അങ്ങിനെ ഒരു വെക്കേഷന് കൂടി കഴിഞ്ഞു...തിരിച്ചെത്തിയിട്ട് നാളു കുറച്ചായി.ഒരു പോസ്റ്റിനായി എന്തെങ്കിലും ടൈപ്പ് ചെയ്തു തുടങ്ങാം എന്ന് ചിന്തയോടെ വരമൊഴി തുറന്നു.ഒരുവട്ടമല്ല,..ഒരുപാടു
ഇന്നെന്തായാലും അക്ഷരദേവതയെ, അറിവിന്റെ ദേവിയെ മനസ്സില് സ്മരിച്ച് രണ്ടും കല്പ്പിച്ച് ഒന്നുകൂടി ശ്രമിയ്ക്കട്ടെ ഞാന്.
നെറ്റില് കയറണം,ബൂലോക സഞ്ചാരം നടത്തണം..കമന്റു വര്ഷവുമായി എല്ലാവരുമായി സൗഹൃദം സ്ഥാപിയ്ക്കണം അങ്ങിനെ ഒരു പാട് മോഹങ്ങള് ഉണ്ടായിരുന്നു മനസ്സില്.പക്ഷെ ഒന്നും നടന്നില്ല..നിത്യവും ഞാനുമായി മെയില് ഇടപാടുകള് നടത്തുന്ന കുറച്ചു സുഹൃത്തുക്കളുണ്ടെനിയ്ക്ക്.പ്
2G പിറന്നാലും 3G യായി വളര്ന്നാലും തറവാടിയ്ക്ക് എന്നും നെറ്റ് കുമ്പിളില്തന്നെ..സ്ലോ ആയിരുന്നു എന്റെ BSNL കണക്ഷന്,തുറന്നാല് ഒരു ദിവസത്തെ മൂഡുമുഴുവന് നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്ന അത്രയും സ്ലോ. പിന്നെ വെക്കേഷന് നാളുകളിലെ ഒരു പ്രവാസിയുടെ തിരക്ക്..അതു പിന്നെ പ്രത്യേകം പറേയേണ്ടതില്ലല്ലൊ..യാത്രകള്, ആഘോഷങ്ങള്. അങ്ങിനയങ്ങിനെ ഒഴുക്കായിരുന്നു.,എല്ലാം മറന്നുള്ള ഒഴുക്ക്.
മാളു ലീവല്ലാത്ത, പ്രത്യേകിച്ചു പ്രോഗ്രാമുകളൊന്നുമില്ലാത്ത ദിവസങ്ങളില് രാവിലെ അപ്പുവിനെ ബൈക്കില് സ്കൂളില് കൊണ്ടു വിടും..സൈക്കിളിലാണ് പതിവായി അവന് പോകുന്നത്.പിന്നെ ഒരു മോഹത്തിന്.എന്റെ മാത്രമല്ല. അവന്റേയും..അതങ്ങിനെയല്ലെ അച്ഛന്റെകൂടെ സ്കൂളില് പോകാന് വല്ലപ്പോഴുമല്ലെ അവന് അവസരം കിട്ടുന്നത്.മോഹം തോന്നുക തികച്ചും സ്വാഭാവികമല്ലെ..
രസകരമാണ് ആ പ്രഭാതയാത്ര...കുളിര്മ്മ നിറഞ്ഞ അന്തരീക്ഷത്തില് ബല്യകൗമാരയൗവനത്തിന്റെ കുപ്പായങ്ങളോരോന്നായി എടുത്തണിഞ്ഞ വഴികളിലൂടെ ഓര്മ്മകളുടെ മഞ്ചലും പേറിയുള്ള യാത്ര.അതു നല്കുന്ന സുഖം അവര്ണ്ണനീയമാണ്. ഒരു കണ്ണാടിയിലെന്നപോലെ മകനിലൂടെ പഴയ ബാല്യവും കൗമാരവും നോക്കിക്കാണാന് കഴിയുക.വല്ലാത്തൊരനുഭവം തന്നെയാണത്.
അപ്പുവിനെ വിട്ട് പള്ളിയങ്കണത്തില് കൂട്ടംതെറ്റിയലയുന്ന വെള്ളരിപ്രാവുകളെ കൗതുകത്തോടെ വീക്ഷിച്ച് വീണ്ടും വീടണയുമ്പോള് സമയം ഒമ്പതേകാലയിട്ടുണ്ടാകും. ഇഡ്ഡലി,ദോശ സാമ്പാര്,പഴം പുഴുങ്ങിയത് അങ്ങിനെ കുട്ടേട്ടന്റെ ഇഷ്ടവിഭവങ്ങള് ഓരോദിവസം ഓരൊന്നോരോന്നായി മാറി മാറിയൊരുക്കി കുളിയും കഴിഞ്ഞു മുടിയുണക്കി,ചുരിദാറണിഞ്ഞ് ജോലിയ്ക്കു പോകാനുള്ള ഒരുക്കങ്ങളിലായിരിയ്ക്കും മാളുവപ്പോള്...പിന്നെ ശേഷിയ്ക്കുന്ന മിനിറ്റുകളില് ഒരു 20-20 മാച്ചിന്റെ വേഗതയിലായിരിയ്ക്കും കാര്യങ്ങള്.അവളുടെ ചോറ്റുപാത്രം ഒരുക്കിയും, കുപ്പിയില് വെള്ളം നിറച്ചും, ചാര്ജു ചെയ്യാന് വെച്ച് മൊബയില് മറക്കാതെയെടുത്ത് ബാഗില് വെച്ചും ഒപ്പം ഡൈനിംഗ് ടേബിളില് അവളൊരുക്കിയ വിഭവങ്ങള് നിരത്തിയും അണ്ണാറക്കണ്ണനും തന്നാലായത് എന്നമട്ടില് കൊച്ചുകൊച്ചു സഹായങ്ങളുമായി ഞാനുമുണ്ടാകും അവളുടെ ചുറ്റും..പിന്നെ ഒരു പ്ലെയിറ്റില് നിന്നും ഒന്നിച്ചു ബ്രൈക്ഫാസ്റ്റ് കഴിയ്ക്കും(തെറ്റിദ്ധരിയ്ക്കേണ്
"കുട്ടേട്ടാ, ഈ ചുരിദാറിന്റെ ഷാളില് പിന്നൊന്നു കുത്തി തരു...വേഗമാകട്ടെ നേരം പോയിട്ടോ."കണ്ണാടിയ്ക്കു നേരെ തിരിഞ്ഞു നിന്ന് ഡ്രെസ്സിങ്ങിന്റെ അവസാനഘട്ടത്തിലായിരിയ്ക്കും മാളുവപ്പോള്.തിരക്കു വെച്ചു ചെയ്യേണ്ടി വരുന്നതുകൊണ്ടാണോ അതോ നാട്ടിലെ സെയിഫ്റ്റി പിന്നിന്റെ ഗുണനിലവാരം മോശമായതുകൊണ്ടാണോ എന്താണെന്നറിയല്ല ആ കൃത്യം വൃത്തിയായി ചെയ്യാന് ഇന്നേവരെ എനിയ്ക്കു കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല." സൂചി കുത്താനുള്ള തത്രപ്പാടില് എന്റെ മുഖചലനങ്ങളില് വരുന്ന വക്രത കണ്ണാടിയിലൂടെ കണ്ട് മാളു ചിരിയ്ക്കാന് തുടങ്ങിയാല് പിന്നെ പറയുകയും വേണ്ട..! അബദ്ധത്തില് പലപ്പോഴും ബ്രേസിയറിന്റെ വള്ളിയടക്കം കൂട്ടി കുത്തികൊടുത്തിട്ടുണ്ട് ഞാന്!.
"എന്തിനാ മാളു വെറുതെ സൂചി കുത്തുന്നത്...ഷാള് ചുമ്മാ അങ്ങീട്ടാല് പോരേ...."
"നല്ല കാര്യായി..എന്റെ കുട്ടേട്ടാ,..ഇതൊക്കെ എന്നും ഞാന് ഒറ്റയ്ക്കു ചെയ്യുന്നതല്ലെ,.പിന്നെ കുട്ടേട്ടനുള്ളപ്പോള്,..കുട്ടേ
സത്യം പറഞ്ഞാല് എനിയ്ക്കു വിരോധമില്ലായിരുന്നു..! സുന്ദരികളായ സ്ത്രീകളുടെ വസ്ത്രങ്ങളക്കിടയിലൂടെ, അവരറിയാതെ, അബദ്ധത്തില് അനാവൃതമായി മിന്നി മറയുന്ന ശരീരഭാഗങ്ങള്ക്ക് കൊതിപ്പിയ്ക്കുന്ന എന്തോ ആകര്ഷണിയതയുണ്ടെന്നു തോന്നാറുണ്ടെനിയ്ക്ക്, പ്രത്യേകിച്ചും സാരിയില്.!!. അത്യപൂര്വ്വമായി വീണുകിട്ടുന്ന അത്തരം നയനമനോഹര നിമിഷങ്ങളുടേ മാസ്മരികത മറ്റേതു പുരുഷനെപോലേയും കണ്ണിമച്ചിമ്മാതെ ആസ്വദിയ്ക്കാന് ഒട്ടും ചമ്മലില്ലാത്ത കൂട്ടത്തിലാണ് ഈ ഞാനും.ചാനലുകളിലെ പാചകലക്ഷ്മിമാരുടെ സാരിയുടെ ചന്തത്തിലുള്ള ചലനങ്ങളില് മയങ്ങി ഒരെപ്പിസോഡുപോലും മിസ്സാക്കാതെ ശ്രദ്ധയോടെ പാചകരീതികള് സ്വായത്തമാക്കി വെക്കേഷന് നാളുകളില് കിച്ചണില് ഭാര്യമാരെ അമ്പരിപ്പിയ്ക്കുന്ന ഒന്നുരണ്ടു സുഹൃത്തുക്കളുണ്ടെനിയ്ക്ക്..ശു
ചിന്തകളെല്ലാം ഒരു പുഞ്ചിരിയിലൊതുക്കി ബൈക്ക് സ്റ്റാര്ട്ട് ചെയ്യുമ്പോള് പത്തുമണിയാകാന് അഞ്ചു മിനിറ്റു മാത്രം ബാക്കി.മുറ്റത്തെ തുളസിയില്നിന്നും ഒരു കതിരെടുത്ത് മുടിയില് ചൂടി അവളും തിടുക്കത്തില് പുറകില് സ്ഥാനം പിടിച്ചു.റോഡെന്നു പേരു മാത്രമുള്ള ഗട്ടറുകളിലൂടെ രണ്ടുകിലോമീറ്റര് ദൂരമുള്ള ബാങ്കില് പത്തുമണിയ്ക്കുമുമ്പുത്തന്നെ അവളെ എത്തിയ്ക്കുക എന്ന ദുഷ്ക്കരമായ ദൗത്യം എറ്റെടുത്ത് അനുസരണശീലമുള്ള ഞങ്ങളുടെ പ്രിയ ബൈക്ക് പതിവുപോലെ മുന്നോട്ടു കുതിച്ചു.
മാളുവിനെ ബാങ്കില് വിട്ടശേഷം ബൈക്കിന്റെ വേഗതകുറച്ചു പ്രത്യേകിച്ചു യാതൊരു ലക്ഷ്യവുമില്ലാതെ കുറെനേരം വെറുതെ അലയുക..വെക്കേഷന് നാളുകളില് എനിയ്ക്കേറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട ശീലങ്ങളിലൊന്നാണത്.കാഴ്ചകള്ക്
പരിചിതമായ വഴികളിലൂടെ നാടിനു വന്ന മാറ്റങ്ങള് നോക്കിക്കണ്ട് അങ്ങിനെ ഒഴുകും.പത്തുപതിനൊന്നു കിലോമീറ്ററുകള് താണ്ടി അതു പലപ്പോഴും ചെന്നെത്തുക നഗരത്തിലായിരിയ്ക്കും.അനുദിനം ഗതിവേഗങ്ങള് മാറുന്ന കാറ്റിന്റെ താളത്തിനൊപ്പം മല്സരിച്ച് പാഞ്ചവാദ്യവും പാണ്ടിമേളവും മാറിമാറി പെരുക്കുന്ന എണ്ണിയാലൊടുങ്ങാത്ത തണല്മരങ്ങളില് ഋതുഭേദങ്ങള് ചമയ്ക്കുന്ന കുടമാറ്റത്തില് ലയിച്ച് മുറുക്കിചുവപ്പിച്ച് രസിച്ചുനില്ക്കുന്ന രാജയോഗമുള്ള തേക്കിന്ക്കാട്, അയ്യന്തോള്ചുങ്കം,പടിഞ്ഞാറെകോ
"എന്നെ ബാങ്കിനകത്തേക്കാക്കി സ്വതന്ത്രനായി ഇന്നിനി എങ്ങോട്ടാ കുട്ടേട്ടന്റെ ഒറ്റയാന് യാത്ര"...ബൈക്കിന്റെ പുറകിലിരിയ്ക്കുമ്പോള് എന്നും പതിവുള്ളതാണവളുടെ ഇത്തിരി അസൂയയോടെ, അതിലുപരി ഒരു ഭാര്യയുടെ സഹജമായ ഉത്കണ്ഠയോടെയുള്ള ഈ ചോദ്യം.
"തലോര്ക്ക്...! അനാശ്യാസ കേന്ദ്രം കാണാന്, പറ്റുകയാണെങ്കില് ആ പെണ്ണുങ്ങളേയും കാണണം..സത്യം മാളു,..ഇത്രയും പ്രായമായിട്ടും ജീവിതത്തില് ഇന്നേവരെ അനാശ്യാസപ്രവര്ത്തനങ്ങള് നടത്തുന്ന ഒരു പെണ്ണിനേയും നേരിട്ടു കണ്ടിട്ടില്ല ഞാന്.അവളുമാരുടെയൊക്കെ ഷെയ്പ് എന്തായിരിയ്ക്കുമെന്നുപോലുമറിയി
വീട്ടില്നിന്നും അധികം ദൂരെയല്ലാത്ത തലോര് എന്ന സ്ഥലത്ത് ലോഡ്ജിന്റെ പേരില് നടത്തിയിരുന്ന പെണ്വാണിഭ കേന്ദ്രം റൈഡ് ചെയ്ത് നടത്തിപ്പുകാരായ രണ്ടു സ്ത്രീകളെ അറസ്റ്റു ചെയ്ത വാര്ത്ത പത്രത്താളുകളില് നിറഞ്ഞു നിന്ന ദിവസമായിരുന്നു അത്...
"പൊയ്ക്കൊള്ളു എവിടെ വേണമെങ്കിലും പൊയ്ക്കൊള്ളു, ആരെ വേണമെങ്കിലും കണ്ടോളു, എന്തു വേണമെങ്കിലും ആയ്ക്കൊള്ളു..പിന്നെ ഒരിയ്ക്കലും എന്റെ അടുത്തു വരരുതെന്നു മാത്രം."..
അവള് ചൊടിച്ചു, ശക്തമായിത്തന്നെ, തുടയില് നുള്ളി.ശരിയ്ക്കും വേദനിച്ചു..നല്ല നീളവും മൂര്ച്ചയുമാണണവളുടെ നഖങ്ങള്ക്ക്, എത്രയെത്രവട്ടം അതിന്റെ രുചിയറിയാന് ഇതുപോലെ അവസരങ്ങള് ഒരുക്കിയിരിയ്ക്കുന്നു...
"എന്താ മാളു ഇത്,.ശരിയ്ക്കും വേദനിച്ചൂട്ടോ, അനങ്ങാതിരി നീ, അല്ലെങ്കിലെ ഓവര് സ്പീഡാ..കണ്ട്രോള് പോയി വല്ലയിടത്തും ഇടിയ്ക്കും."
"ഇടിച്ചോട്ടെ,.. ചത്തുപൊക്കോട്ടെ രണ്ടാളും,..വേണ്ടാതീനം പറഞ്ഞിട്ടല്ലെ..വേദനിച്ചെങ്കില്
മാളുവിനെ പറഞ്ഞിട്ടു കാര്യമില്ല, ഒരു ഭാര്യയും കേള്ക്കാന് ഇഷ്ടപ്പെടാത്ത തമാശ തന്നെയല്ലെ അത്...പിന്നെ വല്ലാതെ പൊസ്സസ്സിവ് ആയ അവളുടെ കാര്യം പറയാനുണ്ടോ..ബ്ലോഗില് എന്റെ എതെങ്കിലുമൊരു പോസ്റ്റിലെ കമന്റ് ബോക്സില് നാലു പെണ്മുഖങ്ങള് തികച്ചു കണ്ടാല് അവളുടെ മുഖം ചുളിയും.."അതു ശരി,.ഇവരുടെയൊക്കെ നാലു നല്ല വാക്കുകള് കേക്കാന് വേണ്ടിയാണല്ലെ ഓഫീസിലെ തിരക്കിനടിയിലും എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ കുത്തിക്കുറിയ്ക്കാന് കുട്ടേട്ടന് ഇത്രയും ശുഷ്കാന്തി കാണിയ്ക്കുന്നത്." ഉടന് ചോദ്യം വരും.
ഇതു വായിച്ചു ബൂലോകവാസികള് ആരും തെറ്റിദ്ധരിയ്ക്കരുത്.ഇതിന്റെ പേരില് കമന്റ്സ് ഇടാതെയുമിരിയ്ക്കരുത്.പാവമാണ് എന്റെ മാളു, ശുദ്ധഗതിക്കാരിയായ വെറുമൊരു നാട്ടിന്പുറത്തുക്കാരി.ബാങ്കും
ഒന്നിച്ചെത്തുന്ന മഴയും വെയിലുമെന്നപോലെ പിണക്കവും സോറിയും ഇണക്കവുമെല്ലാം ഞൊടിയിടയില് പെയ്തിറങ്ങി മഴവില്ലു വിരിയിച്ച നിമിഷങ്ങള്ക്കൊടുവില് ബാങ്കിലെത്തിയപ്പോള് പത്തുമണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
"ഈശ്വരാ, എല്ലാരും എത്തി.കൗണ്ടറിനു മുമ്പിലും ആളുകളുണ്ട്`...ലോക്കറിന്റെ താക്കോലാണെങ്കില് എന്റെ കയ്യിലും..ഇന്നാണെങ്കില് ഓഡിറ്റര് വരുന്ന ദിവസവു..ചീത്ത കേട്ടതു തന്നെ.."
യാത്രപറയാന് നില്ക്കാതെ, ഒന്നു തിരിഞ്ഞു നോക്കുകപോലും ചെയ്യാതെ വെപ്രാളത്തോടെ അവള് ബാങ്കിന്റെ പടികള് കയറി.
ഇല്ല ആരും ചൂടാവില്ല, വഴക്കും പറയില്ല, നാട്ടിന്പുറത്തെ ബാങ്ക്, ചിരപരിചിതരായ കസ്റ്റമേര്സ്.സ്നേഹസമ്പന്നരായ നല്ല സഹപ്രവര്ത്തകര്.. ഗള്ഫിലുള്ള അവളുടെ ഹസ്ബന്ഡ് അവധിയ്ക്കു വന്ന കാര്യവും എല്ലാവര്ക്കുമറിയാം..ഒരു കൊല്ലത്തോളം മരുഭൂമിയില് പട്ടിണിക്കിടന്ന് വിശന്നുപൊരിഞ്ഞോടിയെത്തി ആര്ത്തിപൂണ്ടു മദിച്ചുനില്ക്കുന്ന ഗള്ഫുകാരന് ഭര്ത്താവിന്റെ താളത്തിനുത്തുള്ളിതളര്ന്ന് ഒരു മാന്പേട കണക്കെ രക്ഷപ്പെട്ടോടി വരുന്ന അവളെ ആരു വഴക്കു പറയാന്,.അനുകമ്പയല്ലെ തോന്നു എല്ലാവര്ക്കും.!
,ടെന്ഷനടിച്ച് തിരക്കിട്ടു നടന്നുപോകുന്ന മാളുവിനെ നോക്കി ബൈക്കു തിരിയ്ക്കുമ്പൊള് മനസ്സില് തോന്നിയ ആ കുസൃതി മെല്ലെ എന്റെ ചുണ്ടില് പുഞ്ചിരിയായി പടര്ന്നു..തമാശതന്നെയാണത്...
ചീറിപാഞ്ഞു വന്നു മുന്നില് സഡന് ബ്രെയിക്കിട്ടുനിന്ന ഒരു ടിപ്പര്ലോറിയുടെ ഉച്ചത്തിലുള്ള ഹോണിന്റെ ശബ്ദം കേട്ട് ചിന്തകളില് നിന്നും ഞെട്ടിയുണര്ന്ന എന്റെ കാലുകള് ബ്രൈക്കിലമര്ന്നു.
"ചാവാനായിട്ട് ഇറങ്ങും ഓരോരുത്തര് രാവിലെ തന്നെ,.എന്നിട്ട് ഒടുക്കം എല്ലാ കുറ്റവും ടിപ്പര് ഡ്രൈവര്മാരുടെ തലയിലും.."
ഈശ്വരാ,.എന്റെ അനുവാദമില്ലാതെ,ഞാനറിയാതെ മൂന്നു കിലോമീറ്ററോളം സഞ്ചരിച്ച് എന്റെ ബൈക്കെങ്ങിനെ തൃക്കൂര് പാലത്തിനുമുകളിലെത്തി എന്ന ചിന്തയാണ് ഡ്രൈവറുടെ ശകാരവാക്കുകളേക്കാള് ആ സമയത്ത് എന്നെ അമ്പരിപ്പിച്ചത്..ബൈക്കിനു നിര്ദ്ദേശം നല്കാന്പോയിട്ട് എങ്ങോട്ടാണ് ആ യാത്രയെന്ന് എനിയ്ക്കുതന്നെ നിശ്ചയമില്ലായിരുന്നു.! ഭാഗ്യം,.എന്തായാലും പരലോകത്തേയ്ക്കായില്ലല്ലോ..!
(യാത്ര തുടരും)
കൊല്ലേരി തറവടി
09/12/2011
ഇന്നെന്തായാലും അക്ഷരദേവതയെ, അറിവിന്റെ ദേവിയെ മനസ്സില് സ്മരിച്ച് രണ്ടും കല്പ്പിച്ച് ഒന്നുകൂടി ശ്രമിയ്ക്കട്ടെ ഞാന്.
നെറ്റില് കയറണം,ബൂലോക സഞ്ചാരം നടത്തണം..കമന്റു വര്ഷവുമായി എല്ലാവരുമായി സൗഹൃദം സ്ഥാപിയ്ക്കണം അങ്ങിനെ ഒരു പാട് മോഹങ്ങള് ഉണ്ടായിരുന്നു മനസ്സില്.പക്ഷെ ഒന്നും നടന്നില്ല..നിത്യവും ഞാനുമായി മെയില് ഇടപാടുകള് നടത്തുന്ന കുറച്ചു സുഹൃത്തുക്കളുണ്ടെനിയ്ക്ക്.പ്
2G പിറന്നാലും 3G യായി വളര്ന്നാലും തറവാടിയ്ക്ക് എന്നും നെറ്റ് കുമ്പിളില്തന്നെ..സ്ലോ ആയിരുന്നു എന്റെ BSNL കണക്ഷന്,തുറന്നാല് ഒരു ദിവസത്തെ മൂഡുമുഴുവന് നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്ന അത്രയും സ്ലോ. പിന്നെ വെക്കേഷന് നാളുകളിലെ ഒരു പ്രവാസിയുടെ തിരക്ക്..അതു പിന്നെ പ്രത്യേകം പറേയേണ്ടതില്ലല്ലൊ..യാത്രകള്, ആഘോഷങ്ങള്. അങ്ങിനയങ്ങിനെ ഒഴുക്കായിരുന്നു.,എല്ലാം മറന്നുള്ള ഒഴുക്ക്.
മാളു ലീവല്ലാത്ത, പ്രത്യേകിച്ചു പ്രോഗ്രാമുകളൊന്നുമില്ലാത്ത ദിവസങ്ങളില് രാവിലെ അപ്പുവിനെ ബൈക്കില് സ്കൂളില് കൊണ്ടു വിടും..സൈക്കിളിലാണ് പതിവായി അവന് പോകുന്നത്.പിന്നെ ഒരു മോഹത്തിന്.എന്റെ മാത്രമല്ല. അവന്റേയും..അതങ്ങിനെയല്ലെ അച്ഛന്റെകൂടെ സ്കൂളില് പോകാന് വല്ലപ്പോഴുമല്ലെ അവന് അവസരം കിട്ടുന്നത്.മോഹം തോന്നുക തികച്ചും സ്വാഭാവികമല്ലെ..
രസകരമാണ് ആ പ്രഭാതയാത്ര...കുളിര്മ്മ നിറഞ്ഞ അന്തരീക്ഷത്തില് ബല്യകൗമാരയൗവനത്തിന്റെ കുപ്പായങ്ങളോരോന്നായി എടുത്തണിഞ്ഞ വഴികളിലൂടെ ഓര്മ്മകളുടെ മഞ്ചലും പേറിയുള്ള യാത്ര.അതു നല്കുന്ന സുഖം അവര്ണ്ണനീയമാണ്. ഒരു കണ്ണാടിയിലെന്നപോലെ മകനിലൂടെ പഴയ ബാല്യവും കൗമാരവും നോക്കിക്കാണാന് കഴിയുക.വല്ലാത്തൊരനുഭവം തന്നെയാണത്.
അപ്പുവിനെ വിട്ട് പള്ളിയങ്കണത്തില് കൂട്ടംതെറ്റിയലയുന്ന വെള്ളരിപ്രാവുകളെ കൗതുകത്തോടെ വീക്ഷിച്ച് വീണ്ടും വീടണയുമ്പോള് സമയം ഒമ്പതേകാലയിട്ടുണ്ടാകും. ഇഡ്ഡലി,ദോശ സാമ്പാര്,പഴം പുഴുങ്ങിയത് അങ്ങിനെ കുട്ടേട്ടന്റെ ഇഷ്ടവിഭവങ്ങള് ഓരോദിവസം ഓരൊന്നോരോന്നായി മാറി മാറിയൊരുക്കി കുളിയും കഴിഞ്ഞു മുടിയുണക്കി,ചുരിദാറണിഞ്ഞ് ജോലിയ്ക്കു പോകാനുള്ള ഒരുക്കങ്ങളിലായിരിയ്ക്കും മാളുവപ്പോള്...പിന്നെ ശേഷിയ്ക്കുന്ന മിനിറ്റുകളില് ഒരു 20-20 മാച്ചിന്റെ വേഗതയിലായിരിയ്ക്കും കാര്യങ്ങള്.അവളുടെ ചോറ്റുപാത്രം ഒരുക്കിയും, കുപ്പിയില് വെള്ളം നിറച്ചും, ചാര്ജു ചെയ്യാന് വെച്ച് മൊബയില് മറക്കാതെയെടുത്ത് ബാഗില് വെച്ചും ഒപ്പം ഡൈനിംഗ് ടേബിളില് അവളൊരുക്കിയ വിഭവങ്ങള് നിരത്തിയും അണ്ണാറക്കണ്ണനും തന്നാലായത് എന്നമട്ടില് കൊച്ചുകൊച്ചു സഹായങ്ങളുമായി ഞാനുമുണ്ടാകും അവളുടെ ചുറ്റും..പിന്നെ ഒരു പ്ലെയിറ്റില് നിന്നും ഒന്നിച്ചു ബ്രൈക്ഫാസ്റ്റ് കഴിയ്ക്കും(തെറ്റിദ്ധരിയ്ക്കേണ്
"കുട്ടേട്ടാ, ഈ ചുരിദാറിന്റെ ഷാളില് പിന്നൊന്നു കുത്തി തരു...വേഗമാകട്ടെ നേരം പോയിട്ടോ."കണ്ണാടിയ്ക്കു നേരെ തിരിഞ്ഞു നിന്ന് ഡ്രെസ്സിങ്ങിന്റെ അവസാനഘട്ടത്തിലായിരിയ്ക്കും മാളുവപ്പോള്.തിരക്കു വെച്ചു ചെയ്യേണ്ടി വരുന്നതുകൊണ്ടാണോ അതോ നാട്ടിലെ സെയിഫ്റ്റി പിന്നിന്റെ ഗുണനിലവാരം മോശമായതുകൊണ്ടാണോ എന്താണെന്നറിയല്ല ആ കൃത്യം വൃത്തിയായി ചെയ്യാന് ഇന്നേവരെ എനിയ്ക്കു കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല." സൂചി കുത്താനുള്ള തത്രപ്പാടില് എന്റെ മുഖചലനങ്ങളില് വരുന്ന വക്രത കണ്ണാടിയിലൂടെ കണ്ട് മാളു ചിരിയ്ക്കാന് തുടങ്ങിയാല് പിന്നെ പറയുകയും വേണ്ട..! അബദ്ധത്തില് പലപ്പോഴും ബ്രേസിയറിന്റെ വള്ളിയടക്കം കൂട്ടി കുത്തികൊടുത്തിട്ടുണ്ട് ഞാന്!.
"എന്തിനാ മാളു വെറുതെ സൂചി കുത്തുന്നത്...ഷാള് ചുമ്മാ അങ്ങീട്ടാല് പോരേ...."
"നല്ല കാര്യായി..എന്റെ കുട്ടേട്ടാ,..ഇതൊക്കെ എന്നും ഞാന് ഒറ്റയ്ക്കു ചെയ്യുന്നതല്ലെ,.പിന്നെ കുട്ടേട്ടനുള്ളപ്പോള്,..കുട്ടേ
സത്യം പറഞ്ഞാല് എനിയ്ക്കു വിരോധമില്ലായിരുന്നു..! സുന്ദരികളായ സ്ത്രീകളുടെ വസ്ത്രങ്ങളക്കിടയിലൂടെ, അവരറിയാതെ, അബദ്ധത്തില് അനാവൃതമായി മിന്നി മറയുന്ന ശരീരഭാഗങ്ങള്ക്ക് കൊതിപ്പിയ്ക്കുന്ന എന്തോ ആകര്ഷണിയതയുണ്ടെന്നു തോന്നാറുണ്ടെനിയ്ക്ക്, പ്രത്യേകിച്ചും സാരിയില്.!!. അത്യപൂര്വ്വമായി വീണുകിട്ടുന്ന അത്തരം നയനമനോഹര നിമിഷങ്ങളുടേ മാസ്മരികത മറ്റേതു പുരുഷനെപോലേയും കണ്ണിമച്ചിമ്മാതെ ആസ്വദിയ്ക്കാന് ഒട്ടും ചമ്മലില്ലാത്ത കൂട്ടത്തിലാണ് ഈ ഞാനും.ചാനലുകളിലെ പാചകലക്ഷ്മിമാരുടെ സാരിയുടെ ചന്തത്തിലുള്ള ചലനങ്ങളില് മയങ്ങി ഒരെപ്പിസോഡുപോലും മിസ്സാക്കാതെ ശ്രദ്ധയോടെ പാചകരീതികള് സ്വായത്തമാക്കി വെക്കേഷന് നാളുകളില് കിച്ചണില് ഭാര്യമാരെ അമ്പരിപ്പിയ്ക്കുന്ന ഒന്നുരണ്ടു സുഹൃത്തുക്കളുണ്ടെനിയ്ക്ക്..ശു
ചിന്തകളെല്ലാം ഒരു പുഞ്ചിരിയിലൊതുക്കി ബൈക്ക് സ്റ്റാര്ട്ട് ചെയ്യുമ്പോള് പത്തുമണിയാകാന് അഞ്ചു മിനിറ്റു മാത്രം ബാക്കി.മുറ്റത്തെ തുളസിയില്നിന്നും ഒരു കതിരെടുത്ത് മുടിയില് ചൂടി അവളും തിടുക്കത്തില് പുറകില് സ്ഥാനം പിടിച്ചു.റോഡെന്നു പേരു മാത്രമുള്ള ഗട്ടറുകളിലൂടെ രണ്ടുകിലോമീറ്റര് ദൂരമുള്ള ബാങ്കില് പത്തുമണിയ്ക്കുമുമ്പുത്തന്നെ അവളെ എത്തിയ്ക്കുക എന്ന ദുഷ്ക്കരമായ ദൗത്യം എറ്റെടുത്ത് അനുസരണശീലമുള്ള ഞങ്ങളുടെ പ്രിയ ബൈക്ക് പതിവുപോലെ മുന്നോട്ടു കുതിച്ചു.
മാളുവിനെ ബാങ്കില് വിട്ടശേഷം ബൈക്കിന്റെ വേഗതകുറച്ചു പ്രത്യേകിച്ചു യാതൊരു ലക്ഷ്യവുമില്ലാതെ കുറെനേരം വെറുതെ അലയുക..വെക്കേഷന് നാളുകളില് എനിയ്ക്കേറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട ശീലങ്ങളിലൊന്നാണത്.കാഴ്ചകള്ക്
പരിചിതമായ വഴികളിലൂടെ നാടിനു വന്ന മാറ്റങ്ങള് നോക്കിക്കണ്ട് അങ്ങിനെ ഒഴുകും.പത്തുപതിനൊന്നു കിലോമീറ്ററുകള് താണ്ടി അതു പലപ്പോഴും ചെന്നെത്തുക നഗരത്തിലായിരിയ്ക്കും.അനുദിനം ഗതിവേഗങ്ങള് മാറുന്ന കാറ്റിന്റെ താളത്തിനൊപ്പം മല്സരിച്ച് പാഞ്ചവാദ്യവും പാണ്ടിമേളവും മാറിമാറി പെരുക്കുന്ന എണ്ണിയാലൊടുങ്ങാത്ത തണല്മരങ്ങളില് ഋതുഭേദങ്ങള് ചമയ്ക്കുന്ന കുടമാറ്റത്തില് ലയിച്ച് മുറുക്കിചുവപ്പിച്ച് രസിച്ചുനില്ക്കുന്ന രാജയോഗമുള്ള തേക്കിന്ക്കാട്, അയ്യന്തോള്ചുങ്കം,പടിഞ്ഞാറെകോ
"എന്നെ ബാങ്കിനകത്തേക്കാക്കി സ്വതന്ത്രനായി ഇന്നിനി എങ്ങോട്ടാ കുട്ടേട്ടന്റെ ഒറ്റയാന് യാത്ര"...ബൈക്കിന്റെ പുറകിലിരിയ്ക്കുമ്പോള് എന്നും പതിവുള്ളതാണവളുടെ ഇത്തിരി അസൂയയോടെ, അതിലുപരി ഒരു ഭാര്യയുടെ സഹജമായ ഉത്കണ്ഠയോടെയുള്ള ഈ ചോദ്യം.
"തലോര്ക്ക്...! അനാശ്യാസ കേന്ദ്രം കാണാന്, പറ്റുകയാണെങ്കില് ആ പെണ്ണുങ്ങളേയും കാണണം..സത്യം മാളു,..ഇത്രയും പ്രായമായിട്ടും ജീവിതത്തില് ഇന്നേവരെ അനാശ്യാസപ്രവര്ത്തനങ്ങള് നടത്തുന്ന ഒരു പെണ്ണിനേയും നേരിട്ടു കണ്ടിട്ടില്ല ഞാന്.അവളുമാരുടെയൊക്കെ ഷെയ്പ് എന്തായിരിയ്ക്കുമെന്നുപോലുമറിയി
വീട്ടില്നിന്നും അധികം ദൂരെയല്ലാത്ത തലോര് എന്ന സ്ഥലത്ത് ലോഡ്ജിന്റെ പേരില് നടത്തിയിരുന്ന പെണ്വാണിഭ കേന്ദ്രം റൈഡ് ചെയ്ത് നടത്തിപ്പുകാരായ രണ്ടു സ്ത്രീകളെ അറസ്റ്റു ചെയ്ത വാര്ത്ത പത്രത്താളുകളില് നിറഞ്ഞു നിന്ന ദിവസമായിരുന്നു അത്...
"പൊയ്ക്കൊള്ളു എവിടെ വേണമെങ്കിലും പൊയ്ക്കൊള്ളു, ആരെ വേണമെങ്കിലും കണ്ടോളു, എന്തു വേണമെങ്കിലും ആയ്ക്കൊള്ളു..പിന്നെ ഒരിയ്ക്കലും എന്റെ അടുത്തു വരരുതെന്നു മാത്രം."..
അവള് ചൊടിച്ചു, ശക്തമായിത്തന്നെ, തുടയില് നുള്ളി.ശരിയ്ക്കും വേദനിച്ചു..നല്ല നീളവും മൂര്ച്ചയുമാണണവളുടെ നഖങ്ങള്ക്ക്, എത്രയെത്രവട്ടം അതിന്റെ രുചിയറിയാന് ഇതുപോലെ അവസരങ്ങള് ഒരുക്കിയിരിയ്ക്കുന്നു...
"എന്താ മാളു ഇത്,.ശരിയ്ക്കും വേദനിച്ചൂട്ടോ, അനങ്ങാതിരി നീ, അല്ലെങ്കിലെ ഓവര് സ്പീഡാ..കണ്ട്രോള് പോയി വല്ലയിടത്തും ഇടിയ്ക്കും."
"ഇടിച്ചോട്ടെ,.. ചത്തുപൊക്കോട്ടെ രണ്ടാളും,..വേണ്ടാതീനം പറഞ്ഞിട്ടല്ലെ..വേദനിച്ചെങ്കില്
മാളുവിനെ പറഞ്ഞിട്ടു കാര്യമില്ല, ഒരു ഭാര്യയും കേള്ക്കാന് ഇഷ്ടപ്പെടാത്ത തമാശ തന്നെയല്ലെ അത്...പിന്നെ വല്ലാതെ പൊസ്സസ്സിവ് ആയ അവളുടെ കാര്യം പറയാനുണ്ടോ..ബ്ലോഗില് എന്റെ എതെങ്കിലുമൊരു പോസ്റ്റിലെ കമന്റ് ബോക്സില് നാലു പെണ്മുഖങ്ങള് തികച്ചു കണ്ടാല് അവളുടെ മുഖം ചുളിയും.."അതു ശരി,.ഇവരുടെയൊക്കെ നാലു നല്ല വാക്കുകള് കേക്കാന് വേണ്ടിയാണല്ലെ ഓഫീസിലെ തിരക്കിനടിയിലും എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ കുത്തിക്കുറിയ്ക്കാന് കുട്ടേട്ടന് ഇത്രയും ശുഷ്കാന്തി കാണിയ്ക്കുന്നത്." ഉടന് ചോദ്യം വരും.
ഇതു വായിച്ചു ബൂലോകവാസികള് ആരും തെറ്റിദ്ധരിയ്ക്കരുത്.ഇതിന്റെ പേരില് കമന്റ്സ് ഇടാതെയുമിരിയ്ക്കരുത്.പാവമാണ് എന്റെ മാളു, ശുദ്ധഗതിക്കാരിയായ വെറുമൊരു നാട്ടിന്പുറത്തുക്കാരി.ബാങ്കും
ഒന്നിച്ചെത്തുന്ന മഴയും വെയിലുമെന്നപോലെ പിണക്കവും സോറിയും ഇണക്കവുമെല്ലാം ഞൊടിയിടയില് പെയ്തിറങ്ങി മഴവില്ലു വിരിയിച്ച നിമിഷങ്ങള്ക്കൊടുവില് ബാങ്കിലെത്തിയപ്പോള് പത്തുമണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
"ഈശ്വരാ, എല്ലാരും എത്തി.കൗണ്ടറിനു മുമ്പിലും ആളുകളുണ്ട്`...ലോക്കറിന്റെ താക്കോലാണെങ്കില് എന്റെ കയ്യിലും..ഇന്നാണെങ്കില് ഓഡിറ്റര് വരുന്ന ദിവസവു..ചീത്ത കേട്ടതു തന്നെ.."
യാത്രപറയാന് നില്ക്കാതെ, ഒന്നു തിരിഞ്ഞു നോക്കുകപോലും ചെയ്യാതെ വെപ്രാളത്തോടെ അവള് ബാങ്കിന്റെ പടികള് കയറി.
ഇല്ല ആരും ചൂടാവില്ല, വഴക്കും പറയില്ല, നാട്ടിന്പുറത്തെ ബാങ്ക്, ചിരപരിചിതരായ കസ്റ്റമേര്സ്.സ്നേഹസമ്പന്നരായ നല്ല സഹപ്രവര്ത്തകര്.. ഗള്ഫിലുള്ള അവളുടെ ഹസ്ബന്ഡ് അവധിയ്ക്കു വന്ന കാര്യവും എല്ലാവര്ക്കുമറിയാം..ഒരു കൊല്ലത്തോളം മരുഭൂമിയില് പട്ടിണിക്കിടന്ന് വിശന്നുപൊരിഞ്ഞോടിയെത്തി ആര്ത്തിപൂണ്ടു മദിച്ചുനില്ക്കുന്ന ഗള്ഫുകാരന് ഭര്ത്താവിന്റെ താളത്തിനുത്തുള്ളിതളര്ന്ന് ഒരു മാന്പേട കണക്കെ രക്ഷപ്പെട്ടോടി വരുന്ന അവളെ ആരു വഴക്കു പറയാന്,.അനുകമ്പയല്ലെ തോന്നു എല്ലാവര്ക്കും.!
,ടെന്ഷനടിച്ച് തിരക്കിട്ടു നടന്നുപോകുന്ന മാളുവിനെ നോക്കി ബൈക്കു തിരിയ്ക്കുമ്പൊള് മനസ്സില് തോന്നിയ ആ കുസൃതി മെല്ലെ എന്റെ ചുണ്ടില് പുഞ്ചിരിയായി പടര്ന്നു..തമാശതന്നെയാണത്...
ചീറിപാഞ്ഞു വന്നു മുന്നില് സഡന് ബ്രെയിക്കിട്ടുനിന്ന ഒരു ടിപ്പര്ലോറിയുടെ ഉച്ചത്തിലുള്ള ഹോണിന്റെ ശബ്ദം കേട്ട് ചിന്തകളില് നിന്നും ഞെട്ടിയുണര്ന്ന എന്റെ കാലുകള് ബ്രൈക്കിലമര്ന്നു.
"ചാവാനായിട്ട് ഇറങ്ങും ഓരോരുത്തര് രാവിലെ തന്നെ,.എന്നിട്ട് ഒടുക്കം എല്ലാ കുറ്റവും ടിപ്പര് ഡ്രൈവര്മാരുടെ തലയിലും.."
ഈശ്വരാ,.എന്റെ അനുവാദമില്ലാതെ,ഞാനറിയാതെ മൂന്നു കിലോമീറ്ററോളം സഞ്ചരിച്ച് എന്റെ ബൈക്കെങ്ങിനെ തൃക്കൂര് പാലത്തിനുമുകളിലെത്തി എന്ന ചിന്തയാണ് ഡ്രൈവറുടെ ശകാരവാക്കുകളേക്കാള് ആ സമയത്ത് എന്നെ അമ്പരിപ്പിച്ചത്..ബൈക്കിനു നിര്ദ്ദേശം നല്കാന്പോയിട്ട് എങ്ങോട്ടാണ് ആ യാത്രയെന്ന് എനിയ്ക്കുതന്നെ നിശ്ചയമില്ലായിരുന്നു.! ഭാഗ്യം,.എന്തായാലും പരലോകത്തേയ്ക്കായില്ലല്ലോ..!
(യാത്ര തുടരും)
കൊല്ലേരി തറവടി
09/12/2011
