്ലാതെ വായ്‌ മുഴുവന്‍ തുറന്ന്‌ മുറുക്കാന്‍തുപ്പല്‍ ചുറ്റിലും തെറിപ്പിച്ച്‌ പരിഹാസത്തോടെ ചിരിയ്ക്കുന്ന ആശാരിച്ചി കുറുമ്പയേയാണ്‌ എനിയ്ക്കോര്‍മ്മ വന്നത്‌.എന്റെ കുട്ടിക്കാലത്തു ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിലെ പേരുടെത്ത പരദൂഷണക്കാരിയിരുന്നു കുറുമ്പ.എഴുപതു വയസ്സോളം.നല്ല വെളുത്ത നിറം.നീണ്ട മൂക്ക്‌, തോടയിട്ടു നീണ്ടുപോയ കാതുകള്‍ ഒത്ത ഉയരം. പരിഹാസം നിറഞ്ഞുതുളുമ്പുന്ന ചിരി.പോരാത്തതിന്‌ ഒന്നൊന്നരമുഴം നീളമുള്ള നാക്കിന്‌ വല്ലാത്ത മൂര്‍ച്ചയായിരുന്നു.,ഏതു കൊച്ചുകാര്യവും പൊടിപ്പുംതൊങ്ങലും ചേര്‍ത്ത്‌ പെരുപ്പിച്ചുകാട്ടി കേള്‍വിക്കാരെ രസിപ്പിയ്ക്കാനുള്ള കഴിവ്‌ അപാരമായിരുന്നു..ഇന്ന്‌ ഈ നൂറ്റാണ്ടിലാണ്‌ അവര്‍ ജീവിച്ചിരുന്നതെങ്കില്‍ ചാനലുകാര്‍ മല്‍സരിച്ച്‌ ചോദിയ്ക്കുന്ന കാശും കൊടുത്ത്‌ കൊത്തിക്കൊണ്ടുപോയി ഇത്തരം പ്രോഗ്രാമുകളുടെ മുന്‍ നിരക്കാരിയാക്കിയേനെ അവരെ.. 

പ്രണയങ്ങള്‍,വേലിചാട്ടങ്ങള്‍,അവിഹിതഗര്‍ഭങ്ങള്‍,അലസിപ്പിയ്ക്കല്‍, മരണങ്ങള്‍,ഒഴിമുറികേസുകള്‍, ,ഗ്രാമയക്ഷിയെചൊല്ലി പഞ്ചയാത്താപ്പീസില്‍ മെമ്പറുമാരുടെ ഇടയില്‍ നടന്ന കടിപിടികള്‍ .എന്തിന്‌ പേര്‍ഷ്യേന്ന്‌ അവധിയ്ക്കു വന്ന പദ്‌മനാഭേട്ടന്റെ പെട്ടി തുറന്നപ്പോള്‍ അതിന്റെ അറകള്‍ക്കുള്ളില്‍ അടക്കിവെച്ചിരിയ്ക്കുന്ന സ്വര്‍ണ്ണശേഖരത്തിന്റെ കാഴ്ച..ഇങ്ങിനെ നാട്ടിലെ ഒരുപിടി വാര്‍ത്തകളുമായി വടിയും കുത്തിപിടിച്ച്‌ ഓരോ ദിവസം ഓരോരോ വീടുകളില്‍ കയറിയിറങ്ങുമായിരുന്നു അവര്‍..ഭാഗ്യത്തിന്‌ സ്കൂളില്ലാത്ത ശനിയാഴ്ചകളില്‍ രാവിലെ പത്തുമണിയോടേയാണ്‌ എന്റെ വീട്ടില്‍ അവരെത്താറ്‌.."കുട്ടികള്‍ക്കു കേക്കേണ്ട കാര്യങ്ങളല്ലിത്‌,പോയിരുന്ന്‌ പഠിയ്ക്കു..അല്ലെങ്കില്‍ എന്തെങ്കിലും കളിയ്ക്കു." അമ്മ കണ്ടാല്‍ വഴക്കുപറയുമെന്നറിയാമായിരുന്നതുകൊണ്ട്‌ ചെവിയും കൂര്‍പ്പിച്ച്‌ അടുക്കളവാതിലിന്റെ പുറകില്‍ മറഞ്ഞിരുന്ന്‌ വള്ളിപുള്ളിവിടാതെ എല്ലാം കേള്‍ക്കുമായിരുന്നു ഞാനും അപ്പുറത്തെ വീട്ടിലെ രമചേച്ചിയും. ചാനലുകളും സീരിയലുകളും ഇല്ലാത്ത കാലം..മംഗളവും മനോരമയും അത്രയേറെ പ്രചാരം നേടി തുടങ്ങിയിരുന്നുമില്ല അന്ന്‌.സ്വാഭാവികമായും ഇത്തരം കഥകള്‍ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന എല്ലാവീട്ടമ്മമാര്‍ക്കും അവരെ കാര്യമായിരുന്നു.അത്യാര്‍ത്തി ഇല്ലായിരുന്നു അവര്‍ക്ക്‌,വയറു നിറച്ച്‌ കഞ്ഞി,ഒരു നാളികേരം,.ഒരുകഷ്ണം പുകല, നാഴി അരി,തൊടിയില്‍ നിന്നും കിട്ടുന്ന കുറച്ചടയ്ക്ക, വെറ്റില,നാലണ അല്ലെങ്കില്‍ എട്ടണ...അതുകൊണ്ടൊക്കെ തൃപ്തിയടയുമായിരുന്നു അവര്‍. ജേണലിസത്തിന്റെ വലിയ വലിയ പരൂഷകളൊന്നും പാസാകാതെ,ടൈയും കോട്ടും സ്യൂട്ടുമൊന്നുമണിയാതെ, രംഗസജ്ജികരണം,കാമറ ഇത്തരം സന്നാഹങ്ങളൊന്നുമില്ലാതെ ലാളിത്യത്തില്‍ പൊതിഞ്ഞ നിഷ്കളങ്കമായ ആ പരദൂഷണാവതരണ രീതിയ്ക്ക്‌ കൂടുതല്‍ ചന്തമുണ്ടായിരുന്നു എന്നു തോന്നുന്നു ഇപ്പോളത്തെ പലരുമായി ഒരു താരതമ്യത്തിനൊരുങ്ങുന്ന എന്റെ മനസ്സിന്‌.

ഗ്രാമീണതയുടെ അടക്കത്തോടെ,.ഇല്ലായ്മ സമ്മാനിയ്ക്കുന്ന ദൈന്യത നിറഞ്ഞ ഒതുക്കത്തോടെ ഒരു ചാണ്‍ വയറിനു വേണ്ടിയുള്ള അഭ്യാസപ്രകടനം മാത്രമായിരുന്നു പാവം കുറുമ്പ അന്ന്‌ നടത്തിയിരുന്നത്‌.!

ഇന്നോ.?.വല്ലാതെ മാറിയിരിയ്ക്കുന്നു മാധ്യാമാന്തരീക്ഷം തന്നെ. പക്വതയില്ലായ്മ,വിവേകരാഹിത്യം,കാര്യകാരണവിവേചനം കൂടാതെയുള്ള സമീപനങ്ങള്‍,അനുഭവങ്ങളുടെ അപരാപ്ത്യത,ചരിത്രാവബോധത്തിന്റെ അഭാവം സമ്പന്നതയുടെ അതിപ്രസരം,സുഖലോലുപത ഇതൊക്കയല്ലെ ആധുനിക ജേണലിസത്തിന്റെ മുഖമുദ്രകള്‍.കക്ഷത്തില്‍ ഡയറിയും ചുണ്ടില്‍ മുറിബീഡിയും പൊരിയുന്ന വയറുമായി നീതിയ്ക്കുവേണ്ടി പൊരുതി സമൂഹത്തില്‍ അലഞ്ഞിരുന്ന പട്ടിണിക്കാരായ പത്രപ്രവര്‍ത്തകരുണ്ടായിരുന്നു നാട്ടില്‍ എന്ന്‌ ഇന്നത്തെ കുട്ടികളെ എങ്ങിനെ വിശ്വസ്സിപ്പിയ്ക്കാന്‍ കഴിയും നമുക്ക്‌, പഴയകാല സിനിമകളുടെ സീഡി കാണിച്ചു കൊടുക്കേണ്ടി വരും അല്ലെ.

ഞാനോര്‍ക്കുന്നു എന്റെ സ്ക്കൂള്‍ പ്രായത്തില്‍ മാതൃഭൂമി പത്രത്തിന്റെ എഡിറ്റോറിയല്‍ വായിയ്ക്കാതെ ഉറങ്ങാന്‍ പാടില്ല എന്ന്‌ അച്ഛന്‌ നിര്‍ബന്ധമായിരുന്നു..ഇന്ന്‌ ഏതു പത്രത്തിന്റെ എഡിറ്റോറിയല്‍ വായിയ്ക്കാനാണ്‌ ഞാനെന്റെ മകനോടു പറയേണ്ടത്‌.! അടിയന്തരാവസ്ഥയുടെ നാളുകളില്‍ എഡിറ്റോറിയല്‍ കോളം ശ്യൂന്യമാക്കി പത്രസ്വാതന്ത്രധ്വംസനത്തിനെതിരെ എത്ര അര്‍ത്ഥഗര്‍ഭമായാണ്‌ പല പത്രങ്ങള്‍ക്കും പ്രതികരിയ്ക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞത്‌ അന്ന്‌..ഇന്നോ..? എഡിറ്റോറിയല്‍ എന്ന വാക്കിന്റെ അര്‍ത്ഥം പോലും മറന്നിരിയ്ക്കുന്നു പലരും,പല പത്രാധിപന്മാര്‍ക്കും അതൊരു അനാവശ്യ കോളമായി മാറിയിരിയ്ക്കുന്നു.

ഹരിശ്രീകുറിയ്ക്കുന്ന നാളുതൊട്ടെ പത്രവായനയിലൂടെ തുടങ്ങുന്ന മലയാളി മനസ്സിന്റെ വാര്‍ത്തമോഹങ്ങളിലേയ്ക്ക്‌ ദൃശ്യവിന്യാസങ്ങളുടെ മാസ്മരികലോകമൊരുക്കുന്ന അനന്തമായ വിപണനസാധ്യതകള്‍ മനസ്സിലാക്കിട്ടാവാം കൂണുപോലെ മുളച്ചുപൊങ്ങുന്ന് ന്യൂസ്‌ചാനലുകള്‍ സമൂഹത്തിന്‌ ഭാരവും ഒപ്പം ശാപവുമായി മാറാന്‍ തുടങ്ങിയിരിയ്ക്കുന്നു.
വേട്ടക്കാരന്റെ മനസ്സില്‍ ഇരയ്ക്കെന്നും ഒരേ മുഖമേയുള്ളു.ചില ചാനല്‍ റിപ്പോര്‍ട്ടര്‍മാരുടെ ചിന്തകളിലും..മുന്നില്‍ വന്നുപെടുന്ന ഇര ഒരു മനുഷ്യനാണെന്നുപോലും ഓര്‍ക്കില്ല പലരും.അവന്റെ അവസ്ഥ,ചുറ്റുപാടുകള്‍, ഇതുമൂലം അവനുണ്ടാകാവുന്ന ഭവിഷ്യത്തുകള്‍ ഇതൊന്നും ആഴത്തില്‍ ചിന്തിയ്ക്കാന്‍ മിനക്കെടില്ല..പ്രൊഫഷനിലെ മിടുക്ക്‌,വേഗത.മംസത്തിന്റെ തിളക്കം മങ്ങുമുമ്പെ,രക്തത്തിന്റെ മണം മാറുമുമ്പെ ഏറ്റവും വേഗത്തില്‍,കഴിയുമെങ്കില്‍ എക്‍സ്‌ക്ലൂസ്സിവായിത്തന്നെ സ്ക്രീനില്‍ എത്തിയ്ക്കണം.അതുമാത്രം,അതുമാത്രമാകും ലക്ഷ്യം. ഈ വ്യഗ്രതയില്‍ ക്യാമറയുടെ കഴുകന്‍ കണ്ണുകള്‍ പലപ്പോഴും അമ്മയേയും സഹോദരിയേയും തിരിച്ചറിയാതെ പോകുന്നു..ഇക്കഴിഞ്ഞ നവവല്‍സര സന്ധ്യക്ക്‌ കേരളത്തിലെ ഒരു മെട്രൊ നഗരത്തില്‍ കയ്യില്‍ ബിയര്‍കുപ്പികളും,ചുണ്ടില്‍ ഉത്സവലഹരിയുടെ തരിപ്പുമായി തെരുവിലൊടെ ആര്‍മാദിച്ചലയുന്ന കുറെ കോളേജുകുമാരികള്‍ ചെന്നുപെട്ടത്‌ ഈ കണ്ണുകള്‍ക്കു മുന്നിലായിരുന്നു..എങ്ങിനെയൊക്കെ ആങ്കലേയ സംസ്കാരം അനുകരിയ്ക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചാലും ഉള്ളിന്റെയുള്ളില്‍ പൈതൃകമായി കിട്ടിയ മലയാണ്മ ഇനിയും പൂര്‍ണ്ണമായി കൈമോശം വന്നിട്ടില്ലല്ലൊ നമ്മുടെ പെണ്‍കുട്ടികള്‍ക്ക്‌,അതുകൊണ്ടാവം"അരുത്‌ തങ്ങളെ ചിത്രികരിയ്ക്കരുത്‌."ആംഗ്യഭാഷയില്‍ അഭ്യര്‍ത്ഥിച്ചു ചിലര്‍, ബിയര്‍കുപ്പികള്‍കൊണ്ട്‌ മുഖം മറയ്ക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു മറ്റുചിലര്‍...ആരു കേള്‍ക്കാന്‍..!അതും ഭംഗിയായി ഒപ്പിയെടുത്തു സംപ്രേക്ഷണംചെയ്തു.എത്രയൊക്കെ ആധുനികത അവകാശപ്പെട്ടാലും ഉള്ളിന്റെയുള്ളില്‍ യാഥാസ്ഥികരാണ്‌ ഇന്നും പല രക്ഷിതാക്കളും പ്രത്യേകിച്ച്‌ വിവാഹകമ്പോളത്തില്‍, എന്തിന്‌ ചില നവവരന്മാര്‍ പോലും...ഒരു പക്ഷെ ഇത്തരമൊരു ദൃശ്യം കേരളമാട്രിമോണിയലിനുപോലും രക്ഷിയ്ക്കാന്‍ കഴിയാത്തവിധം..ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയുടെ ജീവിതം തകര്‍ത്തു കളയില്ലെന്നാരു കണ്ടു...
ആരോടു ചോദിയ്ക്കാന്‍ .?.
അല്ലെങ്കില്‍ ചാനലുകാരെ മാത്രം എന്തിനു പറയണം..നാട്ടില്‍ പട്ടണങ്ങളിലെ പാതായോരങ്ങളില്‍, ദുബായിലെ പൂരപ്പറമ്പില്‍ മൈക്കും ക്യാമറയുമായി ഇരയെ കാത്തു പതുങ്ങിനില്‍ക്കുന്ന അവതാരകന്റേയും അവതാരകയുടെയും മുന്നില്‍ ചെന്നുപ്പെട്ടാല്‍ സ്വയം മറക്കും നമ്മളില്‍ പലരും..മറ്റേതോ ഗ്രഹത്തില്‍നിന്നും വന്ന ഉപരിവര്‍ഗത്തില്‍പ്പെട്ട ആരുടേയൊ മുന്നിലാണ്‌ നില്‍ക്കുന്നതെന്നവണ്ണം പരിഭ്രമിയ്ക്കും,അവരുടെ ചോദ്യങ്ങള്‍ക്കുമുമ്പില്‍ തൊണ്ടയിലെ ഉമിനീരുവറ്റും,ശബ്ദം വല്ലാതെ താണുപോകും.അവരൊരുക്കുന്ന പരിഹാസ തിരക്കഥയുടെ താളത്തിനു ചാഞ്ചാടികളിയ്ക്കുന്ന കഥാപാത്രങ്ങളായി മാറും,.സമൂഹത്തില്‍ ഉന്നതശ്രേണിയില്‍ പെട്ടവര്‍പോലും.ചാനല്‍ പ്രോഗ്രാമുകളില്‍ ഭര്‍ത്താവ്‌ ഭാര്യേ അനുകരിയ്ക്കും, ഭാര്യ തിരിച്ച്‌ ഭര്‍ത്താവിനേയും.. നാളെ മുന്നില്‍ വലിയൊരു കലത്തില്‍ ചുടുചോറ്‌ വെച്ചുകൊടുത്താല്‍ രണ്ടുപേരും മല്‍സരിച്ച്‌ കയ്യിട്ടു വാരും, ലക്ഷക്കണക്കിന്നു കണ്ണുകളിലെ പരിഹാസം ഏറ്റുവാങ്ങുകയാണ്‌ തങ്ങളെന്ന സത്യം ഒരു നിമിഷമെങ്കിലും ഓര്‍ക്കാന്‍പോലും നില്‍ക്കാതെ.!

Friday, December 23, 2011

മുല്ലപ്പെരിയാര്‍... കുഞ്ഞു അറിയാന്‍...

കുഞ്ഞൂ, മോളാരാണെന്ന്‌ ഇതു കുറിയ്ക്കുന്ന ഈ നേരത്തും അങ്കിളിനു കൃത്യമായി അറിയില്ല. സുകന്യ മേഡത്തിന്റെ പവിഴമല്ലിയിലൂടെ മാത്രമുള്ള പരിചയം.മുല്ലപ്പെരിയാര്‍ ഒരു ദുരന്തമായി മാറുമോ എന്നു വേവലാതിപ്പെടുന്ന ഒരു കൊച്ചു പെണ്‍കുട്ടിയാണ്‌ മോളെന്ന്‌ മനസ്സിലാക്കുന്നു അങ്കിള്‍.

പക്ഷപാതപരമായ വാര്‍ത്തകളുടെ അതിപ്രസരത്താല്‍ മിഴികളുടെ തിളക്കം കെടുത്തുന്ന പത്രപ്രഭാതങ്ങള്‍ക്കും,വിവാദങ്ങള്‍ക്കു തിരി കൊളുത്തി,കഴമ്പില്ലാത്ത തര്‍ക്കങ്ങളും എവിടേയുമെത്താത്ത ചര്‍ച്ചകളുമായി ഒരു പിടി നിവേദ്യച്ചോറിനും,നല്ലൊരു തുക ദക്ഷിണയ്ക്കുമായി അരയില്‍ മുണ്ടുകെട്ടി ഓച്ഛാനിച്ചു നിന്ന്‌ ചാനല്‍ സന്ധ്യകളിലെ ദീപാരാധനയ്ക്ക്‌ മേലാളന്‍മ്മാരുടെ ഇച്ഛാനുസരണം മേളക്കൊഴുപ്പേകുന്ന ന്യൂസ്‌ ഔര്‍ വാദ്യ വിദഗ്ദരുടെ പ്രകടനങ്ങള്‍ക്കും അവധികൊടുത്ത്‌ മറ്റൊരു ലോകത്തായിരുന്നു അങ്കിള്‍ കുറെ ദിവസം.ദൈവത്തിന്റെ നാട്ടില്‍ ഒരൊറ്റപ്പെട്ട കോണില്‍ ഇലക്ട്രോണിക്സ്‌ ഉപകരണങ്ങള്‍ പരമാവധി ഒഴിവാക്കി എല്ലാം മറന്ന്‌ വെക്കേഷന്‍ ആഘോഷിയ്ക്കുകയായിരുന്നു.അല്ലെങ്കിലെ കുറെ നാളുകളായി ന്യൂസ്‌ ചാനലുകളോട്‌ മാനസികമായി അല്‍പ്പം അകല്‍ച്ചയുണ്ട്‌ അങ്കിളിന്‌..ഏതൊരു വിഷയത്തേയും പര്‍വ്വതീകരീച്ചും,രാഷ്ട്രീയവല്‍ക്കരിച്ചും ജനമനസ്സുകളില്‍ ആധിയും ഭീതിയും ആശയക്കുഴപ്പവും വളര്‍ത്തുക ഒരു ശീലമായ്ക്കിയ നമ്മുടെ മാധ്യമങ്ങളോട്‌ ഒരു ശരാശരി പ്രേക്ഷകന്‌ ഉണ്ടാകാവുന്ന അലര്‍ജി.

136 അടി,...137 അടി...ഇപ്പം പൊട്ടും..ഇതാ പൊട്ടി..! ഇതൊന്നു പൊട്ടിയിട്ടു വേണം വൃത്തിയായൊന്നു റ്റോയ്‌ലെറ്റില്‍ പോകാനെന്ന മട്ടില്‍ ഒരു മൂലക്കുരുകാരന്റെ ആധിയും വ്യാധിയും നിറഞ്ഞ മുഖഭാവങ്ങളുമായി രാപ്പകല്‍ വ്യത്യാസമില്ലാതെയുള്ള റിപ്പോര്‍ട്ടറുമാരുടെ പ്രകടനം അറപ്പും വെറുപ്പും ഉളവാക്കുന്ന തലം വരെ എത്തി പലപ്പോഴും..ടിവി സ്ക്രീനില്‍ തുള്ളിത്തുളുമ്പി ഏതുനിമഷവും പൊട്ടിത്തകരാവുന്ന ഡാമിന്റെ ചിത്രം എത്ര ക്രൂരമായാണ്‌ പാവം മലയാളി ഹൃദയങ്ങളിലേയ്ക്ക്‌ അവര്‍ പരസ്പരം മല്‍സരിച്ചൊഴുക്കിവിട്ടത്‌..ഡാം തകര്‍ന്നാല്‍ കുറച്ചു മിനുറ്റുകള്‍,അല്ലെങ്കില്‍ മണിക്കൂറുകള്‍ക്കുള്ളില്‍ വീര്‍പ്പുമുട്ടി തീര്‍ക്കേണ്ട മരണനിമിഷങ്ങള്‍ എത്ര ദിവസങ്ങള്‍ തുടര്‍ച്ചയായി അനുഭവിച്ചുതീര്‍ക്കേണ്ടി വന്നു പാവം,പെരിയാറിന്റെ തീരവാസികള്‍ക്ക്‌.! ഇത്തിരി പൊങ്ങച്ചത്തിന്റെ പേരില്‍ വാങ്ങിയ,കൊച്ചു സ്വീകരണമുറിയ്ക്ക്‌ ഒട്ടും ചേരാത്ത 32" ഇഞ്ച്‌ LCD TV ശാപമായി മാറി പലര്‍ക്കും..ആ സ്ക്രീനില്‍ തികഞ്ഞ ക്ലാരിറ്റിയോടെ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി പൊട്ടിത്തകര്‍ന്നു ചിതറിക്കുതിച്ചൊഴുകാന്‍ വെമ്പി നില്‍ക്കുന്ന ജലലകണങ്ങള്‍ താളം തെറ്റിച്ച മനസ്സുകള്‍.ഉറക്കം കെടുത്തിയ രാവുകള്‍..

തൊടുപുഴയാറിന്റെ തീരത്ത്‌ താമസ്സിയ്ക്കുന്ന എന്റെ ഇളയ ചേച്ചി ബാങ്ക്‌ ലോക്കറില്‍ സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന സ്വര്‍ണ്ണവും,ആധാരം പോലുള്ള പ്രധാന രേഖകളും ഭദ്രമായി പൊതിഞ്ഞെടുത്ത്‌, അവ പൊതിയാനുപയോഗിച്ച വെള്ളക്കടലാസ്സിനേക്കാള്‍ വിളറിവെളുത്ത മുഖവുമായി ഒരു ദിവസം വീട്ടില്‍ കയറിവന്നു.."കഥയല്ലിതു ജീവിതത്തിലെ എന്നതുപോലെ കെട്ടിയവനോടു പിണങ്ങിയിട്ടൊന്നുമല്ല കേട്ടോ, പിന്നെ എന്തിനാണെന്നല്ലെ. എല്ലാം സെയിഫായി തൃശ്ശൂരില്‍ ഞങ്ങളുടെ ആരുടെയെങ്കിലും ലോക്കറില്‍ സൂക്ഷിയ്ക്കാന്‍.!.തൊടുപുഴ മുഴുവന്‍ വെള്ളം കയറി ബാങ്കുതന്നെ ഒഴുകിപോയി,റബ്ബറും,വീടും അങ്ങിനെ സ്ഥാവരജംഗമ വസ്തുക്കളെല്ലാം നശിച്ച്‌,അവര്‍തന്നെ മരിച്ചു പോയാലും അങ്ങു ദൂരെ ഗോവയിലുള്ള ഏക മകള്‍ക്ക്‌ കഴിയാവുന്നതെല്ലാം കരുതിവെയ്ക്കാനുള്ള ഒരമ്മയുടെ സ്വാഭാവികമായ വ്യഗ്രത, ജാഗ്രത..!.നാളത്തെ പ്രഭാതത്തില്‍ അറബിക്കടലിലെവിടെയെങ്കിലും ഒഴുകിനടക്കുന്ന ഒരു ജഡമായി മാറുമോ എന്ന ആധിയോടെ ഉറങ്ങാന്‍ കിടന്ന്‌ ദുഃസ്വപ്നങ്ങള്‍ കണ്ട്‌ മരിയ്ക്കാതെ മരിച്ച ഇതുപോലെ എത്രയോ ഹതഭാഗ്യന്മാര്‍ ഉണ്ടായിരുന്നിരിയ്ക്കാം മുല്ലപ്പെരിയാര്‍ ശരിയ്ക്കും തകരാന്‍ പോകുന്നുവെന്ന്‌ "മാധ്യമ പ്രവാചകര്‍" ഉറപ്പിച്ചുപറഞ്ഞ ആ ദിനങ്ങളില്‍ പെരിയാറിന്റെ തീരദേശങ്ങളില്‍..

മര്യാദയുടെ സീമകളെല്ലാം ലംഘിച്ച്‌ ഒരു സീരിയിലെന്നപോലെ കഥകള്‍ ചമച്ച്‌ ജനങ്ങളെ ഭീതിയുടെ മുള്‍മുനയില്‍ നിര്‍ത്താന്‍ മല്‍സരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു ഇട്ടാവട്ടം സ്ഥലം മാത്രമുള്ള ഒരു കൊച്ചു സംസ്ഥാനത്തിന്റെ കൊക്കിലൊതുങ്ങാത്ത ചാനലുകള്‍ പരസ്പരം..നിലനില്‍പ്പിന്റെ പ്രശ്നമായിരിയ്ക്കാം,വിപണനതന്ത്രങ്ങളുടെ ഭാഗവുമായിരിയ്ക്കാം .എന്നാലും എല്ലാറ്റിനും ഒരു നിയന്ത്രണം വേണ്ടെ..കാക്കയുടെ റോളായിരുന്നു പണ്ട്‌ സമൂഹത്തില്‍ ഒരു പത്രപ്രവര്‍ത്തകന്‌...സമൂഹത്തിലെ മാലിന്യങ്ങള്‍ തുടച്ചു നീക്കുന്നതില്‍ അവന്‍ വഹിച്ചിരുന്ന പങ്ക്‌ അത്രയും വലുതായിരുന്നു...ഇന്ന്‌.! കുപ്പത്തൊട്ടിയിലെ ദുര്‍ഗന്ധം വമിയ്ക്കുന്ന ചവറുകള്‍ വലിച്ചുപുറത്തിട്ട്‌ താല്‍പ്പര്യമുള്ളതുമാത്രം ചികഞ്ഞെടുത്ത്‌ ബാക്കി ഒരു മടിയുംകൂടാതെ നടുറോഡില്‍ത്തന്നെ ഉപേക്ഷിച്ച്‌ സമൂഹത്തെ മൊത്തം മലീമസമാക്കുന്ന പെരുച്ചാഴികളായി മാറിയിരിയ്ക്കുന്നു പലരും.!
മാധ്യമ സുഹൃത്തുക്കള്‍ പൊറുക്കുക, പൊതുവായി പറഞ്ഞതല്ല...ശുദ്ധഗതിക്കൊണ്ടു പറഞ്ഞുപോകുന്നുവെന്നു മാത്രം.ചുറ്റുവട്ടത്തെ പല കാഴ്ചകളും കാണുമ്പോള്‍ പറയാതിരിയ്ക്കാന്‍ കഴിയുന്നില്ല..

അതിഭാവുകത്വവും അതിശയോക്തിയും കലര്‍ന്ന റിപ്പോര്‍ട്ടുകളാല്‍ ജനമനസ്സുകളില്‍ അശാന്തിയും ആശങ്കയും വളര്‍ത്തി ന്യൂസ്‌ വിതച്ച്‌ ന്യൂസ്‌ കൊയ്യുന്ന പ്രിയപ്പെട്ട മാധ്യമസുഹൃത്തുക്കളെ മുല്ലപ്പെരിയാറിന്റെ കാര്യത്തില്‍ ഒരു കാര്യം മറന്നുപോയി നിങ്ങള്‍.മരണഭയത്താല്‍ ഉന്മാദാവസ്ഥയിലായ മനസ്സുകളില്‍ പ്രാദേശികവാദത്തിന്റെ വിഷധൂളികള്‍ കൂടിയാണ്‌ വാരി വിതറുക കൂടിയാണ്‌ ചെയ്തതെന്ന ഞെട്ടിപ്പിയ്ക്കുന്ന ആ സത്യം.! ഓര്‍ക്കണമായിരുന്നു കരുതല്‍ വേണമായിരുന്നു! പരസ്പരം ആശ്രയിച്ചും സഹായിച്ചും സഹകരിച്ചും ഒരേ മനസ്സുമായി കഴിഞ്ഞിരുന്ന രണ്ടു സംസ്ഥാനങ്ങളെ തമ്മില്‍ത്തല്ലിച്ചു ഇന്ത്യയും പാകിസ്താനുമാക്കിയപ്പോള്‍ സമാധാനമായി എല്ലാവര്‍ക്കും.പുതിയ വാര്‍ത്തകള്‍ക്കും ഉറവിടമായി..ഒരുപാടു സാധ്യതകളുള്ള വിഷയംത്തന്നെ കിട്ടി. മറുനാട്ടില്‍ പീഡിപ്പിയ്ക്കപ്പെടുന്ന മലയാളികള്‍.! അസ്സലായി ന്യൂസ്‌ വിതച്ചു ന്യൂസു കൊയ്യുന്ന ആധുനിക മാധ്യമ തന്ത്രം ശരിയ്ക്കും ഫലിച്ചു .

ടോള്‍പിരിവെന്ന പകല്‍ക്കൊള്ളയെ എതിര്‍ക്കുന്നതിന്റെ പേരില്‍ ഇന്ന്‌ വാര്‍ത്തകളില്‍ നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന എന്റെ നാട്ടിലെ മണലിപുഴയോരത്തു തമ്പടിച്ചു കിടക്കുന്ന തമിഴന്‍ ലോറികള്‍ ഇന്നും ബാല്യത്തിലെ ഓര്‍മ്മയായി മനസില്‍ നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്നു. ഐശ്വര്യത്തിന്റെ ലക്ഷണമായിട്ടാണ്‌ എന്നും പാണ്ടിലോറികളെ മലയാളികള്‍ കണ്ടിട്ടുള്ളു..മണിയറയൊരുക്കാനുള്ള മുല്ലപ്പൂ മുതല്‍ ഗര്‍ഭച്ചാക്കൂളിനുള്ള പുളിമാങ്ങ വരെ അങ്ങിനെ മലയാളിയ്ക്കാവശ്യമായ എന്തും കാലാകാലങ്ങളില്‍ എത്ര കൃത്യമായിട്ടാണ്‌ സ്നേഹനിധികളായ ആ അണ്ണന്‍തമ്പിമാര്‍ എത്തിച്ചു തരുന്നത്‌.. മലയാളി മാമന്മാരുടെ "ഫീലിങ്ങ്‌സ്‌" മനസ്സിലാക്കി ആമ്പുലന്‍സിന്റെ വേഗതയില്‍ പാഞ്ഞു വരുന്ന കള്ളു കയറ്റിയ വാഹനങ്ങള്‍ എന്നും രാവിലെ കേരളത്തിലെ ഹൈവേകള്‍ കണികണ്ടുണരുന്ന നന്മയായി മാറിയിരിയ്ക്കുന്നു ഇന്ന്‌. ലോറികളില്‍ അടക്കിവെച്ച കൂടകളിലെ ദീര്‍ഘയാത്രകളിലെ ക്ഷീണത്തിനിടയിലും കൃത്യമായുണരുന്ന പൂവ്വന്‍കോഴികളുടെ തമിഴു ഭാഷയിലുള്ള കൂവല്‍ കേട്ടാണ്‌ കേരളത്തിന്റെ പല ഭാഗങ്ങളിലും സൂര്യന്‍ പോലും ഇന്നുണരുന്നത്‌.നല്ലൊരു സിനിമ കാണണമെങ്കില്‍,നല്ലൊരു പാട്ടു കേള്‍ക്കണമെങ്കില്‍, റിയാലിറ്റി ഷോയില്‍ നല്ലൊരു ഡാന്‍സു നമ്പര്‍ വേണമെങ്കില്‍പോലും തമിഴനെ ആശ്രയിയ്ക്കണം എന്ന അവസ്ഥയിലായിരിയ്ക്കുന്നു നമ്മള്‍..എന്തിനേറെ, ശരാശരി സൗന്ദര്യവും,ശരാശരിയ്ക്കു താഴെ തൊലിമിനുപ്പും മാത്രമുള്ള നമ്മുടെ പെണ്‍കുട്ടികളെപോലു, കലാവാസനയുടെ മികവു നോക്കി ദത്തെടുത്ത്‌,സ്വന്തം തങ്കച്ചികളായി കരുതി, ഒരുപക്ഷെ മുല്ലപ്പെരിയാറിലെ പോലും വെള്ളം ഉപയോഗിച്ചാകാം കുമ്മായം കലക്കി വെള്ളപൂശി വെളുപ്പിയ്ക്കുന്നു,മഴയില്ലാത്ത ആ നാട്ടില്‍ കൃത്രിമ മഴ പെയ്യിച്ച്‌ കുളിപ്പിയ്ക്കുന്നു അങ്ങിനെ അവരെ അപ്സരസ്സുകള്‍ക്കു സമാനം വെള്ളിത്തിരയിലൂടെ നമുക്കു തിരിച്ചു തരുന്നു.അവര്‍ നമ്മുടെയൊക്കെ ഭാവനകള്‍ക്കപ്പുറം,നയനയങ്ങള്‍ക്കു താരകങ്ങളാക്കി മാറുന്നു..നവ്യാനുഭവത്തിന്റെ അനന്യ വിസ്മയ കാഴ്ചകളൊരുക്കുന്നു..എല്ലാം പുഴയില്ലാത്ത രാജ്യത്ത്‌ പൂക്കളമൊരുക്കുന്ന തമിഴന്റെ മായജാലം.!

ഇനിയിതൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ടെന്തു കാര്യം അല്ലെ.,.എന്തിനായിരുന്നു ഈ കാടിളക്കം..ഇന്നോ ഇന്നലയോ മുതലല്ലല്ലൊ മുല്ലപ്പെരിയാര്‍ഡാം ഒരു മഹാ സമസ്യയായി നമ്മുടെ മുന്നി നീണ്ടു നിവര്‍ന്നു കിടക്കാന്‍ തുടങ്ങിയത്‌..ഇനിയും അതങ്ങിനെത്തന്നെ കിടക്കും.അടുത്ത ഒക്ടോബറില്‍ വൈഗാ നദിയില്‍ വെള്ളം നിറയും.ഒപ്പം മുല്ലാപ്പെരിയാറിലും..വീണ്ടും നമ്മള്‍ ആര്‍ത്തു വിളിയ്ക്കും.ആക്രോശിയ്ക്കും.പൊട്ടിക്കരയും. മാധ്യമങ്ങള്‍ അതൊരാഘോഷമാക്കി മാറ്റും.

ആര്‍ജവമുള്ള ഒരു കേന്ദ്ര ഭരണാധികാരി രണ്ടു സംസ്ഥാനങ്ങളിലേയും മുഖ്യമന്ത്രിമാരെ വിളിച്ചുവരുത്തി ഒന്നിച്ചിരുത്തി അരമണിക്കൂര്‍ കൊണ്ടു തീര്‍ക്കേണ്ട പ്രശ്നം മാത്രമല്ലെ സത്യത്തില്‍ ഇത്‌.നട്ടെല്ലിന്റെ സ്ഥാനത്ത്‌ ആലു മുളച്ചിട്ട്‌ ഏറേ നാളായിട്ടും അതും തണലെന്നു പറഞ്ഞ്‌ കസേരയില്‍ അള്ളിപിടിച്ചിരിയ്ക്കുന്ന അദ്ദേഹത്തില്‍ നിന്നും എന്തു പ്രതീക്ഷിയ്ക്കാനാണ്‌,.തലപ്പാവിനുള്ളില്‍ ദുരൂഹതകളും ജനദ്രോഹനടപടികളും മാത്രം സൂക്ഷിയ്ക്കുന്ന, എല്ലാ ജനകീയ പ്രശ്നങ്ങള്‍ക്കു മുന്നിലും ഒരു മഹാമുനിയെക്കാള്‍ മൗനിയായി മാറുന്ന ആ മനുഷ്യന്‍ വായ്‌ തുറക്കുന്നത്‌ സ്വകാര്യക്കുത്തകകള്‍ക്കും വിദേശവ്യാപാരികള്‍ക്കും വക്കാലത്തു പറയാന്‍ വേണ്ടി മാത്രമാണ്‌.എന്നൊക്കെ എക്‍ണോമിക്സ്‌ പഠിയ്ക്കാത്ത, രാജ്യപുരോഗതിയെക്കുറിച്ചു വലിയ ഗ്രാഹ്യമില്ലാത്ത,എന്നെപോലെ വിവരദോഷിയായ ഏതെങ്കിലും ശുദ്ധഗതിക്കാരന്‍ നാട്ടിന്‍പുറത്തുക്കാരന്‍ പച്ചയ്ക്കു വിളിച്ചു പറഞ്ഞാല്‍ പൂര്‍ണ്ണമായും അതു നിഷേധിയ്ക്കാന്‍ കഴിയുമോ ഏതെങ്കിലും ഭാരതീയന്‌.

ചോര്‍ന്നൊലിയ്ക്കുന്ന മോന്തായവുമായി തകരാറായ മേല്‍കൂരയ്ക്കു താഴെ സ്വീകരണമുറി അലങ്കരിയ്ക്കാനൊരുങ്ങുന്ന ഗൃഹനാഥനെ അനുസ്മരിപ്പിയ്ക്കുന്നു നമ്മുടെ മുഖ്യമന്ത്രി.മുല്ലപ്പെരിയാര്‍ ഡാം തകര്‍ന്നാല്‍ രണ്ടുമണിക്കൂര്‍കൊണ്ട്‌ മുങ്ങിയൊലിച്ചുപോകാവുന്ന മഹാനഗരത്തില്‍ സ്മാര്‍ട്‌ സിറ്റി,മെട്രൊ അങ്ങിനെ എല്ലാറ്റിലും അതിവേഗം ബഹുദൂരം മുന്നേറുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാഹനത്തിന്റെ വേഗത മുല്ലപ്പെരിയാര്‍ ദിശയിലേയ്ക്കു തിരിഞ്ഞാല്‍ പെട്ടന്നു കുറയും...ചിലപ്പോള്‍ ടയറുകളെല്ലാം ഒന്നിച്ചു പഞ്ചറാകും, മനസ്സ്‌ പരിധികള്‍ വിട്ട്‌ സഞ്ചരിയ്ക്കുന്നതുകൊണ്ടായിരിയ്ക്കും ഒട്ടു വൈകാതെ പേനയും കടലാസ്സുമെടുത്തു നല്ല സൗമ്യമായ ഭാഷയില്‍ തലൈവിയ്ക്ക്‌ കത്തെഴുതാന്‍ തുടങ്ങും...പണ്ട്‌ അദേഹത്തിന്റെ നല്ല പ്രായത്തില്‍ അങ്ങ്‌ വെള്ളിത്തിരയില്‍ ഇദയകനിയുമൊത്ത്‌ വിലസുകയായിരുന്നല്ലൊ അവര്‍. .കോരിത്തരിപ്പിയ്ക്കുന്ന പ്രണയരംഗങ്ങള്‍. തറടിക്കറ്റിലെ രോമാഞ്ച നിമിഷങ്ങള്‍.. എല്ലാം ഒര്‍മ്മയില്‍ ഓടിയെത്തുന്നുണ്ടാവും.."ഒരച്ഛന്‍ മകള്‍ക്കയച്ച കത്തുകള്‍' എന്ന പോലെ ഒരാരധകന്റെ ഈ കത്തുകളും നാളെ ചരിത്രത്തിന്റെ താളുകളില്‍ സ്ഥാനം പിടിയ്ക്കുമായിരിയ്ക്കും.

ജീവനോ അതോ ജലമോ ഏതാണ്‌ വലുത്‌ എന്ന ചോദ്യത്തിനു മുമ്പില്‍ ദേശീയ വികാരവുമായി പതറി നിന്നു അവയിലിബിള്‍ പോളിറ്റ്‌ ബ്യൂറൊ.പത്തു വോട്ടുപോലും തികച്ചില്ലാത്ത തമിഴ്‌നാടിലെ ജലത്തേക്കാള്‍ വലുതാണ്‌ ഇന്നും ആവേശം കൈവിടാത്ത അണികള്‍ ബാക്കിയുള്ള കേരളത്തിന്റെ ജീവനെന്ന്‌ തിരിച്ചറിയാനുള്ള പ്രായോഗിക രാഷ്ട്രീയ ബുദ്ധി ഇല്ലാതെപോയി അവര്‍ക്ക്‌.അതൊരു വലിയ തെറ്റായി ആഘോഷിച്ചു മാധ്യമവിചാരണക്കാര്‍.പ്രധാനമന്ത്രിയുടെ മൗനത്തേക്കാള്‍,.മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ നിസ്സംഗതയെക്കാള്‍ വലിയ തെറ്റ്‌!

നപുംസംക പേക്കോലങ്ങളുടെ കൂത്തരങ്ങായി മാറിയ കേന്ദ്രത്തിനോടു പൊരുതി ജയിയ്ക്കാന്‍ മമതയെപോലെ, തലൈവിയെപോലെ തന്റേടിയായ ഒരു വനിതാ പ്രാദേശിക നേതാവ്‌ നമുക്കുണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍,അവര്‍ക്ക്‌ സ്വന്തമായി പത്തു എം.പി മാരുണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍..നമ്മളിങ്ങിനെ തോറ്റുപോകുമായിരുന്നോ.!! .കക്ഷിരാഷ്ട്രീയ വര്‍ഗ്ഗഭേദമില്ലാതെ ദേശീയവികാരം മറന്ന്‌ ദേശാഭിമാനികളായ മലയാളികള്‍ വിലപിച്ചുപോയ നാളുകളായിരുന്നില്ലെ അത്‌.നമുക്കുമുണ്ടൊരു പ്രദേശിക പാര്‍ട്ടി.കരുത്തനായ നേതാവും.മുല്ലപ്പെരിയാര്‍ ഡാമിനെന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചാല്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ തട്ടകങ്ങളായിരിയ്ക്കും പൂര്‍ണ്ണമായും നാമവിശേഷമാകുക.അറിയാം,എല്ലാം അറിയാം അദ്ദേഹത്തിന്‌! പക്ഷെ എന്തു ചെയ്യാം.! എന്തെങ്കിലും ഉരിയാടാനും ശക്തമായൊന്ന്‌ ഉറഞ്ഞുത്തുള്ളാനും വയ്യാത്ത അവസ്ഥ.പാവം ആണ്‍ജന്മങ്ങള്‍.!.ദുര്‍ബ്ബലചിത്തരാണവര്‍..കുടുംബസ്നേഹം കൂടിയവര്‍..അന്ധമായ പുത്രവാല്‍സല്യം പലപ്പോഴും പ്രതിബന്ധമാകും അവര്‍ക്ക്‌.അതിന്റെ പേരില്‍ വിട്ടുവീഴ്ചകള്‍ക്ക്‌ തയ്യാറാകേണ്ടി വരും.ശാപമാണത്‌..തലമുറകളായി കിട്ടിയ ശാപം.അങ്ങ്‌ പുരാണത്തിലെ നൂറ്റൊന്നുപേരുടെ പിതാവിന്റെ കാലം മുതല്‍ നമ്മളുടെ പ്രിയപ്പെട്ട ലീഡര്‍ വരെ.. ഭാരതത്തിലെ കരുത്തരായ ഭരണാധികളുടെ വാര്‍ദ്ധക്യകാല നിയോഗമാണത്‌.

ഒരു കൊച്ചുപാര്‍ട്ടിയും വെച്ച്‌ ശരാശരി മിടുക്കു മാത്രമുള്ള മകന്‌ ദെല്‍ഹിയിലെ ജനാധിപത്യ കല്‍പ്പിത കലാശാലയില്‍ ഒരു സീറ്റു വാങ്ങി കൊടുക്കാന്‍ പെട്ടപാട്‌ അദ്ദേഹത്തിനെ അറിയു,അതിനായി സമര്‍ത്ഥനായ വളര്‍ത്തുപുത്രനെ വെറുപ്പിയ്ക്കേണ്ടി വരെ വന്നു..ഇനി അവന്‌ അവിടെ ഗവഷണത്തിനായി ആരുടെയെങ്കിലും കീഴില്‍ നല്ലൊരു വകുപ്പ്‌ ഒപ്പിച്ചെടുക്കാന്‍ ദേശീയ പാര്‍ട്ടിയുടെയും മാഡത്തിന്റെയൊക്കെ സഹായം ആവശ്യമുള്ള സമയമാണ്‌.കേന്ദ്രത്തിനെതിരെ ഒരോ വാക്കു പ്രയോഗിയ്ക്കമ്പോഴും കരുതല്‍ വേണ്ട സമയം..അതിനിടയിലാണ്‌ ഈ കുരിശ്‌, ഒപ്പം കിട്ടിയ അവസരം മുതലാക്കി ആളാകാനുള്ള രണ്ടാമന്റെ ശ്രമവും..വെറുതെ ഒരു സിമ്പതിയുടെ പുറത്ത്‌ വഴിയില്‍ കിടന്നിരുന്ന ആ വയ്യാവേലിയെ എടുത്തു മടിയില്‍ വെച്ചതു പുലിവാലായി.എന്തെങ്കിലും മിണ്ടാതിരിയ്ക്കാന്‍ പറ്റുമോ.രണ്ടാമന്‍ നിര്‍ത്താതെ ചിലച്ചുകൊണ്ടിരിയ്ക്കുമ്പോള്‍ ഒന്നാമനായ താന്‍ എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞല്ലെ പറ്റു.പത്തു ദിവസം കാത്തിരിയ്ക്കും,പത്തു ദിവസം കാത്തിരിയ്ക്കും,..പറഞ്ഞുപറഞ്ഞു എത്ര പത്തു ദിവസങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞു. മടുത്തു, കര്‍ത്താവെ ശരിയ്ക്കും മടുത്തു. ഒരു പിതാവു മാത്രമല്ലല്ലോ നേതാവു കൂടിയല്ലെ താന്‍..എന്തിനീ പരീക്ഷണം..! നമ്മുടെ ഒരു പ്രാദേശിക നേതാവിന്റെ ദയനീയ അവസ്ഥയാണിത്‌.ദേശീയമായാലും,പ്രാദേശികമായാലും മലപ്പുറത്തിനും,കുഞ്ഞാലി സാഹിബിന്റെയും അഹമ്മദ്‌ സാഹിബിന്റേയും കസേരകള്‍ക്കും ഇളക്കം തട്ടാത്തിടത്തോളം കാലം ലോകത്തില്‍ ഒരു പ്രശ്നവുമില്ലെന്നു വിശ്വസിയ്ക്കുന്നു മറ്റൊരു കൂട്ടര്‍...പിന്നെ എങ്ങിനെ തലൈവി ജയിയ്ക്കാതിരിയ്ക്കും..! ചിരിയ്ക്കാതിരിയ്ക്കും.!.

മഴ കുറഞ്ഞു, ഭൂപരിശോധനയും കഴിഞ്ഞ്‌ ഇഷ്ട മൃദുഭൂപാളികളും തേടി ഭൂകമ്പവും യാത്രയായി.എല്ലാവരിലും ആശ്വാസത്തിന്റെ ചുടുനിശ്വാസമുതിരുന്ന ആ സമയത്താണ്‌ അപ്രതീക്ഷിതമായി വീണ്ടും ഭൂകമ്പം.!.ബുദ്ധിരാക്ഷസിയായ തലൈവിയുടെ മസ്തിഷ്കമായിരുന്നു അതിന്റെ പ്രഭവ കേന്ദ്രം..ഇത്തവണ കുലുങ്ങിയത്‌ മുല്ലപ്പെരിയാര്‍ ഡാമല്ല..അതിന്റെ  
താഴ്‌വാരങ്ങളില്‍ രഹസ്യമായി ഭൂമി കയ്യടക്കിവെച്ച ശുഭ്രവസ്ത്രധാരിയകള്‍ അടക്കമുള്ളവരുടെ നെഞ്ചകങ്ങള്‍ ആയിരുന്നു..പൂടയുണ്ടോ എന്നറിയാന്‍ പലരും തല തപ്പി നോക്കി..തലയുടെ ചെന്നിഭാഗം വരെ തപ്പിയവരുമുണ്ടായിരുന്നുവത്രെ ആ കൂട്ടത്തില്‍, ജീവിതത്തില്‍ അന്നേവരെ ചീപ്പുപയോഗിയ്ക്കാത്തവര്‍ പോലും പുതിയ ചീപ്പു വാങ്ങി മുടി ചീകിമിനുക്കി പൂടയൊന്നുമവശേഷിയ്ക്കുന്നില്ലെന്നുറപ്പു വരുത്തി. എന്തായാലും ഭരണസിരാകേന്ദ്രം ഞെട്ടിയുണര്‍ന്നു. സര്‍ക്കാര്‍ അറിയാതെ, സര്‍ക്കാറിനുവേണ്ടി സര്‍ക്കാര്‍ പ്രതിനിധി ന്യായാസനത്തിനു മുമ്പില്‍ തലൈവിയെ മയപ്പെടുത്താന്‍ വൃഥാ ഒരു ശ്രമം നടത്തി..ഭീരുക്കളായ കോഴിക്കള്ളന്മാരുടെ വെപ്രാളം കണ്ട്‌ ഡാമിന്റെ മട്ടുപ്പാവിലിരുന്ന്‌ കേരളത്തിലേയ്ക്കു നോക്കി, ഒരു യക്ഷിയെപോലെ മുടിയഴിച്ചിട്ട്‌ തലയുറഞ്ഞാര്‍ത്തുല്ലസിച്ചട്ടഹസ്സിയ്ക്കുകയായിരുന്നു തലൈവിയപ്പോള്‍.അഴിച്ചിട്ട നീണ്ട മുടിചുരുകള്‍ക്കിടയില്‍ നിന്നും ഒരുപാടു പൂടകള്‍ അന്തരീക്ഷത്തിലേയ്ക്കുതിര്‍ന്നുവീണു പാറിപ്പറക്കുന്നുണ്ടെന്നറിഞ്ഞിട്ടും ഒരു കൂസലുമില്ലായിരുന്നു അവര്‍ക്ക്‌.പൊട്ടനും ഷണ്ഠനും കൂട്ടികൊടുപ്പുക്കാരും,ഏറാന്‍മൂളികളുമൊക്കെ നിറഞ്ഞുനിന്ന്‌ നിറംകെട്ട്‌ പ്രകാശിയ്ക്കുന്ന ഇന്ത്യന്‍ രാഷ്ട്രീയ നഭസ്സില്‍ ഫെഡറല്‍ സംവിധാനത്തിന്റെയും,ന്യായാന്യായങ്ങളുടേയും എല്ലാ അതിര്‍വരമ്പുകളും ലംഘിച്ചട്ടാണെങ്കില്‍പോലും വേറിട്ടുനിന്ന്‌ ശക്തിയോടെ കത്തിജ്വലിയ്ക്കുക തന്നെയായിരുന്നു ആ ദ്രാവിഡ നക്ഷത്രം.!

ഈ പെണ്ണൊരുമ്പെട്ടാല്‍ തകരുന്നത്‌ ഡാമ്മല്ല തങ്ങളുടെ ഇമേജായിരിയ്ക്കും എന്ന തിരിച്ചറവില്‍ പലരും വിരണ്ടു, വിയര്‍ത്തു. ഒട്ടു വൈകാതെ കൂട്ടത്തോടെ വടക്കോട്ടു വിമാനം കയറി, ഒരു ബലത്തിനായി ശത്രുക്കളെ വരെ കൂട്ടുപിടിച്ചു,കൂടെകൂട്ടി.സത്യത്തില്‍ ഒരു ചര്‍ച്ചയായിരുന്നില്ല അത്‌,മാനം രക്ഷിയ്ക്കാനായുള്ള ഏകപക്ഷികമായ ഒരു സങ്കടം പറച്ചില്‍ മാത്രം.തലൈവി വന്നില്ല, ഒരു വളര്‍ത്തു നായയെപോലും അയച്ചില്ല..ജലനിരപ്പിന്റെ ഉയരം 120 അടിയും ആക്കിയില്ല..പക്ഷെ ചര്‍ച്ചക്കിടയില്‍ മുഖത്ത്‌ ഈച്ചയോ കൊതുകോ വന്നിരുന്ന അസ്വസ്ഥതയില്‍ പ്രധാനമന്ത്രിയൊന്നു തലകുലുക്കി.!!!.എല്ലാവരും കാത്തിരുന്നതും ആ നിമിഷത്തിനായിരുന്നു..ക്യാമറകള്‍ മിന്നി..TV സ്ക്രീനുകളില്‍ ദെല്‍ഹിയില്‍ നിന്നും ഫ്ലാസ്‌ ന്യൂസ്‌ ഒഴുകിയെത്തി.." മുല്ലപ്പെരിയാര്‍ വിഷയത്തിന്‌ പരിഹാരം.. പ്രധാനമന്ത്രി തലകുലുക്കി." ജനകീയവിഷയങ്ങളുടെ ചര്‍ച്ചകള്‍ക്കിടയില്‍ പ്രധാനമന്ത്രി തലകുലുക്കുക..!ഒന്നു ചിരിയ്ക്കുക..! വായ തുറന്നെന്തെങ്കിലുമൊന്നു ഉരിയാടുക..! അറിയാതെ ഒന്നു കോട്ടുവാ ഇടുക പോലും ചെയ്താല്‍ അതൊക്കെ വലിയ വാര്‍ത്തകളും സംഭവങ്ങളുമായിരിയ്ക്കുന്നു ഇന്ന്‌ ഇന്ത്യാ മഹാരാജ്യത്ത്‌.!!

മാധ്യമപ്രമാണികള്‍ അപകടം മുന്‍കൂട്ടി മണത്തറിഞ്ഞ്‌ മുന്നൊരുക്കങ്ങള്‍ തുടങ്ങിയിരുന്നു..അന്നദാതാക്കളായ മേലാളന്മാരുടെയും ഒപ്പം തങ്ങളുടെ തന്നെ മാനം രക്ഷിയ്ക്കേണ്ടത്‌ അവരുടെ കൂടെ ആവശ്യമായിരുന്നല്ലൊ ..മുല്ലപ്പെരിയാരില്‍ നിന്നുള്ള ന്യൂസൊഴുക്കിന്റെ വേഗത കുറഞ്ഞു..പ്രേക്ഷകരുടെ മനസ്സിന്റെ ഒഴുക്കു തിരിച്ചുവിടാനായി പുതിയ വിഷയമന്വേഷിച്ച്‌ മുല്ലപ്പെരിയാറിലും പരിസരങ്ങളിലും തമ്പടിച്ചിരുന്ന ലേഖകന്മാര്‍ നാടിന്റെ നാനഭാഗത്തേയ്ക്കും പാഞ്ഞു..വൃശ്ചികക്കാറ്റില്‍ ആടിയുലയുന്ന ചെങ്കൊടികളുടെ ചാരുതായാല്‍ TV സ്ക്രീനുകളുടെ മനസ്സു നിറഞ്ഞു. ഉപ്പള മുതല്‍ തെക്ക്‌ പാറശ്ശാല വരെയുള്ള ഒരോ പഞ്ചായത്തു വാര്‍ഡിലെയും ജനങ്ങളുടെ തലയെണ്ണി ചെങ്കൊടിയിലെ വിഭാഗീതയുടെ അംശബന്ധവും അനുപാതവും അക്കമിട്ടു നിരത്താന്‍ മല്‍സരിച്ചു റിപ്പോര്‍ട്ടര്‍മാര്‍..ചെങ്കോടിയിലെ വിള്ളലിന്റെ ആഴവും പരപ്പും വലിപ്പവുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുമ്പോള്‍ ഡാമിന്റെ വിള്ളല്‍ എത്രയോ നിസ്സാരം..രണ്ടു ചാക്കു സിമന്റ്‌,കുറച്ചു മണല്‌,ഇത്തിരി കുമ്മായം പിന്നെ രണ്ടുപണിക്കാരും..രണ്ടു ദിവസം കൊണ്ടു തലൈവിയ്ക്കു തന്നെ തീര്‍ക്കാവുന്ന നിസ്സാര പ്രശ്നം.! ഏതൊരു സാക്ഷരനേയും നിരക്ഷരനാക്കുന്ന വാചലതയുടെ മാന്ത്രിക നിമിഷങ്ങളൊരുക്കുന്ന ന്യൂസ്‌ഔര്‍ വിദഗ്ദര്‍,എല്ലാറ്റിന്റേയും ഉത്തരവാദിത്വവും രാഷ്ട്രീയക്കാരില്‍ അടിച്ചേല്‍പ്പിച്ചു..അന്നദാതാക്കളായ സ്വന്തക്കാരെ മൃദുവായി സ്പര്‍ശിച്ചും തമിഴു രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കളെ നിശതമായി വിമര്‍ശിച്ചും കുറ്റപത്രവും കവര്‍സ്റ്റോറിയും ഒരുക്കി കൈ കഴുകിയതോടെ എല്ലാം ഭദ്രം..ശാന്തം..ശുഭം.! കേരളമാകെ ഒഴുകിനീങ്ങുന്ന ചാനല്‍ കരോള്‍ സംഘങ്ങള്‍ക്ക്‌ ഷോപ്പിങ്‌ നഗരിയിലെ ഗ്രാന്‍ഡ്‌ സ്വര്‍ണ്ണത്തിടമ്പുകളും, മാദക വസ്ത്ര സുന്ദരികളും അകമ്പടിയേകുന്നു..ക്രിസ്മസ്‌ ന്യൂ ഇയര്‍ റിക്കാഡുകളുടെ കണക്കെടുപ്പിനായി മദ്യശാലകള്‍ നിറയുന്നു..കേരളം വീണ്ടും ഉത്സവലഹരിയിലാഴ്‌ന്നിറങ്ങുന്നു....


പശുവും ചത്തു...മോരിലെ പുളിയും പോയി...എന്നിട്ടും മുല്ലപ്പെരിയാറിന്റെ ചുവട്ടില്‍ ഒട്ടും കുറയാത്ത പോരാട്ടവീര്യവുമായി ആവേശം അസ്തമിയ്ക്കാത്ത ആ സത്യഗ്രഹപ്പന്തലില്‍ ഇപ്പോഴുമിരിയ്ക്കുന്ന ആ പാവങ്ങളുടെ നിറംകെട്ട മുഖങ്ങളിലേയ്ക്ക്‌ ഇനി ആരു ക്യാമറ ഫോകസ്‌ ചെയ്യാന്‍ അല്ലെ..ഇനിയെന്തു ന്യൂസ്‌ വാല്യു..!

എഴുതിയെഴുതി അങ്കിള്‍ ബോറാക്കി അല്ലെ മോളെ.എങ്ങിനെ ബോറാക്കാതിരിയ്ക്കും. കൂണു പോലെ മുളച്ചു പൊങ്ങുന്ന ന്യൂസ്‌ചാനലുകള്‍..മൈക്കു കിട്ടിയാല്‍ ഷൈന്‍ ചെയ്യാന്‍ എന്താഭാസത്തരവും വിളിച്ചു പറയാന്‍ മടിയില്ലാത്ത കുറച്ചു രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കള്‍..നിരക്ഷരരെന്നപോലെ വായ്‌ പൊളിച്ചിരുന്നു ഇതെല്ലാം ഗ്രഹിയ്ക്കാനൊരുങ്ങുന്ന സാക്ഷരരായ കുറെ വയോജനങ്ങള്‍..
ഈ ഒരു കാലഘട്ടം ദീര്‍ഘദര്‍ശനം ചെയ്തുകൊണ്ടുതന്നെയാകാം സ്വാമി വിവേകാനന്ദന്‍ കേരളത്തെക്കുറിച്ച്‌ അന്ന്‌ അങ്ങിനെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകുക,.അല്ലെ കുഞ്ഞു...? .

കൊല്ലേരി തറവാടി
23/11/2011

Sunday, September 4, 2011

കൊടകര... കൊടകര... കൊടകര..... !!!


ഇതൊരു പോസ്റ്റിന്റെ തുടക്കമാണ്‌. എന്താണ്‌ എഴുതേണ്ടതെന്നെനിയ്ക്കറിയില്ല,.. എഴുതിയെഴുതി എവിടെ എത്തുമെന്നും അറിയില്ല, അതുകൊണ്ടുതന്നെയാണ്‌ പോസ്റ്റുകള്‍ക്ക്‌ നീളം കൂടുന്നുവെന്ന പഴി എപ്പോഴും എനിയ്ക്കു കേള്‍ക്കേണ്ടിവരുന്നത്‌. കടലിലേയ്ക്കു തോണി തുഴഞ്ഞു പോയി, ഇരുട്ടാന്‍ തുടങ്ങുമ്പോള്‍, തളരാന്‍ തുടങ്ങുമ്പോള്‍ പയ്യെ മടങ്ങുന്ന ലക്ഷ്യബോധമില്ലാത്ത ഒരു സഞ്ചാരിയുടെ മനസ്സാണ്‌ പോസ്റ്റൊരുക്കുന്ന നിമിഷങ്ങളില്‍ എനിയ്ക്കും..എന്നിട്ടും ചിലപ്പോഴെക്കെ എന്റെ പോസ്റ്റുകളും കമ്മന്റ്‌സുകള്‍ കൊണ്ട്‌ സമ്പന്നമാകാറുണ്ട്‌. 

കമന്റ്ബോക്സിലെ സ്ഥിരാംഗത്വംകൊണ്ട്‌ എന്റെ മനസ്സില്‍ പതിഞ്ഞുപോയ ആ അഞ്ചാറു മുഖങ്ങള്‍ക്കു പുറമെ ബൂലോകത്തെ പേരുകേട്ട കുമാരന്‍മാരും, രാജകുമാരിമാരും, ലീല ടീച്ചർ ‍, മിനി ടീച്ചര്‍ അങ്ങിനെ ഗുരുതുല്യരായ ഒരുപാടു വ്യക്തികളും അപൂര്‍വ്വമായിട്ടെങ്കിലും ഈ തറവാട്ടുമുറ്റത്തും കടന്നു വരാറുണ്ട്‌.. അലസനാണ്‌ ഞാന്‍, ഒരു പക്ഷെ അഹങ്കാരിയും. അല്ലെങ്കില്‍ ഓരോരുത്തരേയും പേരെടുത്ത്‌ നന്ദി പറഞ്ഞ്‌ സൗഹൃദം സ്ഥാപിയ്ക്കാന്‍ വീണുകിട്ടുന്ന അത്തരം സുവര്‍ണ്ണാവസരങ്ങള്‍ ഭംഗിയായി വിനിയോഗിയ്ക്കില്ലായിരുന്നോ ?

നൂറും നൂറ്റമ്പതും കമന്റ്‌സ്‌ ലഭിയ്ക്കുന്ന വലിയ വലിയ ബ്ലോഗേര്‍സു പോലും ആരേയും അവഗണിയ്ക്കാതെ ഇമ്പോസിഷന്‍ എഴുതുന്ന കുട്ടിയുടേ ക്ഷമയോടെ ഓരോരുത്തരുടെയും പേരെടുത്തു പറഞ്ഞ്‌ മറുപടിയെഴുതാന്‍ കാണിയ്ക്കുന്ന ശുഷ്‌കാന്തി കാണുമ്പോള്‍ അത്ഭുതം തോന്നാറുണ്ട്‌, ഒപ്പം ആദരവും.ജീവിതപ്രാരാബ്‌ധങ്ങളുടെ മാറാപ്പും പേറിയുള്ള നെട്ടോട്ടങ്ങള്‍ക്കിടയിലും സൗഹൃദങ്ങള്‍ക്കു പ്രാധാന്യം നല്‍കാന്‍ കഴിയുക, ഒപ്പം എന്തു വിലകൊടുത്തും അതു നിലനിര്‍ത്താന്‍ വേണ്ടി പരിശ്രമിയ്ക്കുക മഹത്തായ കാര്യങ്ങളാണ്‌ അതൊക്കെ...ഈ ഒരു കാഴ്ചപ്പാടിലാണ്‌ ബൂലോക മീറ്റുകളെക്കുറിച്ചുള്ള ഓരോ പോസ്റ്റുകളും ഒരു വരിപോലും വിടാതെ ഞാന്‍ വായിയ്ക്കാറുള്ളത്‌.അങ്ങിനെയെങ്കിലും ഞാനൊന്നു നേരെയാക്കട്ടെ എന്ന മോഹത്തോടെ..എവടെ.! ആരു നേരേയാകാന്‍..!

കൂട്ടായ്മയുടെ മഹത്വവും,സൗഹൃദത്തിന്റെ മൂല്യവും ഇനിയും അറിയില്ലെനിയ്ക്ക്‌.നെറ്റിപ്പട്ടം കെട്ടിയ ഗജവീരന്മാര്‍ തലയെടുപ്പോടെ അണിനിരക്കുന്ന ഉത്സവപറമ്പില്‍ വനത്തില്‍ നിന്നും എങ്ങിനെയോ വഴിതെറ്റിവന്ന്‌ തികഞ്ഞ അപരിചിതത്വത്തൊടെ പകച്ചു നില്‍ക്കുന്ന ഒറ്റയാനെപോലെയാണ്‌ ഇന്നും ഞാന്‍ ഈ ബൂലോകത്തില്‍..നിരുപദ്രവകാരിയാണ്‌.പക്ഷെ, ആചാരങ്ങള്‍ പാലിയ്ക്കാത്തവന്‍..,ഉപചാരങ്ങള്‍ അറിയാത്തവന്‍..ചെളിയും മണ്ണും വാരിയണിഞ്ഞ്‌ തറയും തരികടയും ഒരുക്കി സ്വന്തം രൂപഭാവങ്ങള്‍ വികൃതമാക്കാന്‍ മടിയില്ലാത്തവന്‍..

സൗഹൃദത്തിന്റെ ഊഷ്മളാരവങ്ങള്‍ നിറഞ്ഞ ഉത്സവാന്തരീക്ഷത്തേക്കാള്‍, ഉത്സവപ്പിറ്റേന്ന്‌ സന്ധ്യയ്ക്ക്‌ ആള്‍ത്തിരക്കൊഴിഞ്ഞ്‌ വിജനമാകുന്ന അമ്പലപ്പറമ്പില്‍ ഏകാകിയായി നിന്ന്‌ കണ്ണുനീര്‍പൊഴിച്ച്‌ കാറ്റിനോടു കലമ്പുന്ന ആല്‍മരത്തിന്റെ എണ്ണിപ്പെറിക്കിയുള്ള മര്‍മ്മരത്തിനായി കാതോര്‍ക്കാനായിരുന്നു എന്നും എനിയ്ക്കിഷ്ടം.ലാളിത്യത്തിന്റെ പ്രതീകമായി ഒരു പരാതിയും കൂടാതെ, ഒരിറ്റു എണ്ണയില്‍, ഒറ്റത്തിരിയില്‍ ഒരുപാടു നേരം തെളിഞ്ഞുകത്തുന്ന അമ്പലമുറ്റത്തെ കല്‍ച്ചിരാതിലെ ദീപനാളത്തിനെ സാക്ഷിയാക്കി, മേലേമാനത്ത്‌ രാവിനൊപ്പം വിരിയുന്ന കുരുന്നു നക്ഷത്രങ്ങളോടു കണ്ണുറുക്കി ആല്‍ത്തറയില്‍ മലര്‍ന്നുകിടക്കുന്ന ആ നിമിഷങ്ങളില്‍ ലഭിച്ചിരുന്ന മനഃശ്ശാന്തി ഇന്ന്‌ വരമൊഴിയിലൂടെ അക്ഷരങ്ങളൊരുക്കി രസിയ്ക്കുന്ന നിമിഷങ്ങളില്‍ തിരികെ കൈവരുന്നതുപോലെ പലപ്പോഴും തോന്നാറുണ്ട്‌.സത്യത്തില്‍ ആ സുഖനിമിഷങ്ങളുടെ ഒരോര്‍മ്മപ്പുതുക്കലിനുമാത്രമായാണ്‌ തിരക്കുകള്‍ക്കിടയിലും ഈ പാഴ്‌വേലയ്ക്കു ഞാന്‍ മുതിരുന്നത്‌.!

ചുറ്റുവിളയ്ക്കും നിറമാലയും കാഴ്ചശീവേലിയും കാവടിചിന്തുമായി ആടിത്തിമിര്‍ക്കാന്‍ വര്‍ഷത്തില്‍ കുറച്ചു ദിവസങ്ങള്‍മാത്രം,.പിന്നെ അടുത്ത ഉത്സവനാളിനായുള്ള കാത്തിരിപ്പിന്റെ നീണ്ട ശൈത്യകാലം..ഓര്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഇന്നും കണ്ണുകളെ ഈറനണിയ്ക്കുന്ന,ശോകമൂകമായ ആ ക്ഷേത്രാന്തരീക്ഷത്തിനു വിദൂരതയിലെവിടെയ്ക്കൊ പറന്നുപോയ പ്രിയനെയും കാത്തിരിയ്ക്കുന്ന ഒരു പ്രിയതമയുടെ വിരഹാദ്രഭാവങ്ങളാണെന്ന്‌ അന്നെനിയ്ക്കറിയില്ലായിരുന്നു..! പ്രവാസം എന്ന വാക്കിന്റെ തീക്ഷ്ണതയും തീവൃതയും അതിന്റെ എല്ലാ അര്‍ത്ഥവ്യാപ്തിയോടും ഇത്രയും ആഴത്തില്‍ അനുഭവിച്ചറിയേണ്ടിവരുമെന്നു സ്വപ്നത്തില്‍പോലും നിനച്ചിരുന്നില്ല.!

അതിമോഹത്തിന്റെ അതിപ്രസരത്തില്‍ ജീവിതം ആടിയുലയാത്ത കാലമായിരുന്നു അത്‌..ഇല്ലായ്മയുടെ വല്ലായ്മ നല്‍കുന്ന കൂട്ടായ്മയ്ക്ക്‌ വല്ലാത്ത ശക്തിയായിരുന്നു..കൊച്ചുകൊച്ചു മോഹങ്ങളെ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. കൊച്ചുകൊച്ചാഘോഷങ്ങളും..അതിനിടയില്‍ അറിയാതെ ഉതിര്‍ന്നുവീഴുന്ന ഒരു പുഞ്ചിരി,കടാക്ഷം,.ദര്‍ശനം,.ബാല്യകൗമാരങ്ങളുടെ മഞ്ചലിലേറി വിരുന്നുവരുന്ന യൗവ്വനം ഊഞ്ചാലുടുന്ന ഋതുഭേദങ്ങളുടെ മാസ്മരികഭാവങ്ങള്‍,വര്‍ണ്ണവിന്യാസവിലാസങ്ങള്‍.മോഹിയ്ക്കാനും അനുഭവിയ്ക്കാനും അതിലപ്പുറം വേറെ ഒന്നും ഇല്ലായിരുന്നു ആര്‍ക്കും അക്കാലത്ത്‌.എന്നിട്ടും ദാരിദ്ര്യം നിറഞ്ഞതെങ്കിലും സാന്ദ്രസുന്ദരമായ ആ അന്തരീക്ഷത്തില്‍ രൂപപ്പെടുന്ന കൂട്ടായ്മകള്‍ക്ക്‌ അഭൗമ ചാരുതയായിരുന്നു.നക്ഷത്രദ്യുതിയാര്‍ന്ന സ്വപ്നങ്ങള്‍ക്ക്‌ വല്ലാത്ത സുഗന്ധമായിരുന്നു.

ചൊല്ലിയും കേട്ടും മടുത്ത ഗൃഹാതുരതയുടെ തേഞ്ഞരഞ്ഞ പദങ്ങള്‍ ചേര്‍ത്തുവെച്ചൊരുക്കുന്ന ഈ പൈങ്കിളിവാചകങ്ങള്‍ വായിയ്ക്കുമ്പോള്‍ ചുണ്ടില്‍ പരിഹാസച്ചിരി പടരുന്നു അല്ലെ. ചൂടും ചൂരുമുള്ള സമകാലിക വിഷയങ്ങള്‍ മാറ്റിവെച്ച്‌ എന്തെ പ്രവാസികള്‍ എപ്പോഴും ഇങ്ങിനെ ഭൂതത്തിനു പുറകെ അലയുന്നതില്‍ ആനന്ദംകണ്ടെത്തുന്നു..?.കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നതിനും പരിഹസിയ്ക്കുന്നതിനു മുമ്പ്‌ ഓര്‍ത്തു നോക്കിയിട്ടുണ്ടൊ എപ്പോഴെങ്കിലും.വര്‍ത്തമാനക്കാലത്തെ നവ്യാനുഭവങ്ങള്‍ പാവം അവന്‌ എന്നും അന്യമാണ്‌..കുടുംബം,സമൂഹം ഇതെല്ലാം ഏറെ ദൂരെയാണെന്ന തിരിച്ചറിവ്‌ പലപ്പോഴും അസഹനീയമാകുന്നു .!.ഉത്സവനാളുകളില്‍ നാട്ടില്‍ നിന്നും ഇറക്കുമതി ചെയ്യപ്പെടുന്ന,ആഘോഷകാഴ്ചകള്‍ പലപ്പോഴും സമ്പന്നരുടെ കെട്ടിയെഴുന്നെള്ളിപ്പുകള്‍ മാത്രമായി മാറുന്നു.ധൂര്‍ത്തിന്റേയും ആഡംബരത്തിന്റേയും നേര്‍ക്കാഴ്ചകളായി മാറുന്ന അത്തരം താരോല്‍സവങ്ങള്‍ അവന്റെ കണ്ണുകളെ മാത്രം കുളിരണിയിച്ചു ഹൃദയത്തില്‍ സ്പര്‍ശിയ്ക്കാതെ കടന്നു പോകുന്നു.തികഞ്ഞ അനിശ്ചിതത്വം മാത്രം സമ്മാനിച്ച്‌ നിരന്തരം വേട്ടയാടുന്ന ഭാവിചിന്തകള്‍ ജീവിതാന്ത്യം വരെ അവനെ പ്രവാസലോകത്തു തന്നെ തളച്ചിടുന്നു..

മരുഭൂമിയിലെ കാലാവസ്ഥാവ്യതിയാനങ്ങള്‍പോലെ പ്രവചാനാതീതമായിരിയ്ക്കും ഓരോ പ്രവാസിമനസ്സും. അസ്വസ്ഥതയുടെ പൊടിക്കാറ്റു നിറഞ്ഞ മനസ്സില്‍ പെട്ടന്നായിരിയ്ക്കും നിസ്സംഗതയുടെ, നിസ്സഹായതയുടെ മൂടല്‍മഞ്ഞു നിറയുന്നത്‌.അമ്പരിപ്പിയ്ക്കുന്ന വേഗത്തിലായിരിയ്ക്കും അതുപിന്നെ ആകുലതകളുടെ, വ്യാകുലതകളുടെ, ആശങ്കകളുടെ ഉഷ്ണക്കാറ്റായി മാറുന്നത്‌.തീര്‍ത്തും അപ്രതീക്ഷിതമായി അടുത്ത നിമിഷത്തില്‍ തന്നെയായിരിയ്ക്കും അറബിക്കടലും കടന്നു നാട്ടില്‍ നിന്നും വരുന്ന ഓര്‍മ്മകളുടെ മഴമേഘങ്ങള്‍ ചെറുമഴത്തുള്ളികളായി പെയ്ത്‌ ഹൃദയത്തിന്റെ അടിത്തട്ടോളം ആഴ്‌ന്നിറങ്ങി കുളിരു പകരുന്നത്‌.

എന്താണെന്നറിയില്ല, ഇപ്പോള്‍ ഈ ഓണാന്തരീക്ഷത്തിലും എന്റെ മനസ്സില്‍ വീശിയടിയ്ക്കുന്നത്‌ വൃശ്ചികക്കാറ്റാണ്‌.!.പാലക്കാടു ചുരം കടന്ന്‌ നിളയിലെ കുളിരും കോരിയെടുത്ത്‌ കാതങ്ങള്‍ താണ്ടി കേരളവര്‍മ്മ കാമ്പസ്സിലെ മാമരങ്ങളെയും പൂമരങ്ങളെയും ഗൗരവക്കാരായ ആല്‍മരങ്ങളെപോലും കുസൃതികാട്ടി, കിക്കിളിയൂട്ടി തഴുകിയുണര്‍ത്തുന്ന ആ കള്ളക്കാറ്റിന്‌ കുറുമാലി പുഴ കടക്കുന്നതോടെ ശക്തി കുറയും..ചാലക്കുടി പുഴയെത്തുമ്പോഴേയ്ക്കും നേര്‍ത്തു നേര്‍ത്ത്‌ അതില്ല്ലതാകും..കുറുമാലി പുഴയ്ക്കും ചാലക്കുടി പുഴയ്ക്കും ഇടയില്‍ കൊടകര എന്നൊരു ദേശമുണ്ട്‌. ചരിത്രത്തിന്റെ ഭൂമികയില്‍ ഒരു വിധത്തിലും സ്ഥാനം പിടിയ്ക്കാത്ത ഒരു സാധാരണ ദേശം..എന്നാല്‍ ഇന്ന്‌ ആ ദേശത്തെക്കുറിച്ചു കേള്‍ക്കുന്ന നിമിഷം വായനാശീലമുള്ള എതൊരു മലയാളിയുടെയും ചുണ്ടില്‍ അവരറിയാതെതന്നെ ചെറുപുഞ്ചിരി വിരിയും.

ഇപ്പോള്‍ മനസ്സിലായില്ലെ ലക്ഷ്യമില്ലാതെ ഒഴുകിയൊഴുകി കൊല്ലേരി എവിടെയാണ്‌ എത്തിചേര്‍ന്നതെന്ന്‌..!

സാഹിത്യത്തിന്റെ അകമ്പടിയില്ലാതെ, പദസമ്പത്തിന്റെ വാദ്യഘോഷങ്ങളില്ലാതെ ഉറ്റവരില്‍നിന്നും ഉടയവരില്‍നിന്നും കേട്ടും പറഞ്ഞും ശീലിച്ച ഭാഷയില്‍,നിഷ്കളങ്കനായ ഒരു ഗ്രാമീണന്റെ നര്‍മ്മചാതുരിയോടെ സ്വന്തം നാടിന്റെ ഹൃദയത്തിലേയ്ക്കുള്ള കിളിവാതില്‍ വിശാലമായി തുറന്നു നല്‍കിയ വിശാല ഹൃദയമുള്ള ആ ബൂലോകവാസിയെ പരിചയപ്പെടുത്താന്‍ ഒരുങ്ങുന്നതുതന്നെ അവിവേകമാണെന്നറിയാം. ബൂലോക മഠാധിപതി,ബൂലോക മുത്തപ്പന്റെ ഉപാസകന്‍ സാക്ഷാല്‍ ശ്രീ വിശാലമനസ്കനെ അറിയാത്തവരും ആദരിയ്ക്കാത്തവരുമായി ആരെങ്കിലും കാണുമോ ഈ ബൂലോകത്ത്‌.

ഒന്നോര്‍ത്താല്‍ എച്ചുമുവിനെക്കുറിച്ചെഴുതുന്നതിനു എത്രയൊ മുമ്പുതന്നെ വിശാല്‍ജിക്കുറിച്ച്‌ ഞാന്‍ എഴുതണമായിരുന്നു. സത്യത്തില്‍ ചെറിയൊരു പേടി തോന്നിയതുകൊണ്ടുമാത്രമാണ്‌ എഴുതാതിരുന്നത്‌.. കാരണം ബ്ലോഗെഴുത്തില്‍ ഗുരുതുല്യനാണ്‌ എനിയ്ക്കു വിശാല്‍ജി.. ഇതെന്റെ മാത്രം കാര്യമായിരിക്കില്ലെന്നറിയാം, ബൂലോകത്ത്‌ ഇന്ന്‌ സജീവമായ ഒരുപാടുപേര്‍ക്ക്‌ കാരണവസ്ഥാനീയനായിരിയ്ക്കും അദ്ദേഹം, ഒപ്പം വരമൊഴിയിലെ വഴികാട്ടിയും. "കൊടകരപുരാണം" വായിച്ചാണ്‌ ബൂലോകത്തേയ്ക്കു എന്റെ കടന്നു വരവ്‌. സാഹിത്യവുമായി പുലബന്ധം പോലുമില്ലാതിരുന്ന എനിയ്ക്ക്‌ വരമൊഴിയില്‍ എന്തെങ്കിലും കുത്തികുറിയ്ക്കണമെന്ന്‌ ആദ്യമായി മോഹവുമുണര്‍ന്നത്‌ അങ്ങിനെയായിരുന്നു.

പണ്ട്‌ ദ്രോണാചാര്യര്‍ക്ക്‌ പറയാന്‍ ഒരു ഏകലവ്യന്റെ കഥയെ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. പക്ഷെ ഈ ഗുരുജിയ്ക്ക്‌ അദ്ദേഹത്തിനൂഹിയ്ക്കാന്‍ കഴിയാവുന്നതിനുമപ്പുറം വിശാലമായ ശിഷ്യസമ്പത്തുണ്ട്‌.. നേരിട്ടോ, മെയില്‍ വഴിയോ അങ്ങിനെ യാതൊരുവിധത്തിലും പരിചയമില്ലാത്ത ഒരുപാടുപേര്‍,. എന്നെപോലെ.....ഇതൊക്കെകേട്ട്‌ ഗമ കൂടി ആരോടും കയറി പെരുവിരലൊന്നും ചോദിച്ചു കളയല്ലെ സര്‍ . "പാവറട്ടി പള്ളിയില്‍ പോയി പറഞ്ഞാല്‍ മതി" എന്നായിരിയ്ക്കും ഒരു പക്ഷെ, ഞങ്ങള്‍ ശിഷ്യഗണങ്ങളുടെ മറുപടി.. കാലം മാറി, ഗുരുശിഷ്യബന്ധങ്ങളുടെ പവിത്രതയൊക്കെ എങ്ങോ പോയ്‌മറഞ്ഞു.. കല്‍പ്പിത കലാശാലകളിലും, കല്‍പ്പിയ്ക്കാന്‍ മാത്രമറിയാവുന്ന സ്വയാശ്രയകലാശാലകളിലും എല്ലാം കൊള്ളപ്പലിശക്കാരന്റെ മനസ്സുമായി ഗുരുനാഥന്മാര്‍ നിറഞ്ഞാടുന്ന കാലമാണിത്‌.

ഒരു ദേശത്തെക്കുറിച്ചു പറയാന്‍ ഇത്രയേറെ കഥകളോ.! വായിയ്ക്കുമ്പോഴെല്ലാം ഞാന്‍ അത്ഭുതം കൂറിയിട്ടുണ്ട്‌.. വഴിയരികില്‍ വിടര്‍ന്നു നിന്നിരുന്ന മുക്കുറ്റി കാശിത്തുമ്പ, എന്തിന്‌ സ്ലേറ്റു മായ്ക്കാന്‍ ഉപയോഗിച്ച മഷിത്തണ്ടിനെ വരെ ഓര്‍ത്തെടുത്ത്‌ ബാല്യ കൗമാരങ്ങളില്‍ നടന്നുതീര്‍ത്ത നാട്ടുവഴികളിലൂടെ കയ്യും വീശി ഒരാവര്‍ത്തികൂടി നടക്കാന്‍ കഴിയുക, കാല്‍പ്പനികതയുടെ മേമ്പൊടിയില്ലാതെ, തികഞ്ഞ ലാളിത്യത്തോടെ ഹൃദ്യമായി മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക്‌ അതെല്ലാമ്പകര്‍ന്നു നല്‍കാന്‍ കഴിയുക. ഒരു സിദ്ധി തന്നെയാണത്‌! താല്‍ക്കാലികമായിട്ടാണെങ്കിലും സ്വന്തം വേരുകള്‍ പിഴുതെറിഞ്ഞ്‌ ജീവിതമാര്‍ഗം തേടി ഭൂലോകത്തിന്റെ ഏതൊക്കയോ കോണില്‍ എത്തപ്പെട്ട്‌ സമ്പന്നതയിലും ഒറ്റപ്പെടലിന്റെ വീര്‍പ്പുമുട്ടലില്‍ വേദനിയ്ക്കുന്ന അനേകം പേര്‍ക്ക്‌ പലപ്പോഴും ആശ്വാസത്തിന്റെ തേന്‍തുള്ളികളായി മാറുന്നു വിശാല്‍ജിയുടെ നര്‍മ്മം തുളുമ്പുന്ന വരമൊഴികള്‍ . കൊടകരപുരാണത്തെ മാല്‍ഗുഡിഡേയ്‌സുമായി താരതമ്യം ചെയ്തു ഒരിയ്ക്കല്‍ ആരോ എഴുതിയിരുന്നു. ഒട്ടും തന്നെ അതിശോയക്തിയില്ല ആ പ്രസ്താവനയിൽ‍.

"വീട്‌ കൊടകരേല്‌ .. ജോലി ജെബലലീല്‌.. ഡെയിലി പോയിവരും..“ ഒരു കൊച്ചു ശംഖിനുള്ളില്‍ ഇരമ്പുന്ന മഹാസമുദ്രത്തിനു സമാനം ഒരു പ്രവാസസമൂഹത്തിന്റെ മുഴുവന്‍ മനസ്സിലും അലയടിയ്ക്കുന്ന ഗൃഹാതുരത്വം അപ്പാടെ ആവാഹിച്ച്‌ ഈ ഒരു കൊച്ചു വാചകത്തില്‍ എങ്ങിനെ ഇത്ര മനോഹരമായി ഒതുക്കിവെയ്ക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞു വിശാല്‍ജി താങ്കള്‍ക്ക്‌.!

പല വലിയ എഴുത്തുകാരും ഒരായുഷ്‌ക്കാലം മുഴുവെനെടുത്തെഴുതിതീര്‍ക്കുന്നതിനെക്കാള്‍ എത്രയോ അധികം കാര്യങ്ങള്‍ ചുരുങ്ങിയ നാള്‍കൊണ്ട്‌, ഒറ്റശ്വാസത്തില്‍ എഴുതിതീര്‍ത്തതിന്റെ കിതപ്പുകൊണ്ടാകാം വിശാല്‍ജി ഇന്ന്‌ മൗനത്തിന്റെ വാല്മീകത്തിലാണ്‌. ആ മൗനത്തിലെ വാചാലതയെപോലും മാനിയ്ക്കുന്നു ഞങ്ങള്‍ . എഴുതാന്‍ വേണ്ടി എന്തെങ്കിലും എഴുതുന്നതിനെക്കാള്‍ നല്ലതു തന്നെയാണ്‌ ഒന്നും എഴുതാനില്ല എന്നു തോന്നുമ്പോള്‍ തൂലികയ്ക്കു വിശ്രമം നല്‍കുന്നത്‌. പ്രത്യേകിച്ചും താങ്കളെപോലെ പ്രശസ്തനായ ഒരാൾ‍. ഈ മൗനം താല്‍ക്കാലികം മാത്രമാണെന്നറിയാം. നര്‍മ്മം മാത്രമല്ല എഴുത്തിന്റെ മര്‍മ്മം കൂടി അറിയാവുന്ന വിശാല്‍ജിയ്ക്ക്‌ എത്രകാലം തുടരാന്‍ കഴിയും ഈ അജ്ഞാതവാസം.! ഉപമകളുടെ തമ്പുരാന്റെ മനസ്സിന്റെ അടിത്തട്ടില്‍ ഊറികൂടുന്ന ആശയങ്ങള്‍ വായനക്കാരുടെ ആമാശയം വരെ അലയടിയ്ക്കുന്ന ചിരിയുടെ സുനാമിതിരയിളക്കമാക്കമായി മാറ്റുന്ന വാഗ്‌ചാതുരിയുടെ കൊടുങ്കാറ്റിനു മുമ്പുള്ള ശാന്തതയായി മാത്രമെ ബൂലോകം ഈ നിശ്ശബ്ദതയെ വിലയിരുത്തുന്നുള്ളു.

"ദശരഥ മഹാരാജാവിന്‌ ഹെര്‍ണിയ ഓപ്പേറേഷന്‍ കഴിഞ്ഞു.! കൊട്ടാരത്തില്‍ ഒന്നരയുടെ മോട്ടോര്‍ വെച്ചു! രാജാവിന്റെ തലോരുള്ള വല്യമ്മ വിരുന്നു വന്നു."!! വലിയ വലിയ ചാനലുകളുടെ പ്രൈം ടൈമില്‍ ശരിയ്ക്കും കാക്ക തൂറിയെന്നു തോന്നിപ്പിയ്ക്കുന്ന മുഖഭാവങ്ങളോടെ, എന്തോ വലിയ സംഗതികളെന്ന മട്ടില്‍ ചില റിട്ടയേഡ്‌ താരങ്ങള്‍ അവതരിപ്പിയ്ക്കുന്ന കോമഡി പ്രോഗ്രാമുകള്‍ക്കു മാത്രം ചേരുന്നതാണ്‌ ഇത്തരം ശൈലിയും കഥാഖ്യാനവും.. താങ്കളെപോലുയുള്ള ഒരു എഴുത്തുകാരന്റെ തൂലികയില്‍ നിന്നും..? പൊറുക്കുക..എന്റെ മാത്രം വിമര്‍ശനമായി ഇതിനെ കരുതുക. എം.ടി അടക്കമുള്ള വലിയ എഴുത്തുകാര്‍ വ്യത്യസ്ത കോണുകളില്‍നിന്നും വിശകലനം ചെയ്ത്‌ അക്ഷരങ്ങളില്‍ ചെത്തിമിനുക്കി അതിമനോഹരമായി വായനക്കാരുടെ മനസ്സില്‍ അരക്കിട്ടുറപ്പിച്ച പുരാണകഥാപാത്രങ്ങള്‍ക്ക്‌ നര്‍മ്മത്തിന്റെ ഭാഷ്യം നല്‍കുക ദുഷ്ക്കരമായ കാര്യമാണ്‌..അടിതെറ്റാനും അതിരു വിടാനും എളുപ്പമാണ്‌.. എന്തിനുവെറുതെ റിസ്ക്‌ എടുക്കണം..തൊട്ടു കണ്‍മുമ്പില്‍ ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥത്തില്‍ നിറഞ്ഞുനിന്നാടുകയല്ലെ ഒരുപാടു കത്തി വേഷങ്ങൾ ‍.!!

ഇന്ത്യന്‍ ജനതയുടെ മനസ്സറിയാന്‍ ശ്രമിയ്ക്കാതെ, അവരുടെ ജീവിതപ്രശ്നങ്ങളില്‍ ആഴത്തില്‍ ഇറങ്ങിചെല്ലാന്‍ മുതിരാതെ പ്രതിസന്ധിഘട്ടങ്ങളില്‍ അഴിമതിയില്‍ ആറാടിനില്‍ക്കുന്ന "കേന്ദ്രത്തെ" പിന്തുണച്ചും, മൂന്നു സംസ്ഥാനങ്ങളിലെ അണികളുടെ എണ്ണവും ഗ്രൂപ്പുസമവാക്യങ്ങളും കൂട്ടിയും കിഴിച്ചും എഴുതാപ്പുറങ്ങള്‍ വായിച്ച്‌ ജന്മനിയോഗം തിരിച്ചറിയാതെ ജീവിതം പാഴാക്കുന്ന അവയലബിള്‍ പോളിറ്റ്ബ്യൂറോ അംഗങ്ങൾ‍. അല്‍പ്പം ആത്മാര്‍ത്ഥതയും, അര്‍പ്പണബോധവും ഉണ്ടായിരുന്നുവെങ്കില്‍ ഇന്നു ജനമനസ്സുകളില്‍ നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന ഹസാരയണ്ണന്റെ സ്ഥാനം അലങ്കരിയ്ക്കേണ്ടവരായിരുന്നു തങ്ങളെന്ന തിരിച്ചറിവ്‌ ഇല്ലാതെ പോകുന്നു അവര്‍ക്ക്‌.!

പിന്നെയുമുണ്ട്‌ കഥാപാത്രങ്ങൾ. വടക്കെ ഇല്ലത്തെ സുന്ദരിയായ സുഷമ അന്തര്‍ജനം.. വിഫലമായ രഥയാത്രകൾ‍, ലക്ഷ്യം കാണാത്ത അശ്വമേധങ്ങൾ‍, അങ്ങിനെ എത്ര അദ്ധ്വാനിച്ചിട്ടും ഒരിയ്ക്കല്‍പോലും സ്ഥാനാരോഹണത്തിനു യോഗമില്ലാതെ നൊസ്സു പിടിച്ചലയുന്ന അവരുടെ സഹോദരന്‍ കൃഷ്ണന്‍ നമ്പൂതിരി. നൈഷ്ഠിക ബ്രഹ്മചാരിയും ഒപ്പം ബന്ധുജനപക്ഷപാതം ഇല്ലാത്തവനും ആണെങ്കിലും ആഭിചാരവും ദുര്‍മന്ത്രവാദവുമായി നാട്ടിലെ എല്ലാ ദുര്‍മരണങ്ങളുടേയും പഴി ഏറ്റു വാങ്ങി ഇല്ലത്തിനു ദുഷ്പ്പേരുണ്ടാക്കി ഫലത്തില്‍ ദുഷ്ടനായി മാറുന്ന അനിയന്‍ നമ്പൂതിരി...

തൊട്ടപ്പുറത്ത്‌ ഹൈക്കമാന്റ്‌ മാളികയില്‍ ശീമത്തമ്പുരാട്ടി.. അവരുടെ മന്ദബുദ്ധിയായ മകന്‍ ഉണ്ണിത്തമ്പുരാന്‍... പണ്ട്‌ വലിയ ഇല്ലങ്ങളിലും നായര്‍ തറവാടുകളിലും, പീഡിപ്പിയ്ക്കപ്പെടുന്ന കുടിയാന്മാരുടെയും അടിയാത്തിപ്പെണ്ണുങ്ങളുടെയുമൊക്കെ ശാപം കൊണ്ടാകാം ഒന്നു രണ്ടു തലമുറ കൂടുമ്പോള്‍ ഇങ്ങിനെ ബുദ്ധിമാന്ദ്യം സംഭവിച്ച ഒരു ഉണ്ണിത്തമ്പുരാനുണ്ടാകും.. പാവം ഈ ഉണ്ണിത്തമ്പുരാന്‍.! നാല്‍പ്പത്തിയൊന്നു തികഞ്ഞിട്ടും രാജ്യഭാരം ഏല്‍ക്കാന്‍ പ്രാപ്തിയില്ലാതെ , വേളിപോലും കഴിയ്ക്കാന്‍ ത്രാണിയില്ലാതെ നാടു നീളെ സംബന്ധവും യോഗവുമായി പാരമ്പര്യത്തിന്റെ വിത്തു വിതച്ചു നടക്കുന്നു, അങ്ങിനെ ഒരു തറവാടിന്റെ ദുഃഖം നാടിന്റെ മൊത്തം ശാപമായി മാറുന്നു..!

ഉണ്ണിത്തമ്പുരാന്‌ ബുദ്ധിയും വിദ്യയും പകര്‍ന്ന്‌ അമ്മത്തമ്പുരാട്ടിയുടെ പ്രീതി പിടിച്ചുപറ്റാന്‍ അടുക്കളമുറ്റത്തും കാര്‍പോര്‍ച്ചിലുംവരെ കാവല്‍ കിടന്ന്‌ പരസ്പരം മല്‍സരിയ്ക്കുന്ന കാര്യസ്ഥന്മാരുടെ ഒരു വലിയ പടതന്നെയുണ്ട്‌ ഹൈക്കമാന്‍ഡു മാളികയുടെ ഇടനാഴികളില്‍ എപ്പോഴും...കുരുത്വംകെട്ടവന്‍, നാടിനും വീടിനും കൊള്ളാത്തവന്‍ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു നാട്ടുകാരും വീട്ടുകാരും എല്ലാരുംകൂടി വടക്കോട്ടു വണ്ടി കയറ്റിവിടുന്ന പല മലയാളികളും തീവണ്ടി വാളയാര്‍ ചുരം കടക്കുന്നതോടെ ആളാകെ മാറി, കേമനാനായി, ആര്‍ക്കും പാര വെച്ച്‌ സ്വന്തം തൊഴിലില്‍ മിടുക്കുകാണിച്ച്‌ നാട്ടുകാരേയും വീട്ടുകാരേയും ഒരുപോലെ അതിശയിപ്പിയ്ക്കാറില്ലെ,.. കാക്കയുടെ കണ്ണുകളും, കുറുക്കന്റെ കൗശലവുമുള്ള അത്തരം ഒരു മിടുക്കനാണത്രെ കാര്യസ്ഥന്‍മാരുടെ കൂട്ടത്തില്‍ ഇപ്പോള്‍ അമ്മത്തമ്പുരാട്ടിയുടെ വിശ്വസ്ഥന്‍.!

ഇങ്ങിനെ എത്രയെത്ര കഥാപാത്രങ്ങൾ‍.!.. അസാമാന്യ നിരീക്ഷണപാടവവും അതിലേറെ നര്‍മ്മ ഭാവനയുമുള്ള വിശാല്‍ജിയ്ക്ക്‌ "എടുത്തിട്ട്‌ പൂശാന്‍" ഈ അഭിനവ മഹാഭാരതത്തിൽ‍..!

എന്താ കഥ..! കലികാലം, ഗുരുവിനെ വിദ്യ പഠിപ്പിയ്ക്കാന്‍ ഇറങ്ങിപുറപ്പെടുന്ന ഗുരുത്വദോഷികളായ ശിഷ്യന്‍മാരുടെ കാലം.! പൊറുക്കണം സര്‍ പൊറുക്കണം...

ഈ പോസ്റ്റ്‌, ഞാന്‍ കുട്ടന്‍ മേനോനായി ഡെഡിക്കേറ്റു ചെയ്യുന്നു.മമ്മുട്ടി-ലാല്‍ കൂട്ടുകെട്ടിലെന്നപോലെ വിശാല്‍ജിയ്ക്കൊപ്പം,സമാന്തരമായി,തീര്‍ത്തും വ്യത്യസ്തരീതിയില്‍ ഗൃഹതുരത്വമുണര്‍ത്തുന്ന ഒരുപാടു കഥകളെഴുതി ബൂലോകവാസികളെ വിസ്മയിപ്പിച്ച കുട്ടന്‍മേനോന്‍ എനിയ്ക്കു പ്രിയപ്പെട്ട മറ്റൊരു ബ്ലോഗറാണ്‌.അദ്ദേഹത്തെ പരിചയമില്ലാത്ത പുതിയ ബൂലോകവാസികള്‍ക്കായി ആ ബ്ലോഗിലേയ്ക്കുള്ള ലിങ്ക്‌ താഴെ കൊടുക്കുന്നു. ഒപ്പം വിശാല്‍ജിയുടെയും.

http://kuttamenon.blogspot.com/
http://kodakarapuranam.sajeevedathadan.com/

ഇതും പതിവുപോലെ നീണ്ടുപോയി സർ‍...!
കൊല്ലേരി തറവാടി
04/09/11

Wednesday, May 11, 2011

ഇത്തിരി ചിന്തകള്‍.. ഒത്തിരി പാഴ്‌വാക്കുകള്‍....


'എന്തിനു കൊല്ലേരി പ്രൊഫയിലിലെ ബോംബേ വിശേഷങ്ങള്‍ മാറ്റി വെച്ച്‌ വ്യര്‍ത്ഥവും വിരസവുമായ ഈ പാഴ്‌വേലയ്ക്കു മുതിര്‍ന്നു' എന്നു ചിന്തിച്ച്‌ കള്ളച്ചിരിയോടെ ഉള്ളിലെന്നെ പരിഹസിയ്ക്കുകയായിരിയ്ക്കും ഇതു വായിയ്ക്കുന്ന നേരത്ത്‌ എന്റെ ഗുരുനാഥന്‍.. എനിയ്ക്കുമറിയാം അണ്ണാ അത്‌, എന്നാലും കുറെ നാളുകളായി പൈങ്കിളി വിഷയത്തില്‍ മാത്രം അഭിരമിച്ചു നടന്നിരുന്ന എന്റെ മനസ്സിനേയും, ഒപ്പം മനസ്സിന്റെ കണ്ണാടിയായി മാറിയ എന്റെ ബ്ലോഗിനേയും ഒന്നു റീലോഡു ചെയ്യാനും അപ്പ്ഡേറ്റു ചെയ്യാനും വേണ്ടി മാത്രമാണ്‌ ഈ പോസ്റ്റ്‌... പിന്നെ കുറച്ചുപേരൊക്കെയില്ലെ അണ്ണാ, എന്നെ വായിയ്ക്കാനും എന്തെങ്കിലും മിണ്ടിയും പറഞ്ഞും, അല്ലെങ്കില്‍ ഒരു ചെറുപുഞ്ചിരിയെങ്കിലും സമ്മാനിച്ച്‌ ഇതുവഴി കടന്നു പോകാനും.. ബൂലോകത്ത്‌ എനിയ്ക്കേറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട അവര്‍ക്കായി ഞാനിതു സമര്‍പ്പിയ്ക്കട്ടെ. -------------------

ആദ്യം സൗമ്യ,
ഇപ്പോഴിതാ ഇന്ദു... രാത്രികാലങ്ങളില്‍ കൂകിപായുന്ന തീവണ്ടിയുടെ സൈറണ്‍ കാലന്‍ കോഴിയുടെ കൂവലായിമാറി പെണ്‍യാത്രികരുടെ മനസ്സുകളില്‍ ഭീതി പടര്‍ത്തുന്നു... പുണ്യ നദികള്‍, നദീതടങ്ങള്‍ പാവം നമ്മുടെ പെണ്‍കുട്ടികളുടെ രക്തത്തുള്ളികള്‍ വീണു ചുവക്കുന്നു.. ജീവിതത്തിന്റെ എല്ലാതുറകളിലും ആണ്‍കുട്ടികളേക്കാള്‍ എത്രയോ സ്മാര്‍ട്ടാണ്‌ ഇന്ന്‌ നമ്മുടെ പെണ്‍കുട്ടികള്‍. എന്നിട്ടും എന്തെ ഇങ്ങിനെ ജീവിതത്തിലെ ചതിക്കുഴികള്‍ തിരിച്ചറിയാതെ പോകുന്നു അവര്‍? പൂത്തുലയാനുള്ള ഒരുപാട് വസന്തങ്ങള്‍ ബാക്കിവെച്ച്‌ ആ കന്യാവനങ്ങള്‍ എങ്ങിനെ പോസ്റ്റുമാര്‍ട്ടം ടേബിളിലെത്തുന്നു?

ദേവി....
ശ്രീദേവി... എന്നു നീട്ടിവിളിച്ച്‌ അമ്പലപ്പറമ്പിലും അരയാല്‍ത്തറയിലും ഒതുങ്ങി നിന്നിരുന്ന പ്രണയത്തിന്റെ കാലമല്ല ഇത്‌.. ഇല്ലായ്മയുടെ വല്ലായ്മ നല്‍കുന്ന കൂട്ടായ്മയുടെ ആ കാലത്ത്‌ എല്ലാറ്റിനും ചന്തമുള്ളൊരു ഒതുക്കമുണ്ടായിരുന്നു. ഇത്‌ സമ്പന്നതയുടെ കാലം.. പഠിച്ചു മിടുക്കികളാവുന്ന പെണ്‍കുട്ടികളുടെ പേഴ്‌സുകളില്‍ അര്‍ഹിയ്ക്കുന്നതലേറെ പണം പൂത്തുലയുന്ന പ്രൊഫഷണല്‍ കാലം... അധികമായി അമൃതും വിഷമായി സമൂഹത്തില്‍ തുളുമ്പിവീഴുന്ന കാലം.. ധാരാളിത്തം ആസ്വാദനത്തിന്റെ നിറം കെടുത്താന്‍ തുടങ്ങിയിരിയ്ക്കുന്നു. ഒന്നിലും തൃപ്തരല്ലാതാവാന്‍ തുടങ്ങിയിരിയ്ക്കുന്നു പുതുതലമുറ.. പുതിയ പുതിയ അനുഭവങ്ങളുടെ, സുഖലോലുപതയുടെ മേച്ചില്‍പ്പുറങ്ങളുംതേടി പുറമെ ശാന്തമെന്നു തോന്നും വിധം ചിരിതിരകളില്‍ നുരയും പതയുമിളക്കി, ചതിയുടെ കാണാചുഴികളൊരുക്കി, ഒരുപാട്‌ സ്വപ്നങ്ങള്‍ സമ്മാനിച്ച്‌ മോഹിപ്പിയ്ക്കുന്ന കടലിന്നഗാധതയിലേയ്ക്കു സ്വപ്നാടകരെപോലെ നടന്നകലുന്നു ഇവരില്‍ ചിലരെങ്കിലും. ഇതു കലികാലമാണ്‌; ഇനി എന്നും അമാവാസി നാളുകളാണ്‌. ഈ ദുഃഖസത്യം തിരിച്ചറിയാന്‍ പാകാതയില്ലാതെ പോകുന്നു പാവം ആ പെണ്‍കുട്ടികള്‍ക്ക്‌.. അപ്രതീക്ഷിതമായി ഉയര്‍ന്നുപൊങ്ങി ആഞ്ഞടിയ്ക്കുന്ന വേലിയേറ്റത്തില്‍, ആറടി മണ്ണില്‍, മാതാപിതാക്കളുടെ തോരാക്കണ്ണീരില്‍ ഒടുങ്ങിതീരുന്നു എല്ലാ മോഹങ്ങളും സ്വപ്നങ്ങളും പ്രതീക്ഷകളും...

ഭക്ഷണരീതി, വസ്ത്രധാരാണരീതി
- പണ്ട്‌ ഇതൊക്കെ മാത്രമെ നമ്മള്‍ പടിഞ്ഞാറന്‍ ദേശത്തുനിന്ന്‌ കടം കൊള്ളാന്‍ ശ്രമിയ്ക്കാറുള്ളു. ഇന്ന്‌ വന്ന്‌വന്ന്‌ കുടുംബബന്ധങ്ങളില്‍, സ്ത്രീ പുരുഷ സൗഹൃദങ്ങളില്‍ എല്ലാം പടിഞ്ഞാറിന്റെ സ്വാധീനം ഭയാനകമായ രീതിയില്‍ സമൂഹത്തില്‍ പടരാന്‍ തുടങ്ങിയിരിയിരിയ്ക്കുന്നു.. അതും ആഗോളവത്ക്കരണത്തിന്റെ ഫലം തന്നെയാകാം. അല്ലെങ്കില്‍ അതു തന്നെയായിരിയ്ക്കാം ആഗോളവത്ക്കരണത്തിന്റെ ആത്യന്തിക ലക്ഷ്യവും.

സത്യത്തില്‍ ഒരു വ്യക്തിയുടെ മൂല്യബോധത്തിന്റേയും, സദാചാരചിന്തകളുടേയും ലക്ഷ്മണരേഖ നിര്‍ണ്ണയിയ്ക്കുന്നതില്‍ മതങ്ങളേക്കാള്‍ പങ്ക്‌ അതാതു ദേശങ്ങളിലെ പാരമ്പര്യത്തിനും സംസ്കാരത്തിനുമാണ്‌..
ഇന്ത്യയിലെ, ഫിലിപ്പീന്‍സിലെ, പാശ്ചാത്യരാജ്യങ്ങിലെ ഒരേ മതവിഭാഗങ്ങളില്‍പെട്ടവരുടെ ഇടയിലുള്ള സദാചാരമൂല്യബോധങ്ങളിലെ വ്യത്യാസം ഓര്‍ത്തുനോക്കു.. എല്ലാവരും വിശ്വസ്സിയ്ക്കുന്നത്‌ ഒരേ ദൈവത്തില്‍, വേദപുസ്തകത്തില്‍, ചെന്നെത്തേണ്ടതോ ഒരേ സ്വര്‍ഗത്തിലും..! എന്നിട്ടും പാപപുണ്യങ്ങളുടെ അതിരവരമ്പുകളില്‍ ഒരുപാട്‌ ഒരുപാട്‌ അന്തരം..! ഒന്നോര്‍ത്താല്‍ എത്ര ഭാഗ്യവന്മാരണ്‌ നമ്മള്‍ അല്ലെ? ഈ ആധുനികയുഗത്തിലും കുടുംബബന്ധങ്ങളിലെ കെട്ടുറപ്പ്‌ നല്ലൊരു പരിധിവരെ കാത്തു സൂക്ഷിയ്ക്കുന്നു ഇന്നും നമ്മള്‍.. എവിടെയൊക്കെ പോയാലും എന്തൊക്കെ തരികിട ഒപ്പിച്ചാലും അവസാനം സ്വന്തം ചക്കിയുടെ മുന്നിലെത്തുമ്പോള്‍ അവളുടെ താളത്തിനൊത്തു തുള്ളുന്ന പ്രിയപ്പെട്ട ചങ്കരനായി എത്ര എളുപ്പത്തില്‍ മാറാന്‍ കഴിയുന്നു നമുക്ക്‌..

"മലരും കിളിയും ഒരു കുടുംബം." ഏകപത്നിവൃതവുമായി ഭാര്യയോടും മക്കളോടുമൊപ്പം ആടിപ്പാടി വെള്ളിത്തിരയില്‍ തിളങ്ങിനിന്നിരുന്ന പ്രേംനസീര്‍ കഥാപാത്രങ്ങള്‍ ഒരു കാലത്ത്‌ നമ്മുടെ സമൂഹത്തില്‍ ഉത്തമകുടുംബനാഥന്റെ പ്രതീകമായിരുന്നു.. കരിയും പുകയും നിറഞ്ഞ അടുക്കളയില്‍ ചട്ടിയിലും കലത്തിലും കഞ്ഞിയും കറിയുമൊരുക്കുമ്പോഴും കരിപുരളാത്ത ശാരദയുടെ സെറ്റുമുണ്ട്‌, ഏതു പ്രതിസന്ധിയിലും തളരാതെ തിളക്കം മങ്ങാതെ പ്രാണനാഥനെ കാത്തിരിയ്ക്കുന്ന പ്രിയതമകളുടെ പതിവൃതാസങ്കല്‍പ്പത്തിന്റെ ഉടയാടയായിരുന്നു...

പക്ഷെ, ഇന്ന്‌ കാലം മാറുന്നു
, കഥ മാറുന്നു... കാലാവസ്ഥ പോലെ മനുഷ്യമനസ്സുകളും പ്രവചനാധീതമാകുന്നു. കാലമാടന്‍ ബാറില്‍ കയറി പൂക്കുറ്റിയായാലും അല്ലെങ്കില്‍ ഏതെങ്കിലും തേവിടിച്ചിയുടെ വീട്ടില്‍ അവളുടെ വിശാലമായ തിണ്ണയില്‍ കയറിയിറങ്ങി നിരങ്ങിയാലും വേണ്ടില്ല, നേരത്തെ കയറിവന്നു ന്യൂസെന്നും ക്രിക്കറ്റന്നുമൊക്കെപറഞ്ഞ്‌ ചാനല്‍ മാറ്റി സീരിയീലിന്റെ സ്വച്ഛന്ദമായ ഒഴുക്കിനു തടസമാകാതിരുന്നാല്‍ മതി എന്നു കരുതുന്നു പല വീട്ടമ്മമാരും.. ഭാര്യയുടെ മനസറിഞ്ഞ്‌ ബീവറജസിനെ സേവിച്ചും, അതിന്റെ ചുറ്റുവട്ടത്തെ പ്രണയിച്ചും സായാഹ്നങ്ങള്‍ സമ്പുഷ്ടമാക്കുന്നു സ്നേഹമുള്ള അവരുടെ ഭരത്താക്കന്മാര്‍.

പരസ്പരം അറിയാതെ ഒരാള്‍ മറ്റേയാളുടെ മൊബെയില്‍ ഫോണിലെ കോള്‍ ലിസ്റ്റ്‌ രഹസ്യമായി പരിശോധിയ്ക്കേണ്ടിവരുന്ന തലത്തിലേയ്ക്കുയരുന്നു പല ദാമ്പത്യബന്ധങ്ങളുടേയും വിശ്വസ്ഥത..!

ഭാര്യയുടെ റിങ്ങ്‌ടോണിനു കാതുകൊടുക്കാതെ നെറ്റില്‍ പരിചയപ്പെട്ട മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യക്ക്‌ തിരക്കിട്ടു മെയിലയച്ചും ചാറ്റുചെയ്തും നമ്പറിടാന്‍ ശ്രമിയ്ക്കുന്നു മാന്യതയും തറവാടിത്വവും മുഖമുദ്രയാക്കിയ മറ്റു ചില മനുഷ്യര്‍.!

വിചിത്രമാകാന്‍ തുടങ്ങിയിരിയ്ക്കുന്നു നമ്മുടെ ചുറ്റുമുള്ള ചില കുടുംബചിത്രങ്ങളുടെയെങ്കിലും നേര്‍ക്കാഴ്ചകള്‍.!

ആഗോളവല്‍ക്കരണവും ദൃശ്യമാധ്യമങ്ങളുടെ അതിപ്രസരവും സമൂഹമനഃസാക്ഷിയെ കാര്‍ന്നു തിന്നാന്‍ തുടങ്ങികഴിഞ്ഞു...
സെര്‍ച്ച്‌ യന്ത്രവുമായെത്തി ഉറക്കം കവര്‍ന്നെടുത്ത്‌ ശവക്കുഴിയിലേയ്ക്കുള്ള മനുഷ്യായുസ്സിന്റെ യാത്രയ്ക്കു വേഗം കൂട്ടുന്ന ഗൂഗിള്‍മാമന്റെ മായാവിലാസങ്ങളില്‍ മുഴുകി സ്വയം മറക്കാന്‍ തുടങ്ങുന്നു നമ്മള്‍. ഒപ്പം പണക്കൊഴുപ്പിന്റെ ധാരാളിത്തവും കൂടിയാവുമ്പോള്‍ എല്ലാം തികയുന്നു.

ഇത്‌ ഒരുപക്ഷെ സാംസ്കാരികമായ വികാസമായിരിയ്ക്കാം..!
പരിണാമത്തിന്റെ ഭാഗം തന്നെയായിരിയ്ക്കാം. മനുഷ്യനില്‍ നിന്നും സൂപ്പര്‍ മനുഷ്യനിലേയ്ക്കുള്ള പരിണാമത്തിന്‌ വല്ലാതെ വേഗത കൂടിയിരിയ്ക്കുന്നു.

ഭൗതികമായി ഒരു പാടു വളര്‍ന്നു നാം. ജീവിതസൗകര്യങ്ങള്‍ വര്‍ദ്ധിച്ചു.
എന്നിട്ടും ഭയാനകമായവിധം സാമ്പത്തിക അന്തരം നിലനില്‍ക്കുന്നു സമൂഹത്തില്‍. ഒരു രൂപയ്ക്കുള്ള അരി വാഗ്ദാനത്തില്‍ ആനന്ദിച്ചു നില്‍ക്കുന്ന ജനങ്ങളുടെ ഇടയിലൂടെ, അടുത്ത നിമിഷം അവരുടെ മുഖത്തേയ്ക്ക്‌ പൊടിപറത്തികൊണ്ട്‌ പത്തിരുപതു കിലോമീറ്റര്‍ മാത്രം ദൂരമുള്ള തൊട്ടടുത്തുള്ള ദേശത്തേയ്ക്ക്‌ ഹെലിക്കോപ്‌ടറില്‍ പറക്കാന്‍ തക്കവണ്ണം അഹങ്കാരികളായിരിയ്ക്കുന്നു നമ്മുടെ പ്രിയനേതാക്കന്മാര്‍.. പീഡിപ്പിച്ചു മാനം കെടുത്തിയ പെണ്ണുങ്ങള്‍ക്ക്‌ ലഭിയ്ക്കാവുന്നതില്‍ വെച്ചേറ്റവും വലിയ വാഹനവും മറ്റു ജീവിത സൗകര്യങ്ങളും ഒരുക്കികൊടുത്തു ന്യയാധിപന്മാരെ സ്വാധീനിച്ചും പരാതികള്‍ ഒതുക്കിതീര്‍ക്കാന്‍ മാത്രം കുബേരതുല്യരായിരിയ്ക്കുന്നു അവരില്‍ ചിലര്‍. എല്ലാം അറിഞ്ഞിട്ടും, എല്ലാം കണ്ടിട്ടും നമ്മുടെ കണ്ണില്‍ സംസ്കാരസമ്പന്നരാണ്‌ അവര്‍. നമ്മള്‍ മനസ്സുകൊണ്ടു വരിച്ചു കഴിഞ്ഞ നമ്മുടെ ഭാവി ഭരണാധികാരികള്‍.!

അവര്‍ അച്ചുമാമനെയും സംഘത്തേയും പോലെ വില്ലന്മാരല്ല..
മേടവെയിലിന്റെ ചൂടുമേറ്റ്‌ ആവശ്യമില്ലാത്ത കാര്യങ്ങള്‍ക്ക്‌ നിരാഹാരംകിടക്കുകയില്ല,. "തോന്നിവാസങ്ങള്‍" വിളിച്ചു പറയുകില്ല. പകരം ഡൈ ചെയ്തു കറുപ്പിച്ച മുടിയും കട്ടിമീശയും, ഫേഷ്യല്‍ ചെയ്തു യൗവനം വീണ്ടെടുത്ത മുഖവും, ചൈതന്യം തുളുമ്പുന്ന പുഞ്ചിരിയുമായി ബൈബിളിലേയും ഗീതയിലേയും ഖുറാനിലേയും വചനങ്ങള്‍ കോര്‍ത്തിണക്കി ഗുണപാഠം നല്‍കി ജനങ്ങളെ പ്രബുദ്ധരാക്കും. പത്തു ദിവസംകൂടി കഴിഞ്ഞാല്‍ ഭരണയന്ത്രത്തിന്റെ ചുക്കാന്‍ തിരിച്ചുപിടിച്ച്‌ അഞ്ചുകൊല്ലമായി മുരടിച്ചു കിടക്കുന്ന ആ പഴയ "വികസനപ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍" പൂര്‍വ്വാധികം ശക്തിയോടെ തിരിച്ചുകൊണ്ടുവരുവാന്‍ കുപ്പായംതേച്ചുമിനുക്കി ഒരുങ്ങുകയാണ്‌ പാവം ആ സുമനസ്സുകള്‍.
സമ്പത്തും അത്‌ സമൂഹത്തിലൊരുക്കുന്ന ഭൗതികത്തിളക്കങ്ങളും മാത്രമായിരിയ്ക്കുന്നു സംസ്കാരത്തിന്റെ മാനദണ്ഡം. അവിടെ ആത്മീയ ചിന്തകള്‍ക്കും മൂല്യങ്ങള്‍ക്കും യാതൊരു പ്രസക്തിയുമില്ലാതയിരിയ്ക്കുന്നു.. സ്വാര്‍ത്ഥതയുടെ പായല്‍ മൂടി ആര്‍ദ്രത നഷ്ടപ്പെട്ട ആധുനിക മനസ്സുകളില്‍ നിന്ന്‌ ഈശ്വരന്‍ എന്നെ പടിയിറങ്ങി..! മതങ്ങള്‍ വെറും സംഘടനകളുടെ തലത്തിലേയ്ക്ക്‌ തരം താണു.. മതങ്ങള്‍ നേതൃത്വം നല്‍കുന്ന കച്ചവടസ്ഥാപനങ്ങളുടെ ബ്രാന്‍ഡ്‌ അംബാസഡറമാര്‍ മാത്രമായി മാറി മതമേലധ്യക്ഷന്മാര്‍.. അവരുടേ മേശപ്പുറത്തെ കണക്കുപുസ്തകങ്ങള്‍ക്കും കാല്‍കുലേറ്ററിനും, ലാപ്‌ടോപ്പിനുമൊപ്പം അടുക്കിവെച്ച സ്വയാശ്രയ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ വിലവിവരപ്പട്ടികയിലെ പുറംചട്ടയില്‍ മാത്രമൊതുങ്ങുന്ന കാരുണ്യം നിറഞ്ഞ മുഖങ്ങളായി മാറുന്നു പുണ്യവാന്മാരും പുണ്യവാളത്തികളും. അതിനിടയില്‍ മേശയ്ക്കടിയില്‍ എവിടെയോ വീണുകിടന്നുപൊടിപിടിയ്ക്കുന്നു വേദപുസ്തകം.! മായം കലര്‍ന്ന അപ്പത്തിന്റേയും അരവണയുടേയും ടിന്നുകളുടെ പുറത്ത്‌ ചൈതന്യം നശിച്ച പരസ്യചിത്രമായി മാറുന്നു അയ്യപ്പവിഗ്രഹം..!

പാക്കേജുകളൊരുക്കി വിവിധ തലങ്ങളാക്കി തരം തിരിച്ച്‌ പ്രാര്‍ത്ഥനകളെപോലും ആധുനീവല്‍ക്കരിയ്ക്കുന്ന കാലം..
സ്വാര്‍ത്ഥയില്‍ മുങ്ങിനീരാടിയ മനസ്സുമായി അര്‍ഹതയില്ലാത്ത അവസരങ്ങള്‍ തട്ടിയെടുക്കാന്‍ ലക്ഷങ്ങള്‍ മുടക്കാനൊരുങ്ങുന്നേരം അതിനു വിഘ്നം വരാതിരിയ്ക്കാന്‍ അമ്പലനടയിലെത്തി ഒരു മനഃസാക്ഷിക്കുത്തും കൂടാതെ നല്ലൊരു തുക കമ്മീഷണായി ദൈവങ്ങള്‍ക്കും ഓഫര്‍ ചെയ്യുന്നു, എന്നിട്ട്‌ ദേവിസന്നിധിയില്‍ നിന്ന്‌ "അമ്മേ ഭഗവതി" എന്ന്‌ നിര്‍ലജ്ജം അലറിക്കരഞ്ഞുവിളിച്ച്‌ പരിപാവനമായ ക്ഷേത്രപരിസരം മലീമസമാക്കുന്നു. എന്തിനു വേണ്ടി, ആര്‍ക്കുവേണ്ടി? ഏതെങ്കിലും ദൈവങ്ങള്‍ കേള്‍ക്കുമോ ഈ വിളി, കാണുമോ ഈ മുതലക്കണ്ണീര്‍ ?

ഇല്ല,
കൂടുതലെഴുതുന്നില്ല.. കാലികമായി കാര്യങ്ങളെ വിശകലനം ചെയ്യാനും അതനുസരിച്ച്‌ മനസ്സിനെ നവീകരിച്ചെടുത്ത്‌ മാന്യനാവാനും കഴിയാത്തതുകൊണ്ടാവാം എനിയ്ക്ക്‌ ഇങ്ങിനെയൊക്കെ എഴുതാന്‍ തോന്നുന്നത്‌.

ദൈവങ്ങള്‍ പോലും നിശ്ശബ്ദരാകാന്‍ തുടങ്ങിയിരിയ്ക്കുന്നു.
ഒരു പക്ഷെ ആത്മീയഭാവങ്ങള്‍ നഷ്ടപ്പെട്ട്‌ ആസുരഭാവങ്ങള്‍ക്ക്‌ പ്രാമുഖ്യം ലഭിയ്ക്കുന്ന രീതിയിലുള്ള മനുഷ്യമുന്നേറ്റത്തെ അവരും സംശയത്തോടേ വീക്ഷിയ്ക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ടാവും. ദൈവത്തിനും അതീതനായി വളരാനുള്ള മനുഷ്യമോഹത്തിനു നിദാനം ഇലക്ട്രോണിക്സ്‌ രംഗത്തെ വളര്‍ച്ചയാണെന്നു ധരിച്ചിട്ടുണ്ടാകാം. അല്ലെങ്കില്‍ ക്ഷമ നശിച്ച്‌ സ്വയം മറക്കുന്ന നിമിഷങ്ങളില്‍ ജപ്പാനെന്ന കൊച്ചു രാജ്യത്തിനെ മാത്രം ഇങ്ങിനെ തിരഞ്ഞുപിടിച്ചു ശിക്ഷിയ്ക്കാന്‍ എന്തിനു ദൈവം മുതിരുന്നു.!

ക്ഷമ നശിച്ച്‌,
സഹികെട്ട്‌ ആര്‍ത്തട്ടഹസിച്ച്‌ ഉറഞ്ഞുതുള്ളിയ പ്രകൃതിദേവി നീണ്ട്‌ ഇടതൂര്‍ന്ന സുനാമിമുടിചുരുളുകള്‍ അഴിച്ചിട്ടു ആടിത്തിമിര്‍ത്ത സംഹാരതാണ്ഡവത്തിന്റെ തിരയിളക്കത്തില്‍ സാങ്കേതികവിദ്യയുടേയും ഒപ്പം അച്ചടക്കത്തിന്റേയും ഉത്തുംഗശൃംഗത്തില്‍ വിരജിച്ചിരുന്നു ആ രാജ്യത്തിന്റെ സൗഭാഗ്യങ്ങളോരോന്നായി കടപുഴകി തകര്‍ന്നടിയുന്നത്‌ നിസ്സഹായതയോടെ കണ്ട്‌ തരിച്ചു നിന്നില്ലെ നമ്മള്‍. ആ സംഹാരനിമിഷങ്ങളില്‍ ആടിയുലഞ്ഞ നിലയങ്ങളില്‍ നിന്നും ചോര്‍ന്നൊലിച്ച ആണവപെരുമഴത്തുള്ളികളുമായി പറന്നുയര്‍ന്ന കാര്‍മേഘങ്ങള്‍ തങ്ങളുടെ ദേശത്ത്‌ പെയ്തിറങ്ങല്ലെ എന്നു ഭയചകിതരായി നിശ്ശബ്ദമായി പ്രാര്‍ത്ഥിയ്ക്കാനല്ലെ കഴിഞ്ഞുള്ളു, അകലെ ആകാശത്തിനമപ്പുറത്ത്‌ അമ്പിളിമാമന്റെ നാട്ടില്‍ പാതാക പറപ്പിച്ചുവെന്നഹങ്കരിയ്ക്കുന്ന നമ്മള്‍ക്ക്‌.! 

എന്നിട്ട്‌ അതില്‍നിന്നെന്തു പഠിച്ചു നമ്മ
ള്‍..? "എന്തു പഠിയ്ക്കാനല്ലെ??“ അതിന്റെ പേരില്‍ മാത്രം ആണവചിന്തകളില്‍ മാറ്റം വരുത്തി ആഗോളത്തമ്പുരാക്കന്മാരെ വെറുപ്പിയ്ക്കാന്‍ കഴിയുമോ..? എന്‍ഡോസള്‍ഫാന്‍ തുള്ളികള്‍ വിഷമാണോ അമൃതാണൊ എന്നു തിരിച്ചറിയാന്‍ ഒരു വട്ടംകൂടി പാലാഴി കടയാന്‍ വരെ ഒരുങ്ങി..! എന്നിട്ട്‌, വീണ്ടും ഒരുപാടു നാളുകള്‍ നീണ്ടുനില്‍ക്കുന്ന പഠനങ്ങള്‍ നടത്താന്‍ മോഹിച്ചു.. എന്തിനുവേണ്ടി....? ആര്‍ക്കുവേണ്ടി....? ആഗോളത്തലത്തില്‍ എന്‍ഡോസള്‍ഫാന്‍ പൂര്‍ണ്ണമായും നിരോധിച്ചുവെന്നറിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഞെട്ടിപോയ ഭൂലോകത്തെ ഏക ഭരണകൂടം നമ്മുടേതു മാത്രമായിരിയ്ക്കും.. അവസാനം, നിരോധനത്തില്‍ പഴുതുകളുണ്ടെന്ന വാര്‍ത്ത വന്നപ്പോള്‍, സൂചി കയറ്റാന്‍ പഴുതുകിട്ടിയാല്‍ സ്പെക്ട്രം കയറ്റാന്‍ മിടുക്കുകാണിയ്ക്കാനറിയാവുന്ന നമ്മുടെ ഭരണാധികാരികള്‍ ഉള്ളിന്റെയുള്ളില്‍ തലത്തല്ലിചിരിച്ചാര്‍ത്തുവിളിച്ചാഘോഷിച്ചിട്ടുണ്ടാകും.! 

എന്‍ഡോസള്‍ഫാന്‍ വിഷയം വാര്‍ത്തകളിലും,
മെയിലുകളിലും നെറ്റിലും കത്തി പടരുമ്പോള്‍ ഒരു കമന്റിന്റെ രൂപത്തില്‍പോലും ഇടപെടാന്‍ കഴിയാത്തവിധം തിരക്കായിരുന്നു എനിയ്ക്ക്‌. മറ്റൊന്നിലും മനസ്സുകൊടുക്കാതെ പ്രൊഫയിലില്‍ കുളിക്കടവിലെ വിശേഷങ്ങള്‍ എഴുതി രസിയ്ക്കുകയായിരുന്നു എന്റെ ദുഷിച്ച മനസ്സ്‌.. പക്ഷെ അപ്പോഴും മുന്നിലൂടെ കടന്നുപോകുന്ന ടിവി കാഴ്ചകള്‍ എന്റെ ചിന്തകളെ വേട്ടയാടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പൈങ്കിളി വിഷയത്തില്‍ നിന്നും കുതറിമാറി പുറത്തുകടക്കാന്‍ പലപ്പോഴും മനസ്സ്‌ വെമ്പുകയായിരുന്നു..
മുമ്പില്‍ കോര്‍പ്പറേറ്റുകളുമായുള്ള പങ്കാളിത്വവും റബ്ബറിന്റെ മനസ്സുമുള്ള ചാനല്‍മുതലാളിമാര്‍ മുതലക്കണ്ണീരൊഴുക്കി ആഘോഷിയ്ക്കുന്ന എന്‍ഡോസള്‍ഫാന്‍ പ്രോഗ്രാമുകളിലൂടെ വീണ്ടും ഇരയാക്കപ്പെടുന്ന നിസ്സഹായരായ ആ പിഞ്ചുമുഖങ്ങളിലുടെ ക്ലോസപ്പില്‍ ഞാനെന്റെ അപ്പുവിനെ കണ്ടു.. ഈശ്വരാ അവനായിരുന്നു ഇതു സംഭവിച്ചിരുന്നതെങ്കില്‍ എന്ന്‌ ഞെട്ടലോടെ ഓര്‍ത്തു.. ഒരച്ഛന്റെ വേദന എന്റെ ഉള്ളു പൊള്ളിച്ചു.. നിസ്സംഗമായ ആ കുരുന്നുമിഴികള്‍ ഉയര്‍ത്തുന്ന ചോദ്യങ്ങള്‍ക്കും ഉത്തരമൊന്നും നല്‍കാനാവാതെ, ഒന്നും ചെയ്യാന്‍ കഴിയുന്നില്ലല്ലോ എന്ന ആധിയുമായി നിറഞ്ഞുതുളുമ്പുന്ന കണ്ണുകളുമായി റിമോട്ടില്‍ എന്റെ വിരലുകളമര്‍ന്നു, ഒരു ഭീരുവിനെപോലെ തൊട്ടപ്പുറത്തെ എന്റര്‍ടൈന്‍മന്റ്‌ ചാനലിലെ വാലന്റൈന്‍സ്‌ കോര്‍ണറില്‍ ഞാന്‍ പോയൊളിച്ചു.... കാമ്പസ്‌ ചില്ലീസിന്റെ ആരവങ്ങളില്‍ കാതര്‍പ്പിച്ചു.. ഫുഡ്‌ ഓണ്‍ റോഡിലെ നാടന്‍ രുചിഭേദങ്ങള്‍ തേടിയലഞ്ഞു..! അങ്ങിനെ ഭീരുവായ മറ്റേതു സാധാരണ പൗരനേയുംപോലെ നിസ്സംഗതയുടെ മുഖവരണമെടുത്ത്‌ മൂടിപുതച്ചു ഉറങ്ങാന്‍ കിടന്നു ഞാന്‍.

വികസനം എന്ന വാക്കിനെ ഭയക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിരിയ്ക്കുന്നു ഞാന്‍.
ചൂഷണം എന്ന പദത്തിന്റെ പര്യായമായി മാറുന്നു പലപ്പോഴുമത്‌. മോഹനവാഗ്ദാനങ്ങള്‍ നല്‍കി പാവപ്പെട്ടവനെ ചൂഷണം ചെയ്യാനുള്ള പദ്ധതികളായി പരിണമിയ്ക്കുന്നു പല വികസനപ്രവര്‍ത്തനങ്ങളും ഒടുവില്‍.

വിവരവും വിദ്യാഭ്യാസവുമുള്ള ബ്യൂറോക്രാറ്റുകള്‍ ഭരണതലങ്ങളിലേയ്ക്കുയരുന്നതു കണ്ട്‌ തുടക്കത്തില്‍ സന്തോഷിച്ചിരുന്നു നമ്മളില്‍ പലരും. പക്ഷെ, വിയര്‍ക്കാതെ വിയര്‍പ്പോഹരി നേടാനുള്ള സൂത്രവാക്യങ്ങളും, അഴിമതിയെ പ്രൊഫഷണലയിസ്‌ ചെയ്ത്‌ കൂടുതല്‍ ലാഭകരമാക്കാനുള്ള സമവാക്യങ്ങളും പഠിപ്പിച്ചുകൊടുത്ത്‌ അല്ലറ ചില്ലറ അഴിമതിയും അല്‍പ്പം ജനസേവനവും ചെയ്തു ജീവിച്ചു വന്നിരുന്ന മര്യാദക്കാരായ നമ്മുടെ സാധാരണ രാഷ്ട്രീയക്കാരെ പോലും ചുരുങ്ങിയ കാലംകൊണ്ട്‌ ഫുള്‍ ടൈം അഴിമതിക്കാരാക്കി മാറ്റി..!

നോക്കു
, വെറും സാധാരണ നാട്ടിന്‍പുറത്തുക്കാരനായിരുന്ന നമ്മുടെ സ്വന്തം അന്തോണിചേട്ടന്‍ പോലും എത്ര മിടുക്കനായി മാറി.! സ്വന്തമായി ചീത്തപേരുകള്‍ ഒഴിവക്കാന്‍ മിടുക്കു കാണിയ്ക്കുമ്പോഴും അഴിമതിക്കാരായ കൂട്ടാളികള്‍ക്ക്‌ ഒരു ഉളുപ്പുംകൂടാതെ എത്ര ഭംഗിയായി കുടപിടിച്ച്‌ തണലേകുന്നു അദ്ദേഹം.

സ്വന്തം രാജ്യത്തില്‍ ജനങ്ങള്‍ക്ക്‌ ശുദ്ധജലം ഉറപ്പുവരുത്താന്‍ കഴിയാത്ത ഭരണധികാരികള്‍ ചന്ദ്രമണ്ഡലത്തില്‍ ജലാംശത്തിന്റെ സാന്നിധ്യം തേടി കോടാനുകോടികള്‍ ചിലവഴിയ്ക്കാന്‍ ഒരുങ്ങുന്നു...
പാവപ്പെട്ടവന്റെ ജീവന്‌ പുഴുവിന്റെ വിലപോലുമില്ലത്ത നാട്ടില്‍ ജീവന്റെ കണിക തേടി അലയാന്‍ ഒരുങ്ങുന്നു അവര്‍. എന്തിന്‌ ?.ഉത്തരം വ്യക്തമല്ലെ,.!.

ഓര്‍മ്മയില്ലെ രണ്ടുവര്‍ഷം മുമ്പ്‌ കൊച്ചിയില്‍ നടത്തിയ എണ്ണ പര്യവേഷണത്തിന്റെ കഥക
ള്‍... കേരളത്തിലേയ്ക്ക്‌ ജോലിയ്ക്കു വരുന്ന അറബികളെക്കുറിച്ചു സാങ്കല്‍പ്പികകഥകള്‍ ചമച്ചു രസിയ്ക്കാന്‍ മാത്രമെ നിഷ്കളങ്കരായ നമുക്കു പലര്‍ക്കും കഴിഞ്ഞുള്ളു.! അതിന്റെ പുറകെ ഒഴുകിപോയ പണത്തിന്റെയും അതിനു മീതെ പറന്ന പരുന്തിന്റേയും കഥകള്‍ മനസ്സിലാക്കണമെങ്കില്‍ ഇനിയും ഒരകക്കണ്ണുകൂടി തുറക്കേണ്ടിയിരിയ്ക്കുന്നു ഒരോ ഭാരതീയനും.. ഐപിയെലില്‍ തേഡ്‌ അമ്പയറായി റണ്‍ ഔട്ടും, ലെഗ്‌ ബിഫോര്‍ വിക്കറ്റും കണ്ടുപിടിയ്ക്കാനല്ല, മൈതാനത്തിനുമപ്പുറത്തു നടക്കുന്ന കള്ളക്കളികളുടേയും ഒഴുകുന്ന കള്ളപ്പണത്തിന്റേയും കണക്കറിയാന്‍, അതിനെതിരെ പ്രതികരിയ്ക്കാന്‍..! 

കള്ളപണക്കാരുടെ പേരുകള്‍ മുഴുവനറിയാം, എന്നാല്‍ ആറുപേരുടെ പേരു മാത്രമെ പുറത്തുവിടാന്‍ കഴിയു
, മറ്റുള്ളവര്‍ തങ്ങളുടെ സ്വന്തം ആളുകള്‍ ആണെന്നു പരമോന്നത നീതിന്യായകോടതിയുടെ മുഖത്തു നോക്കി പറയാൻ തക്കവണ്ണം ഏകാധിപതികളായിരിയ്ക്കുന്നു നമ്മുടെ ഭരണാധികാരികള്‍. 

മൈതാനത്തിലൂടെ ചീറിപാഞ്ഞ്‌ വിസ്മയിപ്പിയ്ക്കുന്ന ക്രിക്കറ്റ്‌ ബോളിന്റെ ചുമപ്പില്‍ ഒതുങ്ങിപോകുന്നു നമ്മുടെ യുവാക്കളുടെ വിപ്ലവവീര്യം
, പതഞ്ഞുനുരയുന്ന ബിയര്‍ത്തുള്ളികളില്‍ ഒലിച്ചുപോകുന്നു അവരുടെ ആത്മരോഷം എന്നൊക്കെയുള്ള തിരിച്ചറിവ്‌ അതിനവര്‍ക്ക്‌ ധൈര്യം നല്‍കുന്നു.

ഈജിപ്തുകാര്‍ക്ക്‌ വിപ്ലവം നടത്താനായി ജനാധിപത്യമെന്ന എന്ന ഒരു സുന്ദര സ്വപ്നമുണ്ടായിരുന്നു..
എന്നാല്‍ നമുക്കോ..?

ഇനിയും പൂര്‍ണമായും വാടിക്കരിയാത്ത ജനാധിപത്യാരാമത്തിന്റെ മധ്യഭാഗത്തുത്തന്നെ ആരോ മനപൂര്‍വ്വം കൊണ്ടു നട്ടുപിടിപ്പിച്ച ഒരു കാട്ടുചേമ്പാണ്‌ നമ്മുടെ ഭരണത്തലവന്‍...! അഴിമതിയുടെ പെരുമഴയില്‍ കുളിച്ചു നില്‍ക്കുമ്പോഴും വിശാലമായ ഇലകള്‍ ഉയര്‍ത്തിക്കാണിച്ച്‌ ഒരു തുള്ളി പോലും നനഞ്ഞിട്ടില്ലെന്ന്‌ ഒരു മടിയുംകൂടാതെ വിടുവായുത്വം പറയുന്ന പൂന്തോട്ടത്തിന്‌ അപമാനമായ
, തൊട്ടാല്‍ ചൊറിയുന്ന കാട്ടുചേമ്പ്‌.!

നമ്മള്‍ പ്രവാസികള്‍ വോട്ടവകാശം ജന്മാവകാശമായി കരുതുന്നു,
അതു വിനിയോഗിയ്ക്കാന്‍ കിട്ടുന്ന അവസരം ഒരു മഹാഭാഗ്യമായി കരുതി അഭിമാനിയ്ക്കുന്നു... അപ്പുറത്ത്‌ പോസ്റ്റല്‍ വോട്ടിനുപോലും സൗകര്യമുണ്ടായിട്ടും അതു വിനിയോഗിയ്ക്കാതെ ഇന്ത്യന്‍ ജനാധപത്യരീതികളെ അവഹേളിയ്ക്കുന്നു നമ്മുടെ പ്രധാനമന്ത്രി..! ഒരു പക്ഷെ വിവരവും വിദ്യാഭ്യാസവും കുറഞ്ഞ സാധാരണക്കാരായ "ഡര്‍ട്ടി ഇന്ത്യന്‍ പൊളിറ്റീഷ്യന്മാരോടുള്ള" പുച്ഛം കൊണ്ടാകാം, അല്ലെങ്കില്‍ ഇനിയും സ്വന്തമായി ജനങ്ങളെ അഭിമുഖികരിച്ച്‌ ജനപ്രതിനിധിയാകാന്‍ കഴിയാത്തതിലുള്ള അപകര്‍ഷതാബോധം കൊണ്ടാകാം.. അതുമല്ലെങ്കില്‍ അമേരിക്കന്‍ പ്രസിഡന്റിന്റു തെരെഞ്ഞെടുപ്പു പോലേയുള്ള മഹാതെരഞ്ഞെടുപ്പുകളില്‍ മാത്രമെ അദ്ദേഹത്തിനു താല്‍പര്യമുണ്ടായിരിയ്ക്കുകയുള്ളു.. അവിടെ സമ്മതിദാനാവകാശം വിനിയോഗിയ്ക്കാന്‍ എന്നെങ്കിലും ഒരവസരത്തിനായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സ്‌ കൊതിയ്ക്കുന്നുണ്ടാകും.

ഇന്ത്യന്‍ ജനതയുടെ മനസ്സു വായിയ്ക്കാനറിയാത്ത, പൗരധര്‍മ്മത്തിന്റെ മൂല്യമറിയാത്ത നമ്മുടെ പ്രധാന മന്ത്രി ഒന്നുകില്‍ ഏറ്റവും തന്ത്രശാലിയായ ഒരു ഫ്രോഡാണ്‌.! അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഓഫീസറിയാതെ പ്രധാന അഴിമതികളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട രേഖകളൊന്നും കടന്നു പോയിട്ടില്ലെന്ന്‌ എല്ലാ മാധ്യമങ്ങളും തുറന്നെഴുതുന്നു...
അങ്ങിനെയാണെങ്കില്‍, എന്നിട്ടും അദ്ദേഹം അഴിമതിക്കാരനല്ലെങ്കില്‍ പിന്നെ ആരണാദ്ദേഹം..? ആര്‍ക്കും കളിപ്പിയ്ക്കാവുന്ന യാതൊരു കഴിവുമില്ലാത്ത വെറുമൊരു രാഷ്ട്രീയ നപുംസകമോ, അതോ വിഡ്ഠികൂഷ്‌മാണ്ഡമോ .? എന്നെപോലെയൊക്കെയുള്ള ഒരു സാധാരണക്കാരന്‍ അവന്റെ നാടന്‍ ഭാഷയില്‍ ചോദിച്ചാല്‍ കിഴങ്ങനോ...? വെറും മരക്കിഴങ്ങന്‍..!!

എനിയ്ക്കറിയാം എന്റെ ഈ വാചകങ്ങള്‍ ഇന്നും അദ്ദേഹത്തെ ഏറെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന ആളുകളെ വല്ലാതെ അലസോരപ്പെടുത്തുന്നുണ്ടാകുമെന്ന്‌..
വാക്കുകള്‍ക്ക്‌ കാഠിന്യംകൂടിപോയി എന്നു തോന്നുന്നുണ്ടെങ്കില്‍, അവരോട്‌ ലേലു അല്ലു, ലേലു അല്ലു (കടപ്പാട്‌: തേന്മാവിന്‍ കൊമ്പത്ത്‌) എന്ന്‌ എത്രവട്ടം വേണമെങ്കിലും പറയാന്‍ ഒരു മടിയുമില്ല എനിയ്ക്ക്‌`...

അല്ലാതെ
, ഇതെന്റെ സ്വകാര്യബ്ലോഗാണ്‌ ഇവിടെ എനിയ്ക്ക്‌ എന്തും എഴുതാം, എന്തും  പറയാം എന്നൊക്കെ തൊടുന്യായങ്ങള്‍ വിളമ്പി, വീമ്പിളക്കി അഹങ്കരിയ്ക്കാന്‍, അരയില്‍ മുണ്ടുംകെട്ടി, പൃഷ്ടവും ചൊറിഞ്ഞ്‌, പിള്ളത്തമ്പുരാന്റെ പുറകെ ഫ്യൂഡല്‍ വ്യവസ്ഥിതിക്കാലത്തെ കാര്യസ്ഥന്റെ മനോഭാവുമായി ഓച്ഛാനിച്ചു നടക്കുന്ന ആ ഏറാന്‍മൂളി നായരല്ലല്ലോ ഞാന്‍.. ചങ്ങനാശ്ശേരിയില്‍ നിന്നുമൊക്കെ ഒരുപാടു ദൂരെ ഒരോണംകയറാമൂലയില്‍ ഒരു കൊച്ചു തറവാട്ടില്‍ ജനിച്ച്‌, ഒരു ഇസത്തിനും, ഒരു പ്രസ്ഥാനത്തിനും,ഒരു സമുദായത്തിനും സ്വന്തം ബുദ്ധിയും ചിന്തകളും പൂര്‍ണ്ണമായും പണയം വെയ്ക്കാതെ, ന്യായമെന്നു തോന്നുന്നതെന്തും നിഷ്കളങ്കതയോടെ വിളിച്ചു പറയുന്ന, വളരെക്കുറച്ചു മാത്രം വായനക്കാരുള്ള ഒരു പാവം തറവാടി ബ്ലോഗര്‍ മാത്രമല്ലെ...


കൊല്ലേരി തറവാടി
11/05/2011